ملی‌پوش والیبال‌نشسته در گفتگو با «خبرگزاری دانشجو»:

خجالت می‌کشم حقوقم را بگویم/ به تبعیض‌ها عادت کرده‌ایم

بازیکن تیم ملی والیبال نشسته گفت: خجالت آور است که بگویم با 8 سال سابقه حضور در تیم ملی و تجربه شرکت در دو پارالمپیک فقط 400 هزار تومان از صندوق حمایت از قهرمانان می‌گیرم.

کد خبر: ۳۱۲۰۵۶

يکشنبه - ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۳ / May 04, 2014

محمد خالقی در گفتگو با خبرنگار ورزشی «خبرگزاری دانشجو»، درباره رقابت های قهرمانی آسیا اظهار داشت: ایران یک سر و گردن از تیم های دیگر بالاتر بود و می دانستیم که قهرمان می شویم، اما تیم های دیگر نیز به اندازه خود پیشرفت خوبی داشتند و اینکه کدام تیم قرار است در فینال شرکت کند، واقعاً قابل پیش بینی نبود.

وی درباره پاداش قهرمانی در آسیا گفت: 8 سال است که عضو تیم ملی هستم و و حضور در دو پارالمپیک 2008 و 2012 را در کارنامه دارم، اما طی این سال ها به اندازه ورزشکاران سالم پاداش نگرفته ام. البته هدف اصلی ما همیشه قهرمانی است و به مسائل مادی خیلی توجه نداریم. نام والیبال نشسته با قهرمانی عجیب شده و اینکه مردم همیشه از ما راضی هستند، کفایت می کند. به نظرم همه چیز پول نیست. در واقع ما پول بیشتری نمی خواهیم، فقط می خواهیم حقمان را بدهند.

این ملی پوش 32 ساله والیبال نشسته ادامه داد: بحث اصلی ما درخصوص حقوقی است که از صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان می گیریم. متاسفانه ورزشکار معلولی داریم که با سابقه حضور در 5 پارالمپیک فقط 500 هزار تومان از این صندوق می گیرد. من هم با سابقه ای که از خودم گفتم، فقط 400 هزار تومان دریافت می کنم و خجالت می کشم این مبلغ را به زبان بیاورم. این پول واقعاً در شان ما نیست. نکته مهم دیگر این است که همین حقوق کم نیز به صورت مستمر نیست و چند ماه یکبار پرداخت می شود.

خالقی گفت: قرارداد باشگاهی ام با گسترش فولاد 20 میلیون تومان است و اگر این پول را نمی گرفتم، معلوم نبود چگونه باید زندگی ام را سپری می کردم. باید از مسئولان فدراسیون و کسانی که در سر پا ماندن لیگ تلاش می کنند، تشکر کنم. ما ورزشکاران پارالمپیکی حرفمان را زده ایم، اما متاسفانه صندوق حمایت حقمان را نمی دهد.

او عنوان کرد: وقتی فوتبالیست ها میلیاردی پول می گیرند، هر کاری که انجام بدهند، مردم به چشم وضیفه به آن نگاه می کنند، اما برای ما دیدگاه فرق می کند و همین مساله راضی ام می کند. فوتبال قابل قیاس با والیبال نشسته نیست و ما هم البته به این کمبودها و تبعیض ها عادت کرده ایم.