یک فنجان کتاب داغ – 17

ارتباط با اسرائیل جزو سیاست‌هاست!

صفری میخ سوم را کوبید؛ شما چرا با اسرائیلی‌ها سازش کردید؟ مگر آنها کافر نیستند؟

کد خبر: ۲۹۳۶۸۱

يکشنبه - ۲۷ بهمن ۱۳۹۲ / February 16, 2014

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ کتاب «یار کجاست؟» نوشته رحیم مخدومی را می توان یکی از بهترین سفرنامه های حج برشمرد که مقام معظم رهبری نیز تقریظی درباره این کتاب نگاشته اند. این کتاب که دارای 42 داستان کوتاه است در سال 1388 توسط انتشارات ملک اعظم منتشر و راهی بازار کتاب شد.

در بخشی از این کتاب می خوانیم:

بعدازظهر راه افتادیم برای عکاسی، فیلمبرداربی و احیانا چک و چانه زدن با حجاج کشورهای دیگر. ناطقی عکس می انداخت. اوشانی فیلم می گرفت. صفری با انگلیسی و عرب زبان ها استخوان دنده خرد می کرد. من هم با ترک زبان ها و کمی هم با عرب زبان ها.

می خواستیم حداقل ملیت مان را به عده ای بشناسانیم و تا اندازه ای هم حالی شان کنیم آن قدرها که توی گوش شما فرو کرده اند، ایرانی ها تروریست نیستند. باور نمی کنی به قیافه مظلوم ما نگاه کنید.

صفری یک مصری را تور انداخت. طرف، کامل مرد بود رو به پیری. می گفت: ایران با جنگی که با عراق داشت اتحاد اسلامی را از بین برد.

صفری ابتدا از اعتقاد او به قرآن اعتراف گرفت و بعد پاسخ داد: مگر خود قرآن نگفته وقاتلو هم حتی لاتکون فتنه؛ عراقی ها فتنه گر بود.

بحث روی فتنه گر بودن یا نبودن عراقی ها داغ شد. مصری قبول نمی کرد. صفری آیه ای دیگر تحویلش داد: مگر قرآن نمی گوید حتی اگر مسلمانی با مسلمان دیگر سر جنگ را آغاز کرد، جلو او بایستید؟

طرف پاسخی نداشت. صفری میخ سوم را کوبید؛ شما چرا با اسرائیلی ها سازش کردید؟ مگر آنها کافر نیستند؟

کمی ال و ول کرد و بعد گفت: به دلیل سیاست. این سیاست ماست.

این سیاست است که فلسطینی های مسلمان کشته شوند و شما با دشمنان کافر آنان سازش کنید؟

جواب داد: بله، سیاست است.

و خداحافظی کرد که برود. صفری با لبخندی دستش را فشرد.

یک فیلمبردار سعودی با دوربین دو اینچی از بالای پشت بام حرم در حال فیلمبرداری است. ظاهرا از تلویزیون عربستان آمده. ناطقی می گوید: پس معلوم شد فیلم و عکسبرداری فقط برای غیرسعودی ها حرام است.

سپس دوربین فیلمبرداری را بر می دارد و روی مناره رسول الله (ص) زوم می کند. قسمتی از دوربین از لای چفیه بیرون زده است. یک سیاه پوست گابونیایی که دمر خوابیده، چشم می دوزد به دوربین. چیزی نمی گویم تا ناطقی کارش را تمام کند. گابونیایی چشم بر نمی دارد. به ناطقی اشاره می کنم دوربین را دیده است. ناطقی می رود سراغش برای رد گرم کردن. بعد از چاق سلامتی از او می پرسد: علی را می شناسی؟

گابونیایی هنوز پاسخ درستی نداده که یک مصری قبراق خودش را قاطی آش می کند. کامل مردی است با سر و صورت آنکارد کرده و چهره ای متعصب. درست مثل ساواکی های طاغوت.