یک روانشناس:

لحظه عاشقی زمان مناسبی برای آموختن نیست

یک روانشناس گفت: لحظه عاشقی زمان مناسبی برای آموختن نیست؛ بنابراین فرد زمانی که عاشق نشده باید مطالعه کند و بیاموزد.

کد خبر: ۲۹۵۹۰۰

سه‌شنبه - ۰۶ اسفند ۱۳۹۲ / February 25, 2014

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از مشهد، اشرف شب گذشته در سلسه همایش‌های «از صدای سخن عشق ندیدم خوش‌تر» در پردیس دانشگاه فردوسی مشهد بیان داشت: در قرن حاضر انتظار مردم از عشق، تجربه آن است و این تجربه را حق خود می‌دانند.

وی با اشاره به اینکه انسان‌ها از نظر شناختی خسیس هستند، افزود: بحرانی‌ترین زمانی که انسان‌ها از لحاظ شناختی خسیس می‌شوند، زمانی است که احساس عاشقی می‌کنند؛ بنابراین انسان‌ها بر خلاف شناخت در احساسات دست و دلباز هستند.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه نماد سازی در عشق بسیار خطرناک است، تصریح کرد: گاهی انسان‌ها تنها با نمادها زندگی می‌کنند که بسیار خطرناک است؛ زیرا یک سری رفتارها را دال بر عشق می‌دانند و به آن‌ها بسنده می‌کنند.

اشرف افزود: عشق به سه دسته جنسی، رمانتیک و طولانی مدت تقسیم می‌شود و ویژگی طولانی مدت بودن عشق تکرار و پایبندی آن است که دو عشق دیگر را در خود حل می‌کند.

وی بیان داشت: مغز انسان سیستمی به نام پاداش دهی درونی دارد که این سیستم ماده‌ای به نام دوپامین ترشح می‌کند و این ماده باعث می‌شود انسان احساس وجود داشته باشد و عشق عامل ترشح این ماده است.

این روانشناس با اشاره به اینکه یکی از بخش‌های مغز انسان که در زمان عاشقی فعال می‌شود، بخش سود و زیان مغز است، خاطرنشان کرد: این بخش یک سری افکار و وسواسی را در مغز به وجود می‌آورد.

عشق در یک نگاه بیشتر در مردان رخ می‌دهد

اشرف با طرح این سوال که چه اتفاقی رخ می‌دهد که انسان عاشق فردی می‌شود، گفت: مردان هنگامی که عاشق می‌شوند، قسمت بصری مغزشان فعال می‌شود؛ اما در زنان بخش حافظه فعال می‌شود؛ بنابراین عشق در یک نگاه بیشتر در مردان رخ می‌دهد به همین دلیل بیشتر، مردان آغازگر عشق هستند.

چهار تیپ عشقی وجود دارد

وی با بیان اینکه تا کنون چهار تیپ عشقی، شناخته شده است، تصریح کرد: تیپ جستجوگر که مربوط به کسانی است که در عشق خلاق و برنامه‌ریز هستند، تیپ نگهبان که مربوط به اشخاصی است که درصدد حمایت بی دریغ هستند، تیپ مدیر که معقول و محاسبه‌گر هستند و تیپ مذاکره کنند که سخن گفتن را می‌پسندند.

این روانشناس با طرح این پرسش که چرا در نهایت عشق جسمانی می‌شود، بیان داشت: حافظه انسان تنها برای احساسات جایی برای رمزگردانی ندارد؛ به این معنا که هنگامی که شما از یک شخص می‌ترسید و یا از وی نفرت دارید بدن شما یک زره پوش ماهیچه‌ای به دور خود نسبت به آن شخص ایجاد می‌کند؛ اما در عشق این زره پوش بیرون می‌آید به همین دلیل کششی ایجاد می‌شود.

لحظه عاشقی زمان مناسبی برای آموختن نیست

اشرف عشق را یک احساس قدرت دانست و خاطرنشان کرد: لحظه عاشقی زمان مناسبی برای آموختن نیست؛ بنابراین فرد زمانی که عاشق نشده باید مطالعه کند و بیاموزد.

وی در پایان با اشاره به اینکه کسانی که عاشق می‌شوند قبل از اینکه یک تجربه سنگین به دست آوردند، باید حتما مشورت کنند، گفت: افرادی که عاشق شده‌اند، باید از جسمانی شدن عشق جلوگیری کنند و یا تا حد امکان آن را به تعویق بیندازند.