آیت‌الله جوادی آملی:

اهمیّت دادن به عناوینی مانند آیت‌الله و امثالهم، بازی خوردن است

مرجع تقلید جهان تشیّع با اشاره به این که مردان الهی کسانی هستند که از بازی‌های دنیایی فاصله می‌گیرند و بازی نمی‌خورند گفت: اهمیّت دادن به القاب و عناوینی مانند آیت‌الله و امثالهم بازی خوردن است.

کد خبر: ۳۱۳۶۶۱

پنجشنبه - ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۳ / May 08, 2014

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از قم، آیت الله عبدالله جوادی آملی شب گذشته در دهمین همایش اساتید تفسیر قرآن کریم که در بیت علامه طباطبایی(ره) در قم برگزار شد، با اشاره به با اشاره روایتی از امیرالمومنین(ع) اظهار داشت: فرد با تقوی کسی است که هویت خود را به پیشگاه قرآن بسپارد، رهبری قرآن را بپذیرد و به او اقتدا کند.

وی خطاب به مفسرین قرآن کریم بیان داشت: شما جماعتی تشکیل دادید که امام این جمات قرآن است، پس باید در هر حال پیرو این کتاب باشید و از دستورات آن بدون کم و کاست اطاعت کنید.

مرجع تقلید جهان تشیّع خاطرنشان کرد: در صورت اقتدا به امام جماعت مورد اعتماد وعادل باید بدون حرف و سخن اضافی از او پیروی کرد، اگر به رکوع رفت باید رکوع کنیم، اگر سجده کرد باید سجده کنیم، حرف نزنیم و بگذاریم کارش را انجام دهد و فقط اطاعت کنیم.

آیت الله جوادی آملی تصریح کرد: حرف نزدن در پیشگاه امام جماعت یعنی سخنگوی ما امام جماعت ماست، تفسیر قرآن هم به این منزله نیست که کسی به جای قرآن یا در مقابل آن سخن بگوید، بلکه این خود قرآن است که حرف می زند و مفسران تنها صدای قرآن را شنیده و پیام قرآن را به دیگران می رسانند.

قرآن در بخش علم محقق پرور و در بخش عمل متحقق پرور است

وی با بیان این که قرآن حق، نور، صدق و مصون از نفوذ پذیری است، ابراز داشت: قرآن دو عنصر دارد؛ در بخش علم محقق می پروراند و در بخش عمل متحقق پرور است، در واقع اگر کتابی حق و امام جماعت باشد، باید ماموم آن در بخش علم محقق و در بخش انگیزه متحقق باشد.

مرجع تقلید جهان تشیّع تاکید کرد: اگر کسی مفسر شد باید گوهر ذاتش صادق باشد و آنقدر محققانه بیاندیشد که از کذب خبری منزه شود، از هرگونه آلودگی و اختلاف مصون بوده و هیچ دسیسه‌ای نتواند او را به مسیر دیگری متمایل کند.

آیت الله جوادی آملی با بیان این که قرآن نفوذ ناپذیر بوده و هیچ آلودگی ای در آن نفوذ نمی کند، افزود: اگر کسی به امامت قرآن حرکت کرد، باید مثل آن در مقابل گناهان نفوذ ناپذیر باشد و اگر بخواهد حرف خود را تحمیل کند قرآن جلوی کارش را می گیرد.

وی با بیان این که تنها  فقیهی می‌تواند به مقام مرجعیت برسد که هیچ گروهی نتواند در افکار و رفتارش تاثیر بگذارد، ادامه داد: کسی که قرآن را رهبر و امام خود می داند یعنی بر اساس قرآن عمل می کند و حرف می زند و توجه به این امر معیاری برای سنجش میزان پیروی افراد از قرآن است.

قرآن همواره به وحدت و تدبر دعوت می کند

مرجع تقلید جهان تشیّع با بیان این که قرآن مخالف جنگ اقوام و ملل است، یادآور شد: این کتاب نمی تواند جهانی باشد مگر این که جهانی فکر کند، پیرامون همین موضوع همواره یکسان حرف می زند و مامومان خود را به امر وحدت دعوت می کند.

آیت الله جوادی آملی با تاکید بر این که این قرآن کتابی الهی است، اذعان داشت: این کتاب در بیست و اندی سال همیشه وحدت داشت و حتی راضی نبود بین یهودیان و مسلمان ها جنگی رخ دهد، که باید در آن تدبر کرد.

اهمیّت دادن به عناوین و القاب بازی خوردن است

وی با اشاره به این که مردان الهی کسانی هستند که از بازی های دنیایی فاصله می گیرند و بازی نمی خورند، خاطرنشان کرد: اهمیّت دادن به القاب و عناوینی مانند آیت الله و امثالهم بازی خوردن است.

استاد برجسته حوزه علمیه اظهار داشت: کسی با بازی و بازی گری دستش به قرآن نمی رسد، مردان الهی کسانی هستند که نه تنها از بازی فرار می کنند بلکه بازی و بازیگری هم نمی توانند به آن ها اثر کنند.

آیت الله جوادی آملی با بیان این که در هر عصری مردان بزرگی هستند که خدا با آن ها مناجات کرده و ایشان را بیدار می کند، بیان داشت: این بیداری به پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) اختصاص ندارد، همه باید بیدار شویم و توجه کنیم هر قوه و عضوی از بدن که به بیراهه برود خواب است.

وی یادآور شد: جماعت بدون امام امکان پذیر نیست، امام ما قرآن است، قرآن کریم هم از عترت جدا نیست، خود قرآن ما را به عترت دعوت کرده، بنابراین امام و پیشوای ما ما قرآن و اهل بیت(ع) هستند.

المیزان تفسیر انفسی قرآن است

مرجع تقلید جهان تشیّع در پایان بیان داشت: با توجه به کلام امیرالمومنین (ع) تفسیر انفسی قرآن تفسیری است که خود انسان مستمع قرآن بشود، تفسیر المیزان هم تفسیر انفسی ست.

آیت الله جوادی آملی در پایان با اشاره به برکات ماه های رجب، شعبان و رمضان یادآور شد: مناجات شعبانیه نیز برگرفته همین کلام مولاست که باید خود را مستمع کلام خداوند بدانیم و سعی کنیم تا جایی که در اندازه و توانمان هست مسیر حضرت موسی که کلیم الله است را برویم.