بررسی حضور زنان در اجتماع با تکیه بر سیره حضرت زهرا

کارِ خانه یا کار بیرون از خانه؟

این مساله واضح است که در اسلام، خانه داری و تربیت فرزند از ارزش بسیار بالایی برخوردار است و برای زن افتخار محسوب می شود. ولی در خصوص کار کردن زنان توصیه ای نیست.

کد خبر: ۳۰۸۳۰۹

سه‌شنبه - ۰۲ ارديبهشت ۱۳۹۳ / April 22, 2014

به گزارش گروه فضای مجازی« خبرگزاری دانشجو»، چند روز پیش تیتر صفحه اول یکی از روزنامه ها این بود:

«بیکاری زنانه تر شد»

اینکه مقصود نویسنده از این یادداشت چه بوده و چه اهدافی را دنبال می کرده مهم نیست. دیدن این تیتر سؤالاتی را در ذهنم کلید زد:

-از نظر دین اسلام اصل کار کردن برای زنان خوب است یا خیر؟

- بر فرض خوب بودن، آیا در شرایط برابر کار برای مرد بهتر است یا زن؟ یعنی اگر یک شغل داشتیم و دو متقاضی با توانمندی یکسان، یکی مرد و دیگری زن، حق تقدم با کدام است؟ اصلاً حق تقدمی وجود دارد یا خیر؟

قصد پاسخگویی و نتیجه گیری ندارم، فقط خواستم تا طرح پرسش شود. البته با مراجعه به منابع اسلامی و سخنان اهل بیت و خصوصاً دقت در سیره و کلام حضرت صدیقه طاهره (س) به نتایجی خواهیم رسید. شاید با توجه به شرایط مختلف افراد ان یک حکم کلی در این رابطه که اصل کار بیرون از منزل برای زنان خوب است یا بد بیان کرد. اما این مساله واضح است که در اسلام، خانه داری و تربیت فرزند از ارزش بسیار بالایی برخوردار است و برای زن افتخار محسوب می شود. ولی در خصوص کار کردن زنان توصیه ای نیست. همین امر نشان می دهد که لااقل این موضوع رجحانی ندارد و ارزش محسوب نمی شود. البته روایات فراوانی درباره کار و تلاش برای روزی حلال هست که از ظاهر آنها بر می آید مقصود مردان هستند.

از مجموع روایاتی که در حالات دختر گرامی رسول خدا(ص)، حضرت فاطمه زهرا (س) وارد شده چنین استنباط می‌شود که آن حضرت همیشه کار خانه را بر کار خارج مقدم می‌داشت و تا می‌توانست از خانه بیرون نمی‌رفت، و بلکه خرسند بود و دوست می‌داشت حتی‌المقدور محیط بیرون را نبیند و با مردان تماس نداشته باشد.

البته اسلام زنان را از شرکت در مراسمات و امور ضروری اجتماعی نهی ننموده است. حتی در خصوص حضرت صدیقه طاهره (س) نیز نقل است که شنبه ها سر مزار حضرت حمزه می رفتند. گاهی نیز برای رفع نیازهای خانه از منزل خارج می شد. اما در همه این موارد باید توجه نمود که برای چه کاری و با چه هیئتی حضرت از منزل خارج می شد.

یکبار خدمت دوست فرهیخته ای بودم. برای استخدام خانمی نزد ایشان آمدند. گفت من برای خانم ها کار درست نمی کنم مگر اینکه سرپرست خانوار باشد! از او پرسیدم با چه مبنایی این حرف را می زنید؟ گفت: آقایان یا مجردند یا متأهل؛ متأهل ها که نیاز مبرم به کار دارند.

مجردها نیز اگر شغل مناسب داشته باشند زودتر ازدواج می کنند و دو جوان سر و سامان می گیرند و در نتیجه فساد در جامعه کمتر می شود. ولی خانم ها یا مجردند یا متاهل یا سرپرست خانوار؛ مجردها اگر کار هم نداشته باشند مشکلی ایجاد نمی شود. ضمن اینکه برخی دخترهای مجرد وقتی سر کار می روند توقعاتشان بالا می رود و در ازدواجشان تأخیر هم می افتد. متأهل ها اگر بیکار باشند بالاخره شخص دیگری هست که خرج خانه شان را بدهد. تازه اگر بچه داشته باشند می تواند به تربیت صحیح فرزندشان بپردازند. فقط سرپرست خانوارها هستند که شرایطشان با آقایان برابر است و نان آور خانه هستند.

دیدم از انصاف نگذریم پر بیراه هم نمی گوید!

منبع: تراز