طی نامه‌ای مطرح شد؛

سؤالات جدی «دلواپسان» دانشگاه علامه از رئیس سازمان انرژی اتمی/ آقای صالحی! پارادوکس‌های توافق‌نامه را حل کنید

جمعی از دلواپس‌های دانشگاه علامه طباطبایی با نگارش نامه‌ای به سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران، سؤالات جدی و اساسی خود در مورد توافقنامه را مطرح کردند.

کد خبر: ۳۱۴۰۹۶

شنبه - ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۳ / May 10, 2014

به گزارش گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو» جمعی از دلواپس های دانشگاه علامه طباطبایی با نگارش نامه ای به سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران دلایل دلواپسی خود در مورد توافقنامه را تشریح کردند.

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

از: بسیجیان دلواپس دانشگاه علامه طباطبائی(ره)

به: سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی ایران

سلام علیکم

آنچه که در این برهه از زمان ما را بر آن داشت که نامه‌ای به شرح ذیل مرقوم کنیم، دلواپسی ما بابت پاره‌ای از مسائلی است که در سازمان انرژی اتمی اتفاق افتاده است. از جمله آنها بحث از بین رفتن زحمات بسیاری از افراد با اخلاص و متعهد می‌باشد که بر اثر تدبیر عده‌ای مسئولین به انحطاط گرویده است. زحماتی که بخاطر آن خون شهید بر زمین ریخته شده و سال‌های متمادی فریادهای مردم با اخلاص و دیندار کشورمان در مناسبات مختلف بر زبان‌ها جاری شده است و آن چیزی نیست مگر بیان حق حاقه ملت «داشتن انرژی هسته‌ای واقعی» ( و نه سمبلیک).

سوالاتی که در ذیل نامه آورده شده، سوالات دانشجویان فنی و غیر فنی دانشگاه‌های مختلف کشور در همایش «توافق ژنو به کدام سو؟» بود که متاسفانه جواب‌های ناقص و بعضا غیر مرتبط آقای دکتر کمالوندی معاون راهبردی سازمان انرژی اتمی در این همایش نه تنها پاسخ درستی برای آنها نبود بلکه موجب افزایش نگرانی‌ها شد. لذا خواهشمندیم جناب آقای دکتر صالحی ریاست محترم سازمان انرژی اتمی نسبت به رفع ابهامات مذکور پاسخ در خور جایگاه و فهم دانشجویان را ارائه نمایند.

سوالات همایش

1. براساس توافق نامه ژنو اجازه تولید سانتریفیوژ ، منحصرا از نوع سانتریفیوژهای نسل اول به ما داده شده است و تنها به تعدادی می توانیم تولید کنیم که با سانتریفیوژهای معیبوب جایگزین کنیم. طبق این توافقنامه تولید نمونه‌های تحقیقاتی نسل‌های بعدی متوقف شده است. سازمان چطور می‏گوید تولید سانتریفیوزهای نسل‏های 2و3  متوقف نشده است؟ چون باید طبق توافق‌نامه، تولید نسل‏های دو و سه به تعداد محدود جهت تحقیقات و آزمایش باشد. آقای دکتر صالحی چطور در برنامه ثریا تاریخ بیستم فروردین ادعا کردند، تولید سانتریفیوژ نسل سه دست نمی‌خورد؟ آیا شما بر خلاف توافق نامه عمل می کنید؟ برای تحقیق روی سانتریفیوژها باید یک زنجیره 174تایی از آنها با هم تست شود. چطور تحقیقات متوقف نشده است؟ آیا این برخلاف نظر رهبری نیست؟!

2. دولت که از اول قصد معامله با غرب را داشت و می‏دانست آنها در مذاکرات تعداد سانتریفیوژها را در حالت کنونی متوقف خواهند کرد، چرا قبل از مذاکره نزدیک به ده هزار سانتریفیوژ را گازدهی و فعال نکرد؟ چرا از این ظرفیت و برگه برنده استفاده نکرده است؟! سانتریفیوژها که نصب شده و آماده راه‌اندازی فوری بودند!  دولت که می‌دانست قرار است تعداد سانتریفیوژها در همین حالت فریز شود، چرا جلوتر گازدهی و راه‌اندازی آنها را انجام ندادیم که جزو بقیه سانتریفیوژهای فریز شده‌ قرار بگیرند؟ اگر آقای احمدی نژاد این کار را نکرد، اجازه نداشت و قرار هم نبود به شکل دولت روحانی توافق انجام دهد. شما که قرار بود توافق کنید چرا این سانتریفیوژها را گازدهی و بکارگیری نکردید؟ آیا قرار است اینها را دور بریزیم و سانتریفیوژ نسل سه جایگزین آنها شود که راندمان غنی سازی بالا رود؟ این تجهیزات که هزینه گزافی برای آنها پرداخت شده به این راحتی کنار گذاشته می‌شوند؟

3. آقای صالحی در برنامه ثریا به تاریخ بیستم فروردین گفتند بیش از بیست سال طول می‏کشد که به بیست هزار مگاوات برق هسته ای برسیم! دکتر صالحی با چه سیاستی در نظام، امور سازمان را برنامه‏ریزی کردند که نیاز به بیست هزار مگاوات برق هسته‏ای طی بیش از بیست سال تأمین خواهد شد؟ چرا نباید همزمان چهار نیروگاه هسته ای را برای نیاز برق کشور شروع کنیم؟

با وجود میزان نیاز واقعی کشور ما به تولید سوخت غنی سازی 5 درصد و یا حتی بیش از بیست درصد، چرا غنی سازی  5 درصد به بالا را تعلیق کردیم؟ آقای کمالوندی گفتند اگر به ما بدهند می‌خریم، اگر ندادند آن موقع تولید می‌کنیم! سوال این است که شما کشوری را در دنیا سراغ دارید که شرایطش مثل ما باشد؟ با وجود استقلال‌طلبی و دشمنی غرب با ما آیا این حرف قابل قبول است؟ روسیه و اوکراین بارها برای اروپا بر سر گاز طبیعی بازی در آوردند. حالا ما می‏خواهیم آنها به تعهد خودشان پایبند باشند؟! آیا هیچ عاقلی این حرف را قبول می‏کند که کشور را نیازمند دیگران کند؟ مگر یک شبه می‌توان این زیرساخت‌ها را فراهم کرد و به تولید رساند؟ مگر برای رادیو دارو همین بلا را سرمان نیاوردند؟!

4. آقای صالحی در صحبت‏های خود اعلام کردند برای تأمین نیاز رادیو داروی داخل کشور، همین سوخت 20 درصد نیز اضافی است! به قول ایشان سوخت چند سال را نگه داشتیم (اگر راکتور تهران مرتب و بدون وقفه رادیو دارو تولید کند، بیشتر از سه سال نداریم) در چنین شرایطی نمی توانستیم به جای رقیق کردن سوخت بیست درصد، سوخت راکتور تهران را برای بعد از این سه سال درست کنیم؟

آیا این پاس گل به حریف و یا پاس گل به خودی نیست که معاون رئیس جمهور ایران بیاید بگوید " ما از اول هم به بیست درصد نیاز نداشتیم!"  اگر ما به 20 درصد نیاز نداشتیم، که در دوره ریاست آقای دکتر صالحی تولید شده، به قول مادر شهید احمدی روشن: اگر نیاز نداشتید، چرا بچه‌های ما را به کشتن دادید؟!

5. جناب آقای صالحی در اظهاراتشان به درستی گفتند که راه اندازی یک کارخانه جهت غنی سازی و تولید سوخت یک نیروگاه، سال ها طول می کشد. شاهد مثال همین نطنز که پس از ده سال تنها ده هزار سانتریفیوژ در حال کار دارد و نیاز ما بیش 50 هزار سانتریفیوژ نسل یک یا ده هزار نسل سه می‌باشد. آقای صالحی در اظهاراتشان گفتند که پس از شش ماه چیزی از دست نمی دهیم و راحت بر می گردیم سر جای اول!

خب، ما الان توافق کردیم تنها برای سانتریفیوژی که crash می کنند، تولید و جایگزین داشته باشیم، یعنی خط تولید نسل یک به ماهی چند عدد تقلیل پیدا کرده است، نسل دو و سه را تعهد دادیم که فعلا تولید نکنیم؛ اگر فرض کنیم هر سانتریفیوژ دارای صد قطعه باشد، و ما قبلاً سالی ده هزار سانتریفیوژ در خط تولید سرهم می‌کردیم، و فرض کنیم هر سه قطعه را یک پیمانکار و قطعه‌ساز تولید کرده، قبلاً هر سال یک قطعه‌ساز، سی هزار قطعه می‌فروخته، اما الان باید سالی چند صد قطعه تولید کند؛ به نظر شما برای یک قطعه‌ساز صرف می کند نیروی کار خود را نگه دارد؟ اصلاً صرف می کند تولید را ادامه دهد؟ چطوری می توانیم سر جای قبل برگردیم؟ از کجا قطعه‌ساز می آورید؟ آیا کسی حاضر است با این سابقه کسی دوباره با شما کار کند؟ آیا نیروی انسانی شما که در این صنعت بیکار شده، دیگر می‌ماند؟ آیا این صنعت منهدم نشده است؟ آیا این کار عقیم‌سازی صنعت هسته‎ای نیست؟ این نرمش قهرمانه است یا شکست ذلیلانه؟

آقای کمالوندی گفتند که ما در برنامه غنی‌سازی بازنگری کردیم که راندمان کار بالا رود یعنی هزینه گزاف بی خودی به کشور تحمیل نشود. سوال این است که آیا قرار است سانتریفیوژ نسل سه که راندمان بالا دارد تولید انبوه شود؟ با کدام قطعه‌ساز؟ چند سال طول می‌کشد تا دوباره به تیراژ قطعه‌سازی زمان شهید احمدی روشن برگردیم؟

بالاخره قرار است به اندازه یک نیروگاه توان تولید سوخت داشته باشیم یا خیر؟ الآن که فاصله زیادی با چنین ظرفیتی داریم! پس چطور می‌خواهیم توافق کنیم؟ توافق برای همین میزان غیرصنعتی یا توافق به اندازه نیاز واقعی کشور؟

6. شما در توافق نامه قبول کردید غنی سازی را به مقدار مورد نیاز انجام دهید، آنها هم در مذاکرات جامع کنونی، اجازۀ استفاده بیشتر از ده هزار سانتریفیوژ را نمی دهند، از آن طرف نیاز ما در صنعت برق بیش از 50 هزار سانتریفیوژ است، با غنای بالاتر هم که نیاز ما زیاد است.

با این وجود این پارادوکس را چطوری می خواهید حل کنید؟ آنها می گویند بیشتر از 10 هزار سانتریفیوژ، رسیدن به آستانۀ تولید سلاح است، این تضاد به چه شکل حل می شود؟ آیا این بدین معنی نیست که شما نیاز را در داخل کشور تقلیل داده و کم جلوه می دهید؟ آیا این به بدین معنی نیست که سازمان از طرف دولت مامور شده که نیازها را کم جلوه دهد؟!

7. چرا چند ماه قبل از امضاء موافقت‎نامه و پس از مذاکرات پنهانی با آمریکا در مسقط عمان، مدیران کلیدی غنی سازی را حذف کردید؟ آیا این در راستای پروژۀ عقیم‎سازی قبل از توافق نبوده است؟

8. آیا این خبر صحیح است، کسی که تمام ترورها در دوران معاونت ایشان در پست حفاظت-امنیت سازمان، اتفاق افتاده و بعداً از سوی وزیر اطلاعات وقت عزل شده، با شروع ریاست مجدد آقای صالحی دوباره برگشته و مجددا معاون امنیت سازمان شده است؟! پس از این انتصاب هم حفاظت سازمان خیلی از نیروهای کلیدی سازمان را حذف کرده است؟! یعنی تیمی که به گفته آقای صالحی غنی‌سازی را در سال 88 با شرایطی که می‌دانید راه‌اندازی نمود و علاوه بر این که با ویروس بسیار پیشرفته و پیچیده استاکس‌نت مقابله نمود، غنی سازی 5 درصد را به 19 هزار سانتریفیوژ رساند و غنی‌سازی بیست درصد را ایجاد کرد؛ جناب آقای دکتر کمالوندی اذعان نمودند که اینها تعداد کمی بودند و حق یک مدیر است که بتواند آنها را جابه جا کند و سقف سازمان نیز بعد از رفتن آنها فرو نریخته است.  آیا هر کدام از این مدیران صدها نفر نیروی متخصص و متعهد را جذب سازمان ننموده بودند و با اخراج آنها، نیروهایشان نیز از پست‌های خود کنار گذاشته شدند؟

9. آقای کمالوندی در جلسه اذعان نمودند که پرونده‌هایی برای این مدیران در سازمان انرژی اتمی تشکیل شده است، آیا این درست است که قبل از شهادت آقای احمدی روشن برای این شهید والامقام پرونده‌سازی شده بود و پرونده‎های محرمانۀ پیمانکاران ایشان را نیز به بهانه‌های واهی باز کردند و بعد از آن دستگیری تأمین کنندگان تجهیزات مرتبط با احمدی روشن در خارج از کشور اتفاق افتاد؟ پرونده‌سازی علیه شهید احمدی‌روشن و همکاران ایشان چه معنایی دارد؟

10. در نقشه جامع علمی کشور، فناوری هسته‎ای جزو فناوری‎های اولویت‎دار است؛ چرا علیرغم این که فن‎آوری‎های دیگر همچون هوا و فضا، نانو و غیره سند راهبردی مصوب دارند، فناوری هسته‎ای هنوز سندی ندارد؟! چرا در 4 سال گذشته که دو سال آن هم دورۀ آقای صالحی بوده، این اتفاق نیافتاده است؟ آیا اقدام آن تیم پنج نفرۀ اخراجی برای تدوین این سند مسکوت نمانده است؟ علیرغم این که برای اثبات نیاز کشور در مذاکرات هسته‌ای به یک سند راهبردی برای توجیه سهم انرژی اتمی در تولید انرژی نیاز مبرم داریم و متأسفانه سند مصوبی وجود ندارد! به نظر شما این کار طبیعی است؟

11. آقای روحانی می‏گفت، اعتبار را به پاسپورت ایرانی بر می‏گرداند، اما....

• برای اولین بار بعد از انقلاب از ورود سفیر ایران به سازمان ملل با پاسپورت ایرانی جلوگیری شد.

•  برای اولین بار آمریکا از طریق سفیر ایران در سازمان ملل دستور دادند، که ویزای تیم فنی، کره شمالی به ایران لغو شود.

• برای اولین بار آمریکا گفت که 60 میلیون دلار پول میدهد تا راکتور اراک بازطراحی شود، آیا آمریکا با این کار مسیر تحقیقات در ایران را جهت‌دهی نمی کند؟

آقای صالحی در برنامه تا ثریا گفتند که ما مشکلی نداریم، آب سنگین را تغییر کاربری می‏دهیم و موافق این پیشنهاد آمریکایی‏ها در مذاکرات کنونی هستیم! آیا این کد دادن به آمریکایی‏ها نیست؟