پای درس اخلاق حاج آقا جاودان-42

چگونه محترم شویم؟/ اعیان و اشراف آن عالم کسی است که گناه کبیره نکند

آدم هر چه آدمتر است بیشتر مواظب رفتارش است؛ مواظبت از رفتار سخت است؛ من می خواهم مراقب چشم خودم باشم؛ خب سخت می‌گذرد ...

کد خبر: ۲۹۵۱۳۳

شنبه - ۰۳ اسفند ۱۳۹۲ / February 22, 2014

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، حجت‌الاسلام محمدعلی جاودان از اساتید برجسته اخلاق هستند که در طی دوران زندگی و تحصیل حوزویشان از محضر اساتید برجسته‌ای از جمله آیت‌الله حاج آقا مجتبی تهرانی، آیت‌الله خوانساری، آیت‌الله حق‌شناس و علامه عسکری بهره‌مند شده اند.

وقتی آدم جوان است فکر می کند خیلی وقت دارد

در آیه 45 سوره مبارکه یاسین می‌فرماید: «وَإذا قیلَ لهُمُ اتـّقوا ما بَیْنَ أیْدیکـُمْ وَما خـَلفـَکمْ لـَعَلـّکـُمْ تـُرْحَمونَ» وقتی به آنها گفته می‌شود که تقوا اختیار کنید، در پیش رویتان و در گذشته تان؛ می خواهیم عرض کنیم که این یعنی چه؟ شاید به این معنی است که از امروز به بعد مراعات کنید؛ وقتی آدم جوان است فکر می کند خیلی وقت دارد؛ احساس می کند که حالا فرصت دارد؛ حالا مثلا دو روز دیگر هم شد بشود؛ عقل رشید می خواهد؛ عقل رشید کجا پیدا می شود؟

وقتی به آنها گفته می شود که آقا مراقبت کنید، برای پیش رویتان و فردایتان و امروزتان، تاریخ از حالا به بعد را مراقبت کنید و حساب تاریخ های گذشته را هم بکنید؛ باز این از آن جاهایی است که آدم به راحتی می تواند از گذشته خودش بگذرد؛ می گوید مواظبت کنید؛ شاید آن باران رحمت خداوند ببارد.

در آیه 30 سوره مبارکه نسا می فرماید: «إن تـَجْتـَنِبوا کـَبائِرَ ما تـُنهَوْنَ عَنهُ نـُکـَفـّرْ عَنکمْ سَیّئاتِکمْ وَنـُدْخِلکـُم مُدْخَلا کریمًا» اگر مواظبت کنید، اجتناب کنید، پرهیز کنید و دست نزنید به گناهان کبیره؛ اگر از بزرگ ترها اجتناب کنید، ما با شما دو تا کار می کنیم؛ در آنجا گفتندلـَعَلـّکمْ تـُرْحَمُونَ شاید مورد رحمت خداوند قرار بگیرید؛ در اینجا مورد رحمت بودن را نشان می دهند که چگونه انسان مورد رحمت واقع می شود.

اگر از رفتار و اعمالتان مواظبت کنید، مورد رحمت خدا قرار می گیرید

شما از آن بزرگترها مواظبت می کنید و اگر این کار را کردید من کوچکترها را می پوشانم؛ برای آنها پای حساب نمی ایستید؛ اگر از رفتار و اعمالتان مواظبت کنید، مورد رحمت خدا قرار می گیرید؛ این رحمت چیست؟ مرحله اولش این است که گناهان صغیره شما بخشیده می شود؛ یعنی دیگر احتیاجی به توبه ندارد؛ مثلا زمانی که شما دارید نماز ظهر را می خوانید اگر گناه صغیری در این فاصله از شما سرزده بود آن را می پوشاند.

شما را جایی می بریم که جای اعیان واشراف است؛ اعیان و اشراف یک جایی که می روند، محترم اند؛ اعیانش آن است که گناه کبیره نمی کند؛ پول ندارد؛ پول ملاک نیست؛ اعیان و اشراف در آن عالم کسی است که گناه کبیره انجام نمی دهد.

مرحوم آقای مشکینی از قول مرحوم آقای آیت الله بروجردی نقل می کردند که ایشان فرموده بودند من در تمام عمرم دروغ نگفتم؛ شخصی که از گناه کبیره به آن بزرگی پرهیز می‌کند، گناه صغیره را هم انجام نمی دهد؛ حالا اگر یک موقع هم انجام داد ما می بخشیم؛ اما نمی کند؛ مطمئن باشید.

کسی که گناه کبیره می کند، احترام خودش را از دست می دهد

یک وقتی زمان جوانی در مثلا دهه محرم به روضه رفته بودیم؛ در آن منزل شام می دادند؛ بعد ما دیدیم اتاقی را جدا کردند و خصوصی ها را بردند در آن اتاق؛ برای عموم هم غذا آوردند؛ این برای من یک ذهنیت شد؛ یک عده خصوصی می شوند؛ چگونه آدم می تواند خصوصی شود؟ شما از گناه کبیره نکردن خصوصی می شوید؛ کسی که گناه کبیره می کند، احترام خودش را از دست می دهد؛ احترام خودش را در میان اهل آسمان از دست می دهد.

جبرئیل خدمت رسول خدا آمده بود و عرض کرد یا رسول الله بلال در سحر چه کاری انجام می داده است؟ آسمان را به هم می ریزد؛ کسی که در سحر بیدار شود و از دل ناله کند، از دل، این دل کاری می‌کند که آسمان را به هم می ریزد؛ اگر این دهان پاک باشد، اولا در آن طرف او را می شناسند و دوم اگر ناله کرد، می شنوند.

دری را برایتان باز می کنند؛ همه آنهایی که محترم اند از آن وارد می شوند؛ کرامت مرکز و بارگاهی است؛ هر کس به اصل بارگاه راه پیدا کند، آنهایی که در آن بارگاه هستند کسانی هستند که عالم به دستشان می گردد؛ همه چیزها را می‌گردانند؛ اگر می خواهید به آن بارگاه بروید، باید از این راه گناه کبیره نکردن برسید؛ وقتی گناه نکردید، به این راهرو و مدخل بارگاه کرامت که همه محترمان آنجا جا دارند، وارد می شوید.

هر کس از خدا و رسول او اطاعت کند با انسان هایی که خدا به آنها نعمت داده است، همراه می شوند

آدم هر چه آدمتر است بیشتر مواظب رفتارش است؛ این کار برایش سخت است؛ چون مواظبت از رفتار سخت است؛ من می خواهم مراقب چشم خودم باشم؛ خب سخت می گذرد؛ مواظب نشستن خود باشم، سخت می گذرد؛ این شخص به خاطر اینکه بتواند این مواظبت را انجام بدهد و این ادب را انجام دهد، به سخت گذراندن عادت می کند.

هر کس از خدا و رسول او اطاعت کند، هر کس اطاعت کند، هرکس حرف گوش کن باشد، این آدم های حرف گوش کن با انسان هایی که خدا به آنها نعمت داده است، همراه می شوند؛ حاج آقای حق‌شناس مکرر این مطلب را می فرمود که من او را از حلال صافی هم پرهیزش می دهم؛ نمی گذارم پولی که از اینجا بدست می آید و حلال است، در جایی که کار و پولش ظاهراً مشروع و صحیح است، برود.

این همانی است که خدای متعال می فرماید: هرکس از خدا و رسول اطاعت بکند، اطاعت کند ها، می برم جزء آنهایی که مواظبشان هستم.