مقاله واحد علوم و تحقیقات پوستر برگزیده کنگره نوروژنتیک ایران شد

مقاله پژوهشگران واحد علوم و تحقیقات در کنگره سالانه نوروژنتیک ایران به عنوان پوستر برگزیده معرفی شد.

کد خبر: ۲۹۲۵۶۹

دوشنبه - ۲۱ بهمن ۱۳۹۲ / February 10, 2014

به گزارش گروه علمی «خبرگزاری دانشجو»، آروین حقیقت فرد دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک واحد علوم و تحقیقات درباره برگزیده شدن مقاله پژوهشگران واحد علوم و تحقیقات در کنگره سالانه نوروژنتیک ایران به عنوان پوستر برگزیده گفت: شیزوفرنی یا روان‌گسیختگی یک بیماری روانی با منشاء نامشخص و علایم متغیر است، مشخصه این بیماری ناتوانایی درک و یا بیان واقعیت است، این بیماری دارای عوارضی چون ارتباط نداشتن منطقی در رفتار و گفتار، انزوا، هذیان و توهم است.

وی با بیان اینکه در حال حاضر راه تشخیصی این بیماری مصاحبه با بیمار است و هیچ تست تشخیصی برای افراد مبتلا یا تست غربالگری برای شناسایی افراد مستعد ابتلا به این بیماری وجود ندارد، گفت: تلاش‌ها برای ایجاد روشی دقیق‌تر برای تشخیص زودهنگام شیزوفرنی شروع شده است، همچنین درصد بالایی از خویشاوندان نسبی مبتلایان به شیزوفرنی عوامل شیزوئید را از سنین نوجوانی بروز می دهند و بیش از 20 درصداز آنان در جوانی به شیزوفرنی مبتلا می شوند.

حقیقت فرد ادامه داد: این واقعیت نیاز به انجام غربالگری و اجرای تمهیدات پیشگیرانه برای افراد مستعد را نشان می دهد، از آنجایی که اختلالات بیانی دست کم پانزده ژن در سلول های الیگودندروسیت بیماران دیده شده است توجه به یافتن مارکرهای ژنتیک برای بیماری شیزوفرنی جلب شد.

حقیقت فرد گفت: در پژوهش‌های گذشته mRNA گیرنده D3 دوپامین در لنفوسیت‌های خونی و کمپلکس I میتوکندری پلاکت‌ها به عنوان مارکرهای زیستی روان‌گسیختگی در بزرگسالان پیشنهاد شده ‌بود، در این پژوهش به بررسی میزان mRNA  زیرواحد 75 کیلو دالتونی کمپلکس I میتوکندری در سلول‌های خونی بیماران مبتلا به شیزوفرنی و شاهدان سالم با تکنیک Real time PCR quantitative پرداخته شد.

وی ادامه داد: نتایج مولکولی با نتایج تست های روانی correlate  شد و پیوستگی افزایش بیان ژن NDUFS1 با افزایش شدت بیماری بدست آمد.

این پژوهشگر با بیان اینکه به نظر می‌رسد کمپلکس I میتوکندری یک مارکر سطحی برای شیزوفرنی بوده و در عوارض روان-تنی این بیماری نقش دارد، تصریح کرد: پژوهش های گذشته گرایش افراد با میزان بالای گیرنده های دوپامین به ویژه گیرنده D4 به رفتار های پرخطر و هیجانی را اثبات کرده است، از آنجایی که گرایش به رفتار های پرخطر مانند اقدام به خودکشی یا تلاش برای ارتکاب جنایت در بیماران شیزوفرنی بیش از 8 برابر متوسط جامعه است، به نظر می رسد بررسی های بیشتر برروی ژن های بیان کننده گیرنده های دوپامین به ویژه گیرنده D4 می تواند افزایش بیان این ژن را به عنوان یک مارکر زیستی مهم در تشخیص شروع اسکیزوفرنی و وجود تکرار های بالا از ژن را در آزمون های غربالگری به عنوان مارکر مهمی برای شناسایی استعداد ابتلا پیشنهاد کند.

این پژوهش با عنوان «بررسی میزان بیان ژن NDUFS1 در بیماران ایرانی مبتلا به اسکیزوفرنیا» به همت آروین حقیقت فرد، شیوا ایرانی، زهرا نورمحمدی از پژوهشگران واحد علوم و تحقیقات و اسماعیل شاهسوند آنانلو از دانشگاه علوم پزشکی تهران  تدوین شده است.