سردار احمدیان:

حب و بغض‌هایی نسبت به شهدا در داخل کشور وجود دارد/وقتی عراقی‌ها از شهیدان شفا می‌گیرند!!

یکی از فرماندهان دوران دفاع مقدس گفت: دیگران از شهدای ما امامزاده ساخته‌اند؛ اما متاسفانه در داخل کشور خودمان حب و بغض‌هایی نسبت به شهدا بویژه شهدای گمنام و دفن آنان در مراکز مختلف وجود دارد.

کد خبر: ۳۰۹۷۷۷

دوشنبه - ۰۸ ارديبهشت ۱۳۹۳ / April 28, 2014

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از کرمان، محمد احمدیان از یادگاران دوران دفاع مقدس و عضو گروه تفحص برون مرزی شب گذشته در دومین یادواره شهید حمید ادیبی در کرمان با اشاره به اتفاقات جنگ و جبهه بیان داشت: چه اتفاقی افتاد خیلی‌ها آن زمان برای رفتن به جبهه در شناسنامه‌ها دست می‌بردند و تاریخ تولد را تغییر می‌دانند، موقعی که می‌ایستادند روی پنجه پا بلند می‌شدند که قد بلند، نشان دهند، مگر جنگ چیزی غیر از درد، خون، ترس، درگیری و آتش جهنم گلوله و خمپاره بود؟!

وی ادامه داد: دفاع مقدس چه معرکه‌ای بود که برخی از رزمندگان بارها زخمی می‌شدند؛ اما می‌گفتند هنوز سر ما سالم است.

این فرمانده دوران دفاع مقدس افزود: رزمندگان و شهدا به جز خدا چیزی نمی‌دیدند و در دفاع مقدس ما باور کردیم که اگر خداوند عاشق کسی شد، او را شهید می‌کند و شهید شدن خوب بودن است.

احمدیان تصریح کرد: رزمندگان برای شهادت از هم سبقت می‌گرفتند و ترفندها بکار می‌بردند تا به خط بروند و در عملیات‌ها شرکت کنند.

وی ادامه داد: اکثر شهدای هشت سال دفاع مقدس حماسه هایی را در این دوران آفریدند که قصه حماسه آن ها با شهادتشان سر به مهر مانده است.

این فرمانده دفاع مقدس با اشاره به خاطراتی از دوران جنگ، زندگی خود را مدیون رزمندگان کرمانی دانست و گفت: در شبی که 11نفره از معبری در طلائیه در مقابل 60 هزار نیروی عراقی دفاع کردیم، تنها سبب زنده ماندنم شجاعت رزمندگان کرمانی بود که شاید یکی از این 11 نفر که نشناختم، شهید ادیبی باشد.

احمدیان با انتقاد از نادیده گرفته شدن برخی ناگفته‌های دوران جنگ افزود: در برخی از مناطق جنگ هشت ساله ایران، قصه حماسه برخی رزمندگان سربه مهر ماند؛ چرا که هیچ یک از اعضای گروه عملیاتی باقی نماند که آن حماسه را برای دیگران نقل کند.

وی تصریح کرد: قصه دفن شهدا شاید بازی سیاسی برخی مسئولان مملکت ماست؛ اما در کشور عراق جنازه این بچه‌ها غوغایی به پا کرده است.

عضو گروه تفحص برون مرزی و راوی دفاع مقدس به نقل خاطره‌ای از مردم منطقه زبیدات که منطقه عشایرنشین عراق است، پرداخت و گفت: در یکی از سفرها  که ماموریت یافتن اجساد تعدادی از رزمندگان ایران را بر عهده داشتیم، در مسیر یافتن این رزمندگان، راهنمای عراقی ما را از وجود امامزاده‌ای ایرانی باخبر کرد.

وی گفت: راهنمای عراقی گفته بود این امامزاده یکی از رزمندگان ایرانی است و سبب امامزاده شدن این شهید را از قول مردم عشایرنشین نقل کرد.

سردار احمدیان تصریح کرد: مردم عشایرنشین زبیدات که هیچ وسیله روشنایی شبانه‌ای نداشتند، هر شب راس ساعت خاصی از نزدیکی این مکان نوری را مشاهده می‌کردند که تا روشنی هوا ادامه داشت، ابتدا به تصور علامتی از سوی دیگر عشیره‌ها به این مسئله بی‌توجه بودند تا اینکه متوجه شدند در این مکان کسی مدفون است.

عضو گروه تفحص شهدا خاطرنشان کرد: با تایید دفن یکی از رزمنده‌های ایرانی، در نامه‌ای که به رهبر انقلاب نوشتیم، خواستار نبش قبر شدیم و در نهایت به باقی مانده جنازه یکی از شهدای ایران برخوردیم.

وی گفت: عنوان بسیجی (سید یاسری) از لشکر 7 ولی عصر(عج) اهواز روی کارت شناسایی یافت شده در این مکان، سبب ارادت بیشتر مردم منطقه شده بود؛ چرا که این مردم به سادات اعتقاد عجیبی دارند.

سردار احمدیان با اشاره به اجازه نبش قبر از سوی رهبر و انتقال جسد این شهید به ایران، گفت: وقتی خواستیم اقدام به انتقال این شهید کنیم، مردهای عرب این منطقه با گریه گفتند شما می‌خواهید بیمارستان ما را ببرید و اعلام کردند ما به الاماره مراجعه نمی‌کنیم و تمام دردهایمان را به واسطه این شهید بزرگ(همان امامزاده) معالجه می‌کنیم.

سردار احمدیان با بیان اینکه دیگران از شهدای ما امامزاده ساخته‌اند؛ اما گاهی در داخل کشورمان حب و بغض‌هایی نسبت به شهدا  بویژه شهدای گمنام و دفن آنان در مراکز مختلف وجود دارد، گفت: امام خمینی (ره) فرمودند، زمانی می‌شود مزار این بچه‌ها(رزمندگان شهید) دارالشفا مردم می‌شود.

لازم به ذکر است، دومین یادواره شهید ادیبی با حضور خانواده این شهید گرانقدر، خانواده شهدا، دانشجویان، اساتید، مدیر کل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان، رئیس دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه، معاون توسعه مدیریت و منابع انسانی، معاون تحقیقات و فناوری و سایر مسئولان دانشگاه علوم پزشکی کرمان برگزار شد.

شهید «حمید ادیبی» اولین فرزند خانواده ادیبی است که در سال 1347 متولد شد و در سال 1367 و در سن 20 سالگی در منطقه فاو به شهادت رسید، پیکر این شهید والامقام در منطقه عملیاتی فاو در اوایل سال 1391 به عنوان شهید گمنام تفحص و همزمان با سالروز شهادت حضرت زهرا(س) در پردیزه دانشگاه علوم پزشکی به عنوان شهید گمنام به خاک سپرده شد و در پایان سال 91 در زمره شهدای نامدار شناخته شد.