سی‌ان‌ان:

دستاورد مذاکرات هسته‌ای فراتر از نتایج حمله نظامی به ایران بود

دولت اوباما بدون شک به صورت آزمایشی یک رویکرد جدید را پیگیری می‌کند؛ رویکردی که برای اولین بار طی یک دهه اخیر موجب شد برنامه هسته‌ای ایران متوقف و براساس گزارش‌ها به یک امتیاز قابل توجه درباره رآکتور اراک منجر شود.

کد خبر: ۳۰۷۴۲۲

يکشنبه - ۳۱ فروردين ۱۳۹۳ / April 20, 2014

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»،  وبگاه شبکه خبری سی‌ان‌ان با انتشار یادداشتی درباره مذاکرات هسته‌ای ایران، به بررسی دلایل و ضرورت‌های مطرح درباره تلاش برای دستیابی به یک توافق هسته‌ای با کشورمان پرداخت.

در این یادداشت دستاوردهای مذاکرات هسته‌ای ایران و 1+5 فراتر از نتایج حمله نظامی عنوان شده و از توافق ایران و غرب به عنوان بهترین دستاورد سال‌های اخیر درباره محدود کردن برنامه هسته‌ای ایران یاد شده است. در ابتدای این یادداشت آمده است: ایالات متحده در آستانه تحقق (و دستیابی به) یک توافقنامه هسته‌ای تاریخی درباره برنامه هسته‌ای ایران است. توافقنامه‌ای که با ابزارهای راستی‌آزمایی می‌تواند ایران را محدود کرده و باب همکاری‌های بیشتر بین دو کشور را بگشاید. این یادداشت می‌افزاید: طی آخرین نشست‌ استماع مجلس سنای آمریکا، رابرت منندز، رئیس کمیته روابط خارجی سنا به گزارش‌هایی اشاره کرد که براساس آن مذاکرات با تهران ممکن است به توافقی منجر شود که تنها بتواند بازه زمانی گریز هسته‌ای ایران را به 6 تا 12 ماه افزایش دهد.

منندز با انتقاد شدید از جان کری درباره پیشرفت در مذاکرات و ابراز تأسف در این باره تصریح کرد: من فکر نمی‌کنم تمام آنچه انجام داده‌ایم (فقط) به این منظور بوده تا تنها بازه زمانی رسیدن به نقطه گریز هسته‌ای را به 6 تا 12 ماه برسانیم. در ادامه این یادداشت آمده است: توافقنامه موقت هسته‌ای با ایران در اکتبر گذشته که با تلاش‌های جان کری منعقد شد (و منندز تلاش داشت با تصویب دور جدیدی از تحریم‌ها آن را از بین ببرد) توانست بازه زمانی گریز هسته‌ای ایران را دوبرابر کرده و به دو تا سه ماه برساند. با این حال حتی اگر آمریکا بتواند در توافقنامه نهایی این بازه زمانی را به 6 تا 12 ماه افزایش دهد (در شرایطی که در همان زمان توانایی ما برای تشخیص و کشف هرگونه تلاش ایران برای انحراف به سمت توسعه تسلیحات غیرمتعارف هسته‌ای بشدت بهبود یافته است) منندز بازهم ادعا می‌کند این (توافق) به اندازه کافی مناسب نیست.

ایجاد چنین وضعیتی این سوال را مطرح می‌کند که (در مقابل) چه چیزی از سوی مخالفان دیپلماسی ارائه شده است؟ اگر رویکرد مورد پسند منندز (شامل اعمال تحریم،‌ تحریم و تحریم) ما را به نقطه‌ای برساند که ایران تنها یک ماه برای تولید میزان مورد نیاز اورانیوم غنی‌شده برای ساخت بمب هسته‌ای فاصله داشته باشد، در این صورت منتقدان و مخالفان دیپلماسی باید چیز بهتری در چنته داشته باشند. به گزارش تسنیم، در بخش دیگری از این یادداشت آمده است: تمام این موارد مطرح درباره بازه زمانی بالقوه برای گریز هسته‌ای (ایران) و تحریم‌های اعمالی می‌تواند به یک فهم و درک منجر شود؛ اینکه کاخ سفید بهترین رویکرد را اتخاذ کرده است، رویکردی که بازه زمانی گریز هسته‌ای را افزایش داده و بهترین نظام بازرسی‌های سختگیرانه را به منظور اطمینان از پایبندی ایران به تعهداتش دارا باشد. مخالفان دیپلماسی با رویکرد خود می‌توانند به خوبی بازنمود این واقعیت باشند که به هر میزان که ایالات متحده تحریم‌ها علیه ایران را افزایش می‌دهد،‌ تهران نیز با افزایش تولیدات سانتریفیوژها پاسخ آن را می‌دهد. در نتیجه، ایالات متحده به یک رویکرد نوین در سیاست‌های خود در قبال ایران نیازمند است. دولت اوباما بدون شک به صورت آزمایشی یک رویکرد جدید را پیگیری می‌کند؛ رویکردی که برای اولین بار طی یک دهه اخیر موجب شد برنامه هسته‌ای ایران متوقف و براساس گزارش‌ها به یک امتیاز قابل توجه درباره رآکتور اراک منجر شود. این یادداشت می‌افزاید: در این میان مخالفان باید از تخریب و زیر سوال بردن یکی از بهترین دستاوردهای سال‌های اخیر درباره محدود کردن برنامه هسته‌ای ایران دست بردارند.

منبع: وطن امروز