در پی ادامه سکوت هاشمی نسبت به اغتشاشات اخیر منتشر شد؛

نامه بسيج دانشجويي دانشگاه خواجه نصير خطاب به هاشمي رفسنجاني

بسيج دانشجويي دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي در نامه اي سرگشاده به حجت الاسلام هاشمي رفسنجاني آورده است: آقاي هاشمي در شرايط كنوني و با توجه به اغتشاشات و آشوبگري ها، ديگر بهانه اي براي سكوت و مماشات باقي نمي ماند.

کد خبر: ۳۱۱۴۰

سه‌شنبه - ۰۲ تير ۱۳۸۸ / June 23, 2009

به گزارش گروه سياسي «شبکه خبر دانشجو»، متن کامل نامه بسيج دانشجويي دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي به حجت الاسلام هاشمي رفسنجاني به شرح زير است:

سلام عليكم
اكنون كه با گذشت حدود دو هفته از دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري همچنان شاهد جو ملتهب و ناآرام جامعه هستيم لازم دانستيم چند خطي درباره سكوت جنابعالي در قضاياي اخير بنوييسيم.

جناب آقاي هاشمي
شما كه بنا به فرموده مقام معظم رهبري (دام ظله) در جمعه اخير از اصلي ترين افراد نهضت در دوران مبارزات بوديد و بعد از رحلت امام نيز در كنار رهبري تا امروز اين چنين بوده است؛ شما كه بنا به فرموده رهبر عزيزمان، بارها تا مرز شهادت پيش رفتيد و نه تنها هيچگاه از انقلاب اندوخته اي براي خود درست نكرديد، بلكه اموال خود را نيز صرف اين انقلاب مي كرديد؛ شما كه بنا به فرموده خويش، در دوران انقلاب به عنوان يكي از سه ياور خميني شناخته شده بوديد و يا بنا به گفته خودتان در مقاطع مختلف تاريخ مورد تهاجم افراد منافق و ضد انقلاب بوديد و هميشه صبورانه تهمت ها و اهانت ها را پشت سر گذاشتيد؛ شما كه همواره نامزدهاي انتخابات را در مورد حضور حداكثري مردم در پاي صندوق هاي راي و نيز سلامت انتخابات رهنمود، و به آنان سفارش مي كرديد كه بر اساس آيين نامه خود عمل كنند؛ شما كه در پايان نامه خويش به مقام معظم رهبري خود را دوست، همراه و همسنگر ديروز، امروز و فرداي معظم له خوانديد آيا سكوت خود را در اين مقطع حساس تاريخ كشور بيش از اين به صلاح مي دانيد؟

جناب آقاي هاشمي
اكنون كه بنا به گفته خودتان، امام راحل آن پير فرزانه و حلال مشكلات و نيز بسياري از همسنگران قديمتان به ديار باقي شتافتند و تنها شما مانده ايد و مقام معظم رهبري و معدودي از ياران قديم و در اين شرايط سكوت مقام معظم رهبري را در مورد مسئله شخصي خويش جايز ندانستيد، آيا سكوت خود را در مورد اغتشاشات اخير كه به كل نظام مربوط است، جايز مي دانيد؟ مگر نه آنكه «كلکم راع و كلکم مسئول عن رعيته»

و خوب است كه سخن امام راحلمان را درباره رسالت خطير مسئولان در حفظ نظام به ياد آوريم: «اين (نظام اسلامي) يك امانت الهي است كه بايد ماها نگهش داريم. اگر بنا باشد كه ما هر كدام در محلي كه هستيم، هر رئيسي كه هست با رئيس ديگرش مخالف باشد، هر قدرتي با قدرت ديگرش - از تهران گرفته تا سرحدات - اين طوري باشد، يك مملكت هرج و مرج است.»

و امروز كه متاسفانه به دليل برخي اختلافات داخلي، جامعه دچار هرج و مرج شده و زمينه اي به وجود آمده تا دشمنان قسم خورده اسلام بار ديگر كينه توزي در رسانه هاي خود جمهوري اسلامي ايران را زير سوال برده و محكوم به ديكتاتوري كنند؛ امروز كه دست نشاندگان سرويس هاي جاسوسي غربي و صهيونيست با پنهان شدن در صف اجتماعات مردمي و بر هم زدن نظم و امنيت و آرامش مردم و تخريب بيت المال و اموال عمومي و وقيحانه تر از همه آتش زدن مساجد و ريختن خون چندين انسان بي گناه، سعي بر انتقام جويي از نظام مقدس اسلاميان دارند، ديگر بهانه اي براي سكوت و مماشات باقي نمي ماند.

آيا در آن برهه حساس، هر يك از مسئولان، روحانيون، گويندگان، نويسندگان و ... تكليفي انساني، مذهبي، ملي و اخلاقي ندارند و نقش تماشاگر را در كشور ايفا مي كنند؟

و نكته ديگري كه ذكر آن ضروري به نظر مي رسد آن است كه متاسفانه شواهد و قرائني دال بر نقش برخي از اطرافيان و فرزندان جناب عالي در افزايش تنش ها و تحريك اغتشاشات به گوش مي رسد.

البته ما نيز به تاسي از بيانات رهبر معظم انقلاب در خطبه هاي نماز جمعه اخير تهران حساب جناب عالي را از فرزندانتان جدا مي دانيم، اما اين انتظار مي رود كه جناب عالي با تدبير خويش در اين مسئله ورود پيدا كرده و نسبت به نصيحت و نظر برخي وابستگان اقدام كنيد تا خداي نكرده شاهد سوءاستفاده برخي، از موقعيت جناب عالي نباشيم.

جناب آقاي هاشمي:
شما كه بنا به فرموده امام راحل ذخيره اين انقلاب هستيد آيا وقت آن نرسيده كه از اين ظرفيت خويش استفاده كرده و بار ديگر دلبستگي و اهتمام خود را براي حفظ اين نظام به اثبات برسانيد؟

در پايان به ذكر جمله اي از امام راحل اكتفا مي كنيم كه فرمودند: «اگر امروز توانستيم عذري براي سكوت بتراشيم آيا تاريخ را هم مي توان به انحراف كشاند؟»