درود بر مخالف من!

حرف بزرگان طریق خدمت این بوده است که مسئول همیشه باید خودش را بدهکار ملت بداند و هیچگاه خود و مجموعه زیر دستش و فعالیت‌هایی را که انجام داده است عاری از هرگونه عیب و نقص نبیند، به طور کل تجربه و اخلاق می‌گوید که همیشه باید برای بهتر شدن و پیشرفت و استفاده از گنجینه عقول دیگران عملا و نه فقط در شعار درب انتقاد را باز گذاشت و در سخن منتقدین همراه با تواضع تامل کرد شاید که همه آنچه ما می‌پنداریم حقیقت و درست است چیزی جز یک جهل مرکب نباشد.

کد خبر: ۲۹۱۷۴۷

جمعه - ۱۸ بهمن ۱۳۹۲ / February 07, 2014

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، در وبلاگ سرباز صفر آمده است؛ بنی صدر و خاتمی و روحانی، سه رئیس جمهوری بودند که با شعار زنده باد مخالف من روی کار آمدند اما از عمل خبری نبود. آنچه در عمل بعضی مسئولین ما در آینه تاریخ نه چندان دور آمده است گاهی خلاف این منش صحیح است، از بنی صدر که در آن سخنرانی معروف جز به ضرب و شتم منتقدین خود راضی نشد تا آقای خاتمی که در زمان ریاست جمهوریش در مقام شعار، پز سعه صدر و انتقاد پذیری می‌داد و فریاد می‌زد: درود بر مخالف من ولی در کشاکش میدان عمل در جلسه سخنرانی در جمع دانشجویان خطاب به مخالفان خودش فریاد می‌زد: می‌دم بیرونتون کنن، آدم باشید!

عوام می‌گویند سیاست دنیای کثیف و بی‌پدر و مادریست اما اعتقاد ما در جمهوری اسلامی آن است که ما به تاسی از امیرالمومنین در دنیای سیاست برای رسیدن به اغراضمان به هر روش کثیفی چنگ نمی‌اندازیم و سیاستمان عین دیانتمان است! اما حقیقت آن است که مرد می‌خواهد که در اریکه قدرت فروتنی و دیانت از یادش نرود و نشان دهد که در عین داشتن قدرت بر هر کاری با صبر و بصیرت و بر طبق صراط مستقیم دین عمل می‌کند و لجام اسب چموش هوای نفس را تنگ در کف تقوای عملی قرار می‌دهد.

به تازگی نیز دور دور فحاشی به مخالفان شده است، یکی از کسانی که پیش کسوت هنرمندان ما حساب می‌شود مخالفان خود را «خر» خطاب می‌کند و رئیس جمهور با دیسیپلین و روشنفکر و روحانیمان علاوه بر افراطی افراطی افراطی گفتن به مخالفان، امروز مخالفان خود را یک عده بی‌سواد خطاب می‌کند! کأنه یک معیار جدید برای میزان سواد افراد پدید آمده است و آن میزان موافقت افراد با توافقنامه ژنو است.

که افرادی که پلمب تاسیسات هسته‌ای را یک پیروزی بزرگ می‌دانند در اوج سواد و افرادی که این توافقنامه را یک سونامی هسته‌ای می‌دانند بقول آن لطیفه باید یک پک «بالا بالا» در سبد کالایشان نهاده شود تا از این بی‌سوادی در بیایند!؛ جمله آخر آن است که جناب روحانی!، افراط دو سو دارد و بدی دو بازنده، کسی که بد می‌کند و کسی که با پاسخ بد به آن، بدی را تکرار می‌کند.