سیمای ریحانه النبی(س) در منابع اهل سنت / مالکیت فاطمه(س) بر فدک از زبان دختر خلیفه اول

فاطمه زهرا، ریحانة النبی(س) از چنان جایگاه و منزلتی برخوردار است که بسیاری از علمای شاخص و دانشمندان اهل تسنن درباره آن حضرت قلم زده‏ و در وصف شأن و منزلت بسیار رفیع ایشان، زبان به اعتراف گشوده اند.

کد خبر: ۳۰۲۵۰۷

پنجشنبه - ۱۴ فروردين ۱۳۹۳ / April 03, 2014

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ در بررسی روایات اهل سنت هیچ گونه ذم یا خرده گیری درباره صدیقه طاهره (س )یافت نمی شود و همه به حضرت احترام گذاشته‏ و مدح هایی را درباره آن حضرت ثبت کرده‏ و خدشه یا ایرادی بر وجود مبارکش وارد نکرده اند. حتی برخی از نویسندگان وقایع تلخ پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) نتوانسته‏اند نسبت به اهانت‏های وارده بر حضرت زهرا(س) و بی وفایی امت اسلامی و کوتاهی در حق اهل بیت پیامبر(ص، بی تفاوت باشند.

همزمان با ایام شهادت دردانه رسول اعظم(ص)، فاطمه زهرا(س)، خبرنگار خبرگزاری حوزه به سراغ حجت الاسلام والمسلمین جعفر طبسی، از محققین حوزه که دارای تالیفاتی در زمینه تفسیر، فقه، کتب رجالی و روایی و همچنین شبهه شناسی و پاسخگویی به شبهات می باشد، رفته و پیرامون جایگاه حضرت فاطمه زهرا(س) در منابع اهل سنت به گفتگو پرداخته است.

استاد طبسی با استناد به سه روایت مهم از علمای به نام اهل سنت، جایگاه و شأن و منزلت زهرای اطهر(س) را تبیین کرده تا خط بطلانی بر برخی شبهات باشد.

خبر فرشته ها از مقام فاطمه زهرا(س)

بدون تردید در زیر آسمان کبود، احدی به اندازه پیغمبر اکرم(ص)، فاطمه زهرا(س) را نمی شناخت و این مطلب در جای خود برهانی و ثابت است.

جناب حاکم نیشابوری (متوفی 405) که یکی از دانشمندان معروف اهل سنت به حساب می آید، در کتاب «المستدرک علی الصحیحین» خود، در ج3 ص116 حدیث4764 به نقل از "حذیفه" که یکی از صحابه پیغمبر بود، از حضرت رسول اکرم(ص) روایت می کند که: « نَزَلَ مَلَکُ مِنَ السَّمَاءِ فَاسْتَأْذَنَ اللَّهَ أَنْ یُسَلِّمَ عَلَیَّ، لَمْ یَنْزِلْ قَبْلَهَا. فَبَشَّرَنِی أَنَّ فَاطِمَةَ سَیِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ » ؛ یعنی فرشته ای از سوی خداوند متعال اذن گرفت تا به زمین بیاید و به من سلام کند، این فرشته هرگز تاکنون نازل نشده بود. به من بشارت داد که فاطمه، بزرگ زنان اهل بهشت است.

نکته مهم این روایت در این است که جناب حاکم این حدیث را نقل می کند و آن را صحیح می داند و همچنین " ذهبی " که معمولا سعی می کند احادیث مربوط به اهل بیت(ع) را به نحوی تضعیف کند، می گوید این حدیث، حدیث درستی است و آن را تایید می کند. پس طبق این حدیثی که دو نفر از بزرگان اهل سنت آن را بیان و تصحیح می کنند، احدی از زنان عالم به مقام و منزلت فاطمه زهرا(س) نمی رسد و این منزلتی بسیار عظیم برای این بانوی بزرگ اسلام است.

اعتراف عایشه

باز حاکم نیشابوری در ص119 حدیث4775 همان کتاب، حدیثی را از همسر پیغمبر(ص)، عایشه نقل می کند که «مَا رَأَیْتُ أَحَدًا کَانَ أَشْبَهَ کَلَامًا وَحَدِیثًا مِنْ فَاطِمَةَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ. وَکَانَتْ إِذَا دَخَلَتْ عَلَیْهِ رَحَّبَ بِهَا، وَقَامَ إِلَیْهَا فَأَخَذَ بِیَدِهَا فَقَبَّلَهَا وَأَجْلَسَهَا فِی مَجْلِسِهِ» ؛ یعنی احدی از زنان عالم از نظر گفتار و سخن گفتن شبیه تر از فاطمه زهرا(س) به پیامبر اکرم(ص) نبود. و هرگاه حضرت فاطمه(س) بر آن حضرت(ص) وارد می شد، پیامبر(ص) به او خوش آمد می گفت و تمام قد در برابر او می ایستاد و دست فاطمه(س) را می گرفت و می بوسید (و از همه این نکات مهم تر این است) و حضرت زهرا(س) را در جایگاه خود می نشانید.

نکته روایت: پیامبر اکرم(ص) می توانست فاطمه(س) را در کنار خود جا بدهد. چرا این کار را نکرد، بلکه جایش را به او داد؟

پیغمبر اکرم(ص) هرگز کار عبث و بیهوده انجام نداده و نمی دهد. این کارشان هم دارای معنا و هم پیام می باشد. گویا آن حضرت(ص) می خواهند با این کار دختر خود را در جایگاه خود بنشاند و این چهره بی نظیر عالم اسلام را به مردم معرفی کند.

این عمل پیغمبر اکرم(ص) هرگز ناشی از عواطف و احساسات پدری نیست. مطلب مافوق آن و بسیار مهم است. نشاندن فاطمه(س) در جایگاه نبوت و رسالت یعنی «او پاره تن من است».

پیامبر(ص) بدون تردید علم غیب می داند و آینده را مانند روز روشن، پیش بینی می کند. او می خواهد به امت بفهماند که : ای مردم احترام به فاطمه(س)، احترام به من است؛ خشم فاطمه(س)، خشم من است. این نکته مهمی است که پیامبر اکرم(ص) در حال حیاتشان چنین رفتاری با فاطمه زهرا(س) داشتند.

جایگاه حضرت زهرا(س) در قرآن

در آیه شریفه «إِنَّمَا یُرِ‌یدُ اللَّـهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّ‌جْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَ‌کُمْ تَطْهِیرً‌ا»[1] باز به اعتراف تمامی مفسرین اهل سنت، پیامبر اکرم(ص) وقتی این آیه شریفه نازل شد، امیرالمومنین(ع)، وجود نازنین حضرت فاطمه زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را جمع کردند و دست به دعا برداشته و فرمودند: «اللهم ان هولاء اهل بیتی».

در روایات زیادی وارد شده که ام سلمه ناظر بر این جریان بود. به پیغمبر اسلام(ص) عرض کرد: یا رسول الله(ص)، من هم جزو این گروه هستم؟ حضرت فرمود: نه تو همسر منی و اینها اهل بیت من هستند.

این نکته مهمی است یعنی همسران پیغمبر(ص) هرگز جزو اهل بیت پیغمبر و عترت ایشان محسوب نمی شوند.

مفسرین اهل سنت اعتراف می کنند: «نساءنا» در آیه مباهله، فاطمه زهرا(س) است.

در این روزها و شب ها که تعلق به شهادت آن بانوی بزرگ اسلام دارد، ما باید به این نکته خوب توجه داشته باشیم که فاطمه(س) از اهل بیت پیامبر(ص) و از عترت اوست. مقصود و منظور از «نساءنا» در آیه مباهله به اعتراف تمام اهل سنت و مفسرانشان، یک نفر است و آن فاطمه زهرا(س) است.

مالکیت فاطمه(س) بر فدک از زبان دختر خلیفه اول

روایت سوم. حاکم نیشابوری در ص124 حدیث4800 کتاب «المستدرک علی الصحیحین» باز از همسر پیغمبر(ص) عایشه نقل می کند: «مَا رَأَیْتُ أَحَدًا کَانَ أَصْدَقَ لَهْجَةً مِنْهَا إِلَّا أَنْ یَکُونَ الَّذِی وَلَدَهَا» ؛ یعنی من کسی صادق تر و راستگوتر از فاطمه(س) ندیدم.

جالب این است که هم حاکم نیشابوری و هم ذهبی این حدیث را تصدیق و نیز تصحیح می کنند. یعنی این حدیث درست است و در نتیجه احدی راستگوتر و صادق تر از فاطمه(س) وجود ندارد. معنای حدیث این می شود که بطور خلاصه زیر آسمان کبود راستگوتر از فاطمه(س) وجود ندارد.

با دقت در مضمون این حدیث متوجه می شویم که این روایت در مقام اثبات صدق و گفتار فاطمه زهرا(س)، آن هم به نحو کلی است. یعنی او هرگز و حتی در یک مورد هم دروغ نمی گوید.

پس طبق این روایت که عایشه نقل کرده، هر ادعایی را که حضرت زهرا(س) بکند، درست است. پس نتیجه بگیریم اگر فاطمهی راستگو و صادقه بگوید فلان چیز مال من است باید گفت فاطمه(س) دروغ نمی گوید، او راستگوست.

حال اگر حضرت صدیقه(س) ادعا کنند که پیغمبر اکرم(ص) در حال حیاتشان فدک را به من دادند؛ طبق این روایتی که حاکم نیشابوری و ذهبی آن را تصحیح کردند باید بگوییم که فاطمه(س) راستگوست و دروغ نمی گوید و باید او را تصدیق کرد و دیگر از او مطالبه شهود ننمود.

فراق پدر

ذهبی در شرح حال فاطمه زهرا(س) می گوید که فاطمه(س) شش ماه پس از درگذشت پدرش رحلت نمود و در این شش ماه هر روز فاطمه(س) ذوب می شد.

این نکته قابل توجه است که این مطلب را ما شیعیان ننوشتیم بلکه ذهبی بیان کرده که بعد از وفات پیغمبر اکرم(ص)، روز به روز فاطمه زهرا(س) ذوب می شد و می دانیم که ذوب شدن یعنی آب شدن. حال در اینجا چرا ذهبی از خود سوال نکرد چرا فاطمه(س) ذوب می شد و از چه چیزی ذوب می شد و چه کسی او را ذوب می کرد؟؟؟

سئوالات بی پاسخ

1- آیا جناب ذهبی روایت بخاری را که در صحیح ترین کتاب های اهل سنت آمده فراموش کرده که صدیقه کبری(س) به امیرالمومنین(ع) وصیت فرمودند که علی مرا شبانه غسل بده و شبانه کفن کن؟

2- ذهبی از خودت سوال نکردی چرا فاطمه(س) به علی(ع) وصیت می کند که مرا شبانه دفن کن؟ مگر پیغمبر(ص) اکرم دختری جز فاطمه زهرا(س) داشت؟

خلاصه، روزگاری برای فاطمه(س) درست کردند و زمینه هایی برای این حضرت پیش آوردند و اذیت هایی را به حضرت دادند که ایشان مجبور شدند به امیرالمومنین(ع) اینطور وصیت کنند.

فاطمه(س)؛ الگویی برای همه مسلمانان

در آخر باید این نکته را یادآور شد که باید حضرت فاطمه زهرا(س) در زندگی مسلمان ها وارد شود. ایشان الگویی برای تمامی مسلمانان است. درست است که شیعه به ایشان احترام مضاعفی دارد ولی تمام مسلمانان به مقتضی آیه «قُل لَّا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرً‌ا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْ‌بَىٰ»[2] فاطمه زهرا(س) را دوست دارند و به درستی که دوستی تنها هم کفایت نمی کند. باید به گفتار و اعمال او بیشتر توجه کنیم و زندگی خود را یک زندگی فاطمه پسند قرار بدهیم. مخصوصا به خواهرها این نکته را تاکید می کنم که با حفظ حجاب اسلامی خود پیرو صدیقه کبری(س) بشوند.

[1] . سوره احزاب، آیه33
[2] .سوره شوری، آیه23