جمعی از دانشجويان دانشگاه تهران خطاب به موسوي:

جناب میرحسین! از رای دادن به شما سخت پشیمانیم

دانشجويان دانشگاه تهران در نامه اي به مير حسين موسوي نکاتي را به وي يادآوري کردند.

کد خبر: ۳۱۲۹۵

چهارشنبه - ۰۳ تير ۱۳۸۸ / June 24, 2009

به گزارش گروه سياسي «شبکه خبر دانشجو»، متن کامل این نامه به شرح زیر است:

ادب مرد به از دولت اوست

جناب آقاي موسوي؛

حس مسئوليت نسبت به رايي که براي شما به صندوق انداختيم و وقوع حوادث اخير، ما را بر آن داشت تا درد دلمان را با مردم شريف ايران در ميان بگذاريم.

ما مردم ايرانيم و حق ايراني بودن خود را در صدق و صفا و راستي، در پيشرفت و رشد و تعالي، در تمسک به هويت ملي و مذهبي و در احترام به قانون مي جوييم. انتخابات فرصتي بود که مردم چهار نامزد را با اين معيارها محک بزنند و يک نفر را به عنوان پيروز برگزينند؛ ما نيز آنگونه که حس وظيفه کرديم نام شما را با هزاران آمال و آرزو بر برگ راي ثبت کرديم.

آقاي موسوي! ببخشيد اگر مطالب اين نامه چندان مورد پسندتان نيست! ما هم از گفتن آن دل خوشي نداريم! بزرگترين شعارتان که قانون مداري بود را به يادتان مي آوريم. همانطور که مي دانيد حضور 85 درصدي مردم در انتخابات پيروزي بزرگي بود و اينک با تاسف بايد گفت بزرگترين شکست و سرخوردگي نيز نصيب ما شد که به شما راي داده ايم. رفتارهاي شما پس از انتخابات هر چند در کوتاه مدت شائبه تقلب را براي مردم پديد آورد، اما اظهار نظرهاي کلي و عدم حضورتان در شوراي نگهبان در کنار برگزاري کارناوال هاي انتخاباتي بدون مجوز قانوني که متاسفانه آشوب و بي نظمي را به بار آورد و از طرفي حمايت شما از اين جريان و يا حداقل عدم ابراز برائت در بيانيه هاي دوپهلويي که از طرفتان صادر مي شود، تنها اذهان را به قانون گريزي و قانون شکني رهنمون مي کند.

جناب آقاي موسوي! بسياري از راي دهندگان به شما، حقاً با نيتي پاک رايشان را به صندوق انداختند و اکنون با وقوع چنين برخوردهاي نسنجيده و بي قانوني هاي گسترده از جانب شما و بعضي حاميانتان، راي خود را پس گرفتنه اند و از کرده خود نيز پشيمانند. ما نيز همانند ساير مردم و دانشجويان، در درجه اول از شما مي خواهيم قدري در رفتار خود تامل کنيد. آنچه از جانب شما سرمي زند در حافظه تاريخي اين ملت باقي خواهد ماند. صدمه هايي که از قبل اينگونه رفتارها به جان و مال و فرهنگ ملت وارد مي آيد، با هيچ بهايي جبران شدني نيست و شما که چه بخواهيد و چه نخواهيد امروز در ذهن عامه مردم به عنوان مسبب اين وقايع شناخته مي شويد، در پيشگاه ملت و در دادگاه عدل الهي مسئوليد.

ملت ايران اهل منطقند و از هوچي گري متنفر.

از ملعبه قرار دادن نمادهاي مقدس سخت آشفته اند. حمايت از آشوبي که در آن مسجد به آتش کشيده شده و دست آلوده به خون منافقان در آن عيان است، شرم آور است. از سوي ديگر سلب امنيت و آسايش و مختل کردن زندگي مردم، آه و نفرينشان را برايتان به ارمغان آورده است. در اين حال دم از امام و انقلاب زدن  چه باوري براي مردم خواهد ساخت. آيا حمايت از شما را بايد بر حمايت از انقلاب مقدم دانست؟ مگر نمي بينيد که جريان منتسب به شما اساس انقلاب را هدف گرفته است؟ متاسفانه حتي حفظ ظاهر هم نکرديد! نه تنها وقعي براي رهبري قائل نيستيد، بلکه حرف هاي امام را نيز تفسير به راي کرديد.

آيا مردم بايد کماکان دوستتان بدارند؟! مگر همان امام حضرت عالي را از رفتارهاي عجولانه اي که در هنگام عصبانيت از شما سر زده بود و مورد سواستفاده دشمن قرار گرفته بود، نهي نکرده بود؟ و مگر نمي دانيد که آن بزرگ همه ما را به پيروي اکيد از قانون فرا خوانده بود؟ او بود که به قانون شکنان عتاب کرد که: «غلط مي-کني قانون را قبول نداري! قانون تو را قبول ندارد.» (صحيفه نور، جلد 14، صفحه378) به ما بگوييد کدام راه را برگزينم؟ حمايت از شما به هر قيمتي يا خط انقلاب را؟

جناب آقاي موسوي؛ هيچ يک از ما فکر نمي کرديم که نخست وزير محبوب جمهوري اسلامي کارهايي خواهد کرد که عرق شرم از حسن نيتمان بر پيشانيمان نقش بندد. اگر بپرسيد چرا به شما راي داديم خواهيم گفت چون فکر مي کرديم دولت روي کار قانون گريز است و موسوي قانون گرا؛ چون تخيلاتمان را در مشکلات اقتصادي کشور محدود کرده بودند و مي گفتند موسوي برنامه هاي خوبي دارد؛ چون دولت به دروغ گويي معروف شده بود و شما به صداقت؛ چون قرار بود خط امام را احيا کنيد نه اينکه با اساس نظام گلاويز شويد؛ اما اکنون تعلق خاطر به جريان شما ننگ حمايت غرب و رسانه هاي سياهش را بر ما تحميل مي کند؛ از قانون گرايي هم که در فرهنگتان چيزي نمانده؛ اکنون سراب چه چيزي را در سر بپرورانيم؟ اگر حق با شماست که قانون جوابگوست. آيا حقيقتا امروز آنقدر دستتان از منطق خالي است که نيازمند حمايت مردم در خيابان ها هستيد؟

جناب آقاي موسوي؛ خود نيک مي دانيد که امروز غالب اعضاي ستادهايتان از شما روي گردانده اند. دلسوزانه از ما بپذيريد که از پايگاه مردمي که به مدد راي بخشي از جامعه براي شما ايجاد شده بود هم چيزي باقي نمانده است و با کمال تاسف بايد آن را نتيجه بي احترامي به حقوق مردم دانست. ما جمعي از دانشجويان دانشگاه هاي تهران نيز به توده هاي مردم پيوسته و ادامه اين بي قانوني ها و آشوب ها را به صلاح نمي دانيم و آن را نماد تضييع راي خود قلمداد مي کنيم.

اکنون به حق رايي که برايتان به صندوق انداختيم عاجزانه خواستاريم که اعتراضات خود را در چارچوب قانون پيگيري کنيد و يا اگر واقعا دلايلتان محکم و محکمه پسند نيست، مردانه سرنوشتي را که مردم براي خود رقم زده اند بپذيريد که ما نيز اين رفتار شما را خواهيم ستود و قدر رايي که به شما داده ايم را خواهيم دانست. در غير اين صورت راهي جز برائت جويي از انتخاب شما برايمان باقي نخواهد ماند.
اميدواريم خداوند از سر تقصيرات همه ما درگذرد.

جمعي از دانشجويان دانشگاه هاي تهران
(امضاي نويسندگان از بيم برخوردهاي تند افراد تندرو، محفوظ مي باشد)./انتهای پیام/