یادداشت/

عزت‌مندی کجاست؟

هنوز شاید امام را نفهمیده‌ایم و این انقلاب را که با خود چه آورد. این انقلاب نه داعیه‌ی نان آوردن داشت نه داعیه‌ی آب و برق بلکه با چنگ و دندان برای چیز دیگری می‌جنگید.

کد خبر: ۲۹۲۸۷۶

پنجشنبه - ۲۴ بهمن ۱۳۹۲ / February 13, 2014

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ متن ذیل یادداشتی است که در بیست و دومین شماره از«فجر حیات»، ویژه نامه‌ی تحلیل گفتمان انقلاب اسلامی، کاری از بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق(ع) با عنوان«امام به ما عزت داد» آورده شده است:

مدت مدیدی است برخی کلمات ارزش و معنای خود را از دست داده و جایگاهش را به کلمات سخیفی داده که با هیچ فطرتی سازگار نیست. «عزت»، کلمه‌ای بی انتها که روزگاری برایش جان دادیم و امروز تنها لقلقه زبان‌هایمان شده و جایگاهش را پول و اقتصاد و مادیت گرفته است. یادمان رفته 35 سال پیش برای انقلاب چه کرده ایم. یادمان رفته که باری چه از مرز و بوم خود دفاع کرده ایم و هنوز در گیجیمان نمی فهمیم هشت سال دفاع مقدس برای چه بود.

شاید هنوز امام را نفهمیده‌ایم و این انقلاب را، که با خود چه آورد. این انقلاب نه داعیه‌ی نان آوردن داشت و نه داعیه‌ی آب و برق بلکه با چنگ و دندان برای چیز دیگری می‌جنگید. امام عمر پر برکتش را صرف دفاع و صیانت از چه کرد. امام برای چه سرتاسر عمرش را می‌جنگید و چرا قطعنامه برایش جام زهر بود و ...

«عزت» هدیه‌ای الهی که بعد از قرن‌ها امام ما را دوباره با آن آشنا کرد و آن را برایمان به ارمغان آورد. عزت، کلید طلایی اسلام که توانست تا اروپا گسترش یابد. عزت همان حلقه‌ی گم شده سیاستمداران که پاک‌ترین جوانانمان به خاطرش به قربانگاه رفتند. عزت همان که رهبرمان حضرت سیدعلی خامنه‌ای برای حفظ و صیانت از آن هر لحظه مورد آماج تیر دشمنان بوده و عزت که خیلی وقت است فراموشش کرده‌ایم.

در مقابل این اما سامری‌ها گوساله‌های پر زرق و برقی ساخته‌اند و چشم‌هایمان را برق دنیاییشان گرفته و فراموش کرده‌ایم... فراموش کرده‌ایم برای چه اسلام آورده‌ایم، برای چه خون دل خورده‌ایم و برای چه در مقابل استکبار ایستاده‌ایم. آیا روا بود با رفتن موسی پشت به هارون کنیم. آیا روا بود ارزش‌ها را کناری بگذاریم و به سمت دنیا برویم و چه بد سقوطی است این سقوط. آیا روا بود در مقابل مقداری پول و زرق و برقی که شیطان بزرگ به ما نشان داد تمام عزتی که سال‌ها برایش جنگیدیم از دست بدهیم و نمادهای عزتمان را پلمپ نماییم و اگر کسی هم برای عزت از دست رفته‌اش فریاد زد، دهانش را با برچسب‌هایی همچون بی سواد و افراطی، مثل سایت‌های هسته‌ای پلمپ نماییم.

آیا این‌گونه کرامت و عزت ملت غیور و عزیز ایران را نگه داشتیم. با خنده به شیطان بزرگ و اخم به فرزندان همین مرز و بوم. می‌توانستیم به جای تمسخر اقتصاد مقاومتی با تکیه بر آن عزت خود را حفظ کنیم اما...

آیا رواست که دولتمردان به راحتی به خود اجازه دهند کرامت انسانی و عزت این ملت که خون ها برای آن ریخته شده را به راحتی با بی تدبیری و سوء مدیریت خدشه دار کنند تا بی شرف‌هایی همچون شرمن اجازه توهین به ملت را به خود بدهند و ما را جیره خوار خود بدانند و وای از روزی که عزتمان توسط دولتمردان با بی تدبیری خدشه دار شود و جیره خوار شیطان بشویم. وای از آن روز که دیگر روز سکوت نیست؛ رو فریاد است. فریادهایی از نوع انقلاب و امام.