شایسته‌ترین وزیر روحانی برای استیضاح کیست؟

تقریباً هیچ روزی نیست که حوزه فرهنگ دولت یازدهم خبر‌ساز نشود. هر روز یک جنجال، شایعه و اتفاق که هر کدام دامنه بازخوردهای بسیاری را به همراه دارد و معمولاً سرنخ همه دردسر‌ها به ساختمان قدیمی وزارت ارشاد در میدان بهارستان تهران باز می‌گردد.

کد خبر: ۲۹۹۹۲۸

شنبه - ۲۴ اسفند ۱۳۹۲ / March 15, 2014

به گزارش گروه فضای مجازی« خبرگزاری دانشجو»، از ابتدای فعالیت دولت یازدهم، وزیر ارشاد که با رأی بالایی هم بر کرسی نشسته است، بار‌ها مجبور شده در برابر افکار عمومی درباره سخنان خود و اتفاقات حوزه مدیریتش پاسخگو باشد که معمولاً این پاسخگویی‌ها با پذیرش اشتباه از سوی او و عقب‌نشینی از موضع قبلی‌اش همراه بوده است. انگار هنوز جنتی نمی‌داند چطور باید سوار اسب فرهنگ شود که اگر می‌دانست امروز با پارادوکس دعوت یا عدم دعوت یک شاعر ضد‌انقلاب به جشنواره شعر انقلاب روبه‌رو نبودیم که وزیر آن را تکذیب کند و زیر مجموعه‌اش آن را تأیید کنند و بر کار اشتباه خود اصرار بورزند.

از زمان آغاز به کار دولت یازدهم بسیاری از قول‌های رئیس‌جمهور عملی نشده است اما کسی دنبال آنها را نگرفته و اعتراضی نشده. مذاکرات هسته‌ای آن طور که مردم انتظار داشتند پیش نرفته اما باز هم کسی به آن اعتراض چندانی نداشته، گرانی به کشور بازگشته اما مردم باز هم سکوت کرده‌اند و... اما در باب فرهنگ، آنقدر مسئله ریز و درشت به وجود آمد که امروز می‌گویند اگر قرار باشد از کابینه دولت دکتر روحانی کسی استیضاح شود، بی‌شک آن شخص علی جنتی خواهد بود. نه اینکه در مجلس چند نفر دشمن وزیری باشند که خود با یکی از بیشترین آرای مثبت او را روانه وزارتخانه فرهنگ و ارشاد اسلامی کرده‌اند، بلکه جنتی نتوانسته است انتظاراتی را که از یک وزیر ارشاد می‌رود، برآورده کند.

نگرانی‌هایی که وزیر در حوزه فرهنگ به وجود آورده آنقدر بوده است که رهبر انقلاب به صورت رسمی نگرانی خود را از آن اعلام می‌کنند و فرهنگ را مهم‌تر از مسائل اقتصادی می‌دانند. وزیر گرچه در پاسخ به این نگرانی رهبری اعلام لبیک می‌کند اما هنوز مهر بیانیه لبیک خشک نشده است که اتفاقی نو رخ می‌دهد. روند این همه اتفاقات ریز و درشت را تا کی می‌توان به پای تازه‌کار بودن دولت گذاشت؟ چند ماه دیگر باید منتظر بود تا کشتی فرهنگ به سمت ساحل آرامش حرکت کند؟ ناخدایی که فقط کشتی را به سمت‌و‌سوی خط می‌برد گرداب‌‌های پیاپی برده تا همین جا هم اگر کشتی غرق نشده به خاطر بند قوی آن است نه تدبیر ناخدای تازه کار!

هم اکنون بعد از چند ماه از آغاز فعالیت، علی جنتی اگر بخواهد برای انتهای سال 92 آماری از فعالیت‌های وزارت ارشاد ارائه دهد، چه چیزی بیان خواهد کرد؟ اگر از آمار و ارقام دوری کنیم، صرف گفتن ایجاد فضای جذب حداکثری که حتی اصرار دارد شاعر ضد انقلاب و فیلمساز مخالف حکومت را به هر نحو ممکن به بند فرهنگی نظام بچسباند، چه چیزی عایدمان می‌شود؟ به زور می‌خواهند کسانی را به فرهنگ ایران اسلامی بچسبانند که بعضی‌هایشان بیش از سه دهه است که هر جا نشست و برخاست داشته‌اند از آن انقلاب و حکومت برخاسته از آن اعلام برائت کرده و می‌کنند. هزینه‌هایی که این التماس‌های بی‌جا برای جذب پوسیده‌های فراموش شده می‌پردازند، قرار است از کدام خزانه پرداخت شود؟

وزارت ارشاد به تنهایی باعث شده است حساسیت‌ها بر عملکرد دولت افزایش پیدا کند، حداقل هم اکنون کمیسیون فرهنگی و کمیسیون اصل 90 مجلس این وزارتخانه را زیر ذره‌بین گرفته‌اند. نمایندگان منتقد دولت نیز از آشفته بازاری که در حوزه فرهنگ به وجود آمده برای نقد دولت استفاده وافری برده‌اند و به خوبی از این راه توانسته‌اند دولت یازدهم را زیر سؤال ببرند. امروز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پاشنه آشیل دولت شده است؛ پاشنه آشیلی که یک روز سرداری را از اسب به زیر خواهد کشید و سرنوشت‌های بسیاری را تغییر خواهد داد.

منبع: جوان