شعر اسماعیلی برای قیصر شعر انقلاب؛

بعد از غزل، دوباره نزول شُکوه درد

بعد از غزل، دوباره نزول شُکوه درد/ بود و نبود! مطمئناً او نمُرده بود/ شاعر پرید از قفس تن، پرنده شد/ یک صبح زود، مطمئناً او نمُرده بود ...

کد خبر: ۲۹۱۸۵۵

شنبه - ۱۹ بهمن ۱۳۹۲ / February 08, 2014

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، رضا اسماعیلی، شاعر انقلابی کشورمان «در طلیعه پیروزی انقلاب اسلامی، به یاد سبز همه شاعران سفر کرده انقلاب، غزلی جدید برای قیصر شعر انقلاب سروده و در وبلاگ شخصی خود قرار داده است.

متن این شعر به شرح ذیل است:

شاعر سرود، مطمئناً او نمُرده بود

او زنده بود، مطمئناً او نمُرده بود

شال و کلاه کرد و به سوی خودش دوید

مانند رود،  مطمئناً او نمُرده بود

در بین راه، قلب مریضش دوباره ... آه!

دردی حسود، مطمئناً او نمُرده بود

بی اعتنا، به شعر جدیدش ادامه داد

او می سرود ...، مطمئناً او نمُرده بود

تکلیف روشن دل او؟ عاشقی، همین

آیینه بود، مطمئناً او نمُرده بود

شاعر نَفس زنان ز بلندای یک غزل؛

آمد فرود، مطمئناً او نمُرده بود

بعد از غزل، نشست و به یک لاله خیره شد

رنگش کبود ...! مطمئناً او نمُرده بود

بعد از غزل، دوباره نزول شُکوه درد

بود و نبود! مطمئناً او نمُرده بود

شاعر پرید از قفس تن، پرنده شد

یک صبح زود، مطمئناً او نمُرده بود

فردا، به چشم عادت ما زندگان خاک

شاعر نبود ...، مطمئناً او نه ... مُرده بود!