مهدی پور:

تیین نتیجه جراحی پیش از عمل با کمک تصویر برداری سه بعدی/اصلاح تعرفه در بخش دولتی شاه کلید حل پدیده زیر میزی

دبیر علمی انجمن جراحان زانو گفت: تصویر برداری سه بعدی به نتیجه گیری قبل از عمل جراحی کمک بسیار زیادی می کند.

کد خبر: ۲۹۱۸۸۲

شنبه - ۱۹ بهمن ۱۳۹۲ / February 08, 2014

به گزارش گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»، سهیل مهدی پور صاحب سبک استفاده از تصویر برداری سه بعدی برای برنامه ریزی قبل از عمل در جراحی اندام تهتانی مانند زانو، استخان لگن و مفاصل ران، گفت: تا بیش از این برای ارزیابی بیمارانی که در مفاصل زانو و لگن خود دچار مشکل می شوند در فضای دوبعدی امکان بررسی وضعیت فرد و طراحی جراحی امکان پذیر بود اما امروزه با پیشرفت تکنولوژی و دانش سه بعدی می توانیم تصویر کاملی از بد شکلی اندام بیمار داشته باشیم  و قبل از جراحی اصلی سعی و خطاهای خود را انجام دهیم تا بیمار با حداقل عوارض و کوتاه ترین زمان جراحی می شود .

دبیر علمی انجمن جراحان زانو گفت: تصویر برداری سه بعدی نتیجه عمل را در بین جراحان مختلف یکسان می کند و بیمار ساعت های کمتری را تحت بیهوشی قرار می گیرد .

مهدی پور در ادامه تصریح کرد: این روش اکنون توسط گروهی از متخصصان دانشگاه شریف و تهران تحت سرپرستی اینجانب به عنوان روشی منحصر بفرد انجام می شود.

وی خاطر نشان کرد: تا کنون طی یک سال اخیر بیمار به این روش درمان شده و نتایج بسیار خوبی حاصل شده است در عین حال انجام این جراحی در ایران یک سوم قیمت جراحی در اروپا می باشد.

این جراح زانو گفت: مجلس طی چند سال اخیر مصوبه ای را که قرار بود تعرفه ها با کمک شورای عالی بیمه نمایندگان نظام پزشکی و وزارت بهداشت به صورت قانونمند تعیین شود را پس گرفت و در سیستم تعرفه حرج و مرج به وجود آمد.

وی ادامه داد که ااگرعزم جدی برای بهبود وضعیت تعرفه به وجود آید خود صنف پزشکان مانع از به وجود آمدن زیر میزی (دریافت خارج از تعرفه) و مورد مشابه خواهد بود.

عضو انجمن جراحی زانو تصریح کرد : در حالی که پزشک مسئولیت  سلامتی و جان یک انسان را به عهده دارد برای جراحی مانند شکستگی استخوان در بخش دولتی تنها 170 هزار تومان دستمزد دریافت می کند  که هیچ منطقی ندارد و در صورت هر گونه آسیبی جراح با پرداخت دیه های سنگین مواجه می شود.

مهدی پور در پایان گفت: مشکل اینجاست که سوبسیت درمان باید از جیب پزشک و بیمار پرداخت شود در صورتی که در کشورهایی که بیمه همگانی دارند بیمار  ریالی نمی پردازد و پزشکان از بدو فارغ التحصیلیشان سطح زندگی متناسب با شعنشان دارند در حالی که یک جراح در ایران 32 سالگی فارغ التحصیل می شود و چندین سال را باید در مناطق محروم خدمت کند و تازه در سن 40 سالگی وارد بازار خصوصی می شود .