نگاهي به مستند تبليغاتي مهدي كروبي؛

آقای کروبی لطفا کات!

اي كاش متخصصان اين مشورت را به آقاي كرباسچي مي دادند كه درست نيست با اين چهره مغرور درباره مردم فقير سخن براند و نداند كه همه آه و افسوس وي براي فقرا، در تصوير و منش و نگاه متکبرانه او به هدر مي رود.

کد خبر: ۲۸۹۱۱

سه‌شنبه - ۱۲ خرداد ۱۳۸۸ / June 02, 2009

عزت مردم در سيربودن شكم آنهاست!

شايد بتوان جمله بالا را كه از گفته هاي غلامحسين كرباسچي معاون اول مهدي كروبي در فيلم مستند تبليغاتي ايشان بود، به عنوان «مانيفيست سياسي»، فرهنگي، اجتماعي ايشان طرح كرد.

فيلم تبليغاتي اين كانديداي محترم انتخابات رياست جمهوري به راستي فاقد هر گونه ارزش بصري، ساختاري و يا هنرمندانه اي براي انعكاس در يك چنين نوشته اي بود، اما براي ادامه بحث در مورد اين فيلم مجبوريم ارزش گذاري ديگري بكنيم؛ تيم ايشان در يك جمله، توهين فشرده و دامنه داري به شعور مجموعه مخاطبان اين فيلم از هر قشر و طيفي بود.

با شروع فيلم، مخاطب شاهد مجموعه اي از خودستايي ها، درشت گويي ها، تحقير و توهين نسبت به مسئولان حال حاضر كشور، ژست هاي تبليغاتي مصنوعي و البته مرزشكني ها، زير پا گذاشتن اصول اخلاقي و بر زبان راندن جملاتي بسيار تكان دهنده، صرفاً براي جلب نظر مخاطب فرضي بود.

به راستي اين سئوال مطرح است كه چرا با گذشت سي سال از انقلاب اسلامي، يك كانديداي انتخاباتي كه خود را وارث تام و تمام ارزش هاي انقلاب مي داند و به نظر محيرالعقولي در فيلمش خود را برازنده بي نظير و بي رقيب تمام صفات متعالي يك نيروي ارزشي و انقلابي مي داند، از چنين روش هاي سخيف و بعضاً ناجوانمردانه براي جلب توجه ديگران و احتمالاً جلب راي بعضي از آنان استفاده مي كند.

در فيلم آقاي كروبي شاهد موضع گيري هاي نادرست و بعضاً دين ستيزانه و گاه غيراخلاقي درباره مجموعه اي از مباحث و مسائل مبتلابه جامعه هستيم.

تصويري كه مهدي كروبي و حاميان و مشاوران ايشان كه حضوري بعضاً پررنگ تر از خود ايشان در فيلم داشتند، در ذهن مخاطب آگاه و حتي معمولي اين برنامه به يادگار گذاشتند، تصويري مشبه و مغشوش، مبهم و در عين حال تاثر و تاسف برانگيز بود.

اجازه دهيد قدري صريح تر در مورد اين فيلم صحبت كنيم؛ شايد منصفانه باشد در مقابل فيلمي كه به صراحت و بدون هيچ گونه رو دربايستي شعور مخاطب را مورد هجمه توهين آميز قرار مي دهد، همين گونه برخورد كنيم. ما اساساً با يك فيلم وقيح روبه رويم و اين وقاحت اساس توليد و تدوين فيلم را تشكيل مي دهد؛ وقاحتي كه در جلوه هاي مختلف ظهور و بروز دارد.

توهين هاي مستقيم و غيرمستقيم به رئيس جمهور منتخب ملت، موضع گيري هاي عوام فريبانه و ناجوانمردانه درباره مباحث مذهبي و اخلاقي، بيان مستقيم و صريح براي تحقير ملت، حركات خلاف شان طلبگي كه به هر صورت كاراكتر اصلي اين فيلم نمادهاي آن را به همراه دارد و ظاهراً فراموش كرده است كه پيش و بيش از آنكه كانديداي رياست جمهوري باشد، يك روحاني است.

ايشان در پاسخ به اين سئوال نادرست و مغرضانه كه نظر شما در مورد «حجاب اجباري» چيست، مي گويد: «من با هر برخورد خشني مخالفم.» نكته آنجاست كه در اين پاسخ، «حجاب» كه تعبير درستش حجاب قانوني است و حجابي كه برآمده از عواطف و عقايد ميليون ها مسلمان ايراني است، به عنوان يك رفتار خشن و نامعقول به تصوير كشيده مي شود.

يا آنجا كه سئوالي در مورد «تعدد زوجات» به عنوان يك حكم فقهي برخورد مي شود، ايشان در پاسخي عجيب، غيرمنطقي و البته غيرعقلايي و صرفاً براي تهييج مصنوعي و مقطعي گروهي از بانوان، اين امر را دليل از هم پاشيدگي نظام خانواده ها مي دانند، به راستي چه توهيني از اين بزرگ تر به جامعه بزرگ و شريف دردمند ايراني! ممكن نيست.

چرا بايد يك مسئله علمي و فقهي مثل تعدد زوجات كه بايد در مراكز علمي و توسط متخصصان امر از فقيهان گرفته تا روانشناسان و جامعه شناسان دقيق و ظريف بررسي شود، بايستي به عرصه منازعات تهي و غيرمنطقي انتخاباتي كشيده شود.

فيلم آقاي كروبي معجوني از مجموعه اين سوء استفاده و برداشت ها و القائات ناصواب  و بعضاً ناجوانمردانه است.

اي كاش يك متخصص روانشناسي تصوير و رسانه، اين مشورت را به آقاي كرباسچي مي داد كه درست نيست با اين چهره مغرور درباره مردم فقير سخن براند و نداند كه همه آه و افسوس وي براي فقرا، در تصوير و منش و نگاه متکبرانه او به هدر مي رود.

فيلم آقاي كروبي اثري بسيار سطحي و سرهم بندي شده است كه هرگز نتوانست براي مخاطب منصف و ناظرآگاه يك تصوير حداقلي از احياناً برنامه ها و انديشه هاي داشته يا نداشته ايشان به تصوير بكشد.

فيلم آقاي كروبي توهين آميز ترين اثرمستندي است كه در طول اين سال ها در قالب مستندات كانديداهاي رياست جمهوري ديده ايد.

اين فيلم با ريتم كند و درعين حال هيجان آفريني هاي كاذب و ناپخته و غيرحرفه اي تنها توانست براي مدت كوتاهي ذهن مخاطب را درگير عقبه احتمالي و برداشت هاي ذهني او كند؛ كه نتيجه نهايي اش نوعي افسردگي و ياس ناشي از روبه رو شدن با يك بي آبرويي ساختگي براي سازندگان و عقبه فكري و برنامه ريزي اين فيلم است.

آقاي كروبي! گذشته شما به ويژه مبارزات شما پيش از انقلاب كارنامه درخشاني است. ترديدي در جانفشاني هاي پيش از انقلاب شما وجود ندارد. اي كاش اجازه نمي داديد مشاوران دغل و اطرافياني كه از كارنامه مجاهدات شما براي خود كيسه دوخته اند با ساخت و پرداخت چنين آثاري تصوير شما را بيش از اين در ذهن مردم خراب كنند.

آقاي كروبي يادتان باشد نكته دانانند در عالم بسي.....

آقاي كروبي! تاريخ قضاوت دير هنگام اما محكم و غيرقابل برگشتي دارد. پيش از آنكه دير شود فكري كنيد.../انتهاي پيام/