نوشتاری از جواد محدثی/

وقتی برخی در دانشگاه و حوزه اباحی‎گری را به نام دین و آزادی ترویج می‌کنند و قدرت‎زدایی را زیر عنوان آزاد‎اندیشی

متاسفانه اباحی‎گری به نام دین و آزادی ترویج می‎شود و قدرت‎زدایی زیر عنوان آزاد‎اندیشی صورت می‎گیرد و نوعی «ماتریالیسم فکری» با زرورقی از پویایی ذهن و روزآمدی دین به خورد افراد داده می‎شود و این بلیه، هم در دانشگاه‎ها دیده می‎شود، هم رگه‎هایی از آن در زلال حوزه و صفای طلبه‎ها نشت کرده است!

کد خبر: ۲۹۳۸۰۱

سه‌شنبه - ۲۹ بهمن ۱۳۹۲ / February 18, 2014

گروه اندیشه «خبرگزاری دانشجو»؛ عده‎ای از راه جهل به بیراهه می‎روند، کسانی هم از راه علم به گمراهی می‎افتند. وقتی علم ابزار تحریف و فریب شود و دانش پلی برای عبور از حقیقت و رسیدن به منفعت، انتظاری جز رواج ضلالت نیست! کسانی به جای فراخواندن به سرچشمه، به آبراه‎های فرعی و گل‎آلود فرا‎ می‎خوانند و به جای دعوت به خدا، زیر چندین پوشش و لفافه دعوت به خود می‎کنند.

این است درد بزرگ انسان معاصر در عصر حاضر که با بت‎تراشان جدید مواجه‎ است و بت‎پرستی‎های مدرن! بازار مذهب‎سازی و مسلک‎تراشی و گروه‎بازی رایج است. چاشنی عمده آن‎ها هم نفسانیات است که یا در عرصه شهوات رخ می‎دهد، یا در وادی قدرت، یا شهرت؛ و در همه این‎ها محور، نفس است و بت پنهان، همان خود.

کسانی هم چشم و گوش بسته، در پی این مسلک‎ها، مذهب‎ها، جبهه‎ها و دعوت‎ها راه می‎افتند و چه‎بسا با قصد قربت، حقیقت را ذبح می‎کنند و تیشه به ریشه دین می‎زنند و ملعبه اهواء نفسانی و ابزار هوس‎های شیطانی دیگران می‎شوند و در سودای بهشت، به قعر دوزخ می‎روند. در جهان معاصر، از این‎گونه رهبران و رهروان بسیارند.

متاسفانه اباحی‎گری به نام دین و آزادی ترویج می‎شود و قدرت‎زدایی زیر عنوان آزاد‎اندیشی صورت می‎گیرد و نوعی «ماتریالیسم فکری» با زرورقی از پویایی ذهن و روزآمدی دین و رهایی از جمود و مبارزه با تحجر به خورد افراد داده می‎شود و این بلیه، هم در دانشگاه‎ها دیده می‎شود، هم رگه‎هایی از آن در زلال حوزه و صفای طلبه‎ها نشت کرده است!

به برخی از مقاله‎ها در بعضی از جراید به دقت بنگرید... خطر آنجاست که الحاد جامه دین بپوشد و کفر نقاب ایمان بزند. این همان نفاق است که 14 قرن است دست از گریبان اسلام و مسلمین  نکشیده و برای هر روزی برنامه‎ای دارد و برای هرجایی، بازیگرانی و برای هر قومی، چهره‎هایی!

در الحادهای جدید و نفاق های مدرن، دیگر سراغ اندیشمندان زیست‎شناس و دانشمندان سکولار نمی‎روند که از زبان آنان، جدایی دین را از دانش نشر دهند و خدا را زیر تیغ جراحی بجویند و از علوم تجربی، سلاحی برای کوبیدن «ایمان به غیب» بسازند.

نه! نه! بلکه ماهرانه با طرح مسائل معنوی و عرفانی و با پوشش آیه و حدیث و از سنگر فلسفه، فقه، عرفان، تفسیر و کلام، همه مبانی را زیر سوال می‎برند و ناباوری را تئوریزه می‎کنند و برای بی‎اعتقادی و نسبیت مفاهیم دینی، چارچوب می‎سازند و قالب‎ریزی می‎کنند و خروجی مباحث کلامی و فلسفی و علمی آنان، گاهی نفی وحی و قداست‎زدایی از مقدسات و تشکیک در باورهاست.

مذهب‎سازان بی‎مذهب، چرا دست از سر دین برنمی‎دارند؟ ایدئولوگ‎های بی‎ایدئولوژی چرا با مسلمات دین بازی می‎کنند؟ ملحدان نقاب‎زده، چرا افتخارشان شاگردی شیطان است؟
گفتیم که در خیلی از موج‎های جدید، ردپای حب دنیا و حب ریاست را می‎توان دید. دکانداران کم نیستند. عرضه‎کنندگان غذاهای مسموم، گاهی به ظاهر مجوز هم دارند و دکه، کارگاه و تولیداتشان علامت استاندارد هم دارد. ولی... مگر جعل و تزویر، به پایان رسیده است؟ کجا جای خوشبینی است و کجا جای نگرانی و بدبینی و درنگ و حساسیت؟

برگرفته از هفته نامه پنجره