دنیامالی در گفتگوی تفصیلی با «خبرگزاری دانشجو»:

محدودیت اختیارات شوراها مانع از نظارت دقیق بر عملکردهاست/ 80 درصد هزینه‌های بهره‌برداری حمل و نقل عمومی را شهرداری می‌پردازد/ استعفای شهردار شوخی است

رئیس کمیسیون عمران شورای شهر تهران در گفتگو با «خبرگزاری دانشجو» مسائلی نظیر مثبت بودن افزایش کرسی‌ها در شورا، پرداخت80 درصد هزینه‌های بهره‌برداری حمل و نقل عمومی توسط شهرداری و ناشی شدن اختلاف‌ها در دولت و شهرداری به دلیل عدم تعریف درست جایگاه‌ها را مطرح کرد.

کد خبر: ۳۱۴۵۲۳

دوشنبه - ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۳ / May 12, 2014

گروه اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»؛ «احمد دنیا مالی» یکی از چهره‌های آشنا و خوشنام برای اهالی ورزش ، شهرداری و این روزها در شورای شهر به شمار می‌رود و آن هم به واسطه سال‌ها فعالیتش در عرصه مدیریت ورزش و مدیریت شهری است، وی سال ها به عنوان مدیر ارگان های ورزشی و سازمان های شهرداری فعالیت کرده و عملکرد قابل قبولی از خود به جای گذاشته است، دنیا مالی در انتخابات چهارمین دوره شورای شهر تهران (دوره کنونی 1392 تا 1396) در فهرست ائتلاف اصلاح طلبان شرکت کرد و با 157277 رای نفر سیزدهم شد و به عضویت شورای شهر تهران درآمد و در حال حاضر به عنوان رییس کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای اسلامی شهر تهران فعالیت می کند.

رئیس کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای اسلامی شهر تهران در گفتگوی تفصیلی با «خبرگزاری دانشجو» مسائلی نظیر مثبت بودن افزایش کرسی ها در شورا، ممانعت نظارت دقیق بر عملکردها ناشی از محدود بودن اختیارات شوراها ،واگذاری مدیریت های زیربنایی از دولت به مدیریت شهری، پرداخت80 درصد هزینه های بهره برداری حمل و نقل عمومی توسط شهرداری، ناشی شدن اختلاف ها در دولت و شهرداری به دلیل عدم تعریف درست جایگاه ها، محقق نشدن مدیریت واحد در شورای چهارم و شوخی بودن استعفای شهردار را مطرح کرد.

گفتگوی احمد دنیا مالی با «خبرگزاری دانشجو» در خصوص مسائل مختلف شهری، سیاسی، اجتماعی و به ویژه عملکرد شورای چهارم به شرح زیر است:

«خبرگزاری دانشجو» - تضارب آرا در شورای شهر و افزایش کرسی ها در شورای چهارم را چگونه ارزیابی می کنید؟

دنیامالی:  افزایش کرسی ها به عقیده من بسیار مثبت است و این افزایش در معنای کلان آن در سطح کشور مشارکت بیشتر مردم است و علاوه بر آن در مقایسه با کلانشهرهای دنیا هنوز هم در رکورد های جمعیتی و میزان کرسی ها فاصله است و در واقع هر میزان در این فضا تکثر همراه با تضارب آرا داشته باشیم، خیر و برکت آن برای شهر و مردم است و نیز از سوی دیگر بحث نضارت که وظیفه اصلی شورا است با افزایش کرسی ها بهتر اعمال خواهد شد، اما با این حال باید منتظر ماند و عملکرد شورای شهر در تهران را دید و قضاوت کرد وشاید نتیجه آن در حال حاضر ایجاد یک بالانس در تفکرات، تخصص ها و دانش های مختلف است که من آن را یک فرصت و به نفع مردم و مدیریت شهری تلقی می کنم.

«خبرگزاری دانشجو» - انتقادی که همواره به شوراها در طول عمر 15 ساله خود وارد بوده مبنی بر اینکه به جای یک شورای نظارتی، تبدیل به شورای فرمایشی شده را می پذیرید؟

دنیامالی: هر دوره که از عمر شورا می گذرد بخش اجرایی حساب شده تر می شود و رفتارها به سمت برنامه محور بودن می رود که در واقع شورا یک وظیفه تقویمی دارد و یک وظیفه قانون گذاری اما وظیفه اصلی آن نظارت بر مدیریت شهری است و در بحث نظارت می تواند از چرایی تمامی موضوعات سوال کند و اگر مباحث برگرفته از نقشه و برنامه باشد و پروژه ها بخشی از آن نقشه باشند قطعا قابلیت دفاعی خوبی دارد و خوشبختانه در حال حاضر علی رغم وجود فاصله بسیار با وضعیت مطلوب در حال رفتن به این سمت هستیم اگرچه تمامی اشکالات به مدیریت شهری و شورا برنمی گردد چراکه بسیاری از اختیارات قانونی هنوز در اختیار شوراها نیست و شوراها نمی توانند با همه توان این نظارت را انجام دهند.

«خبرگزاری دانشجو» - دلیل محدودیت اختیارات شوراها چیست و آیا می پذیرید در حال حاضر دیدها به شوراها مثبت نیست؟

دنیامالی: دیدها به شورا منفی نیست بلکه شاید به عملکردها مثبت نیست و به طور کلی شورا یعنی مشارکت  مردم در تصمیمی که برای خودمان خواهیم گرفت، همان چیزی با گذشت 35 سال از انقلاب اسلامی، نظام را نگه داشته است و امروز مشکل ما در بحث های تشکیلاتی است که دولت با این همه وزارتخانه به عقیده من اضافه وزن دارد برای آن نیز دلیل دارم، کافی است نگاهی به نظام بودجه ریزی در همه جای دنیا بکنیم خواهیم دید بودجه سرمایه ای و عمرانی در تمامی کشورهای توسعه یافته 90 درصد خواهد بود و تنها 10 درصد به امور جاری اختصاص می یابد در حالی که در کشور ما این امور جاری هستند که بیش از 90 درصد را به خود اختصاص یافته و کمتر از 10 درصد بودجه عمرانی کشور ما است و می توان این چاقی و تورم دولت را به آسانی مشاهده کرد .

دولت می بایست کارها را به خود مردم واگذار کند و خود به سیاست گذاری و کارهای کلان بپردازد، در همه جای دنیا در مواجه با مشکلات این دولت نیست که باید پاسخگو باشد بلکه پاسخگویی وظیفه شهردارها و شوراها است چراکه حکومت مسئولیت را به مردم واگذار کرده و حتی در مشکلات به وجود آمده دولت خود مدعی العموم است در حالی که در کشور ما دولت برای چرایی تمامی موضوعات باید پاسخگو باشد که به دلیل کثرت موضوعات اشتباه نیز تکثیر می شود اما در خصوص شوراها با گذشت عمر 15 ساله وقت آن است که مورد ارزیابی قرار گیرد و یک تغییر نگاه را تجربه کند و لازم است آنچه قانون درخصوص شوراها بیان کرده تنها روی کاغذ نماند و اختیاراتی بیشتر داشته باشند که  معمولی ترین آن در بحث های زیربنایی شهد نظیر آب، برق و مخابرات است که مباحث پیچیده ای نیز نیست می تواند دولت تامین کننده مادر باشد و مدیریت توضیع و پاسخگویی بر عهده مدیریت شهری باشد.

«خبرگزاری دانشجو» - اشاره ای به بودجه های دولتی داشتید مسئله ای که همواره بحث  و اختلاف های بسیاری بین دولت و شهرداری ایجاد کرده به ویژه در دولت گذشته که این اختلاف ها شدت گرفت که اختلافات پیش از انتخابات را نیز با خود درگیر کرد و کماکان ادامه پیدا کرد و در حال حاضر نیز دامنه آن به شورای چهارم کشیده شده است، به نظر شما آیا متضرر اصلی در این مباحث مردم نخواهند بود و فکر می کنید ریشه اصلی این مباحث چیست؟

دنیامالی: فارغ از هر نتیجه ای که بین مدیریت شهری و دولت است و مختص به دولت فعلی و یا گذشته نیز نیست اگر مکانیزم ها و جایگاه به درستی تعریف نشده باشد این اختلاف ها همچنان جاری خواهد بود و تنها بسته به مجموعه کاری شدت و ضعف آن متفاوت است و قطعا متضرر اصلی مردم خواهند بود.

یکی از این مباحث که همواره تنش هایی را میان دولت و شهرداری داشته است، بحث حمل و نقل عمومی است که در گذشته برای مثال هزینه مترو با دولت بود و دولت نیز باید یارانه آن را پرداخت می کرد اما طی توافقی مقرر شد که هزینه های سرمایه گذاری 50 درصد از سوی دولت باشد و 50 درصد از سوی شهرداری و هزینه ها را نیز به میزان هزکدام از دولت، شهرداری و مردم به میزان یک سوم بپردازند اما در حال حاضر 80 درصد هزینه های بهره برداری را شهرداری می پردازد، اگر بخواهیم واقع بینانه برخورد کنیم مشکلات در واقع طرفینی است و اراده ای در آن نیست.

در همین بخش از زمانی که زنگنه وزیر نفت به شورا آمدند تاکنون پیشرفت ها خوب بوده و نگاه دولت و وزرا در بخش حمل و نقل عمومی یک نگاه کلان است چراکه توسعه حمل و نقل عمومی به معنای مصرف کمتر انرژی و کنترل آلودگی هوا است و این مسئله می بایست نهادینه و در اجرا پروژه ها سرعت بگیرد که هنوز از این مرحله فاصله داریم.

«خبرگزاری دانشجو» - کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای شهر تهران برای 2 هزار اتوبوس فرسوده شهر تهران که می توانند حادثه تلخ آزادگان را تکرار کنند چه برنامه ای دارد؟

دنیامالی: کمیسیون عمران و حمل و نقل شورای شهر با تلاش معاونت حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران برنامه های گسترده ای را در توسعه حمل و نقل عمومی آغاز کردند اما قطعا ایمنی از تمامی مسائل مهم تر است و زمانی که می گوییم فرسوده اولین مسئله ای که به خطر خواهد افتاد ایمنی است و در کنار آن ناوگان فرسوده به معنای آلودگی و مصرف بیشتر انرژی است.

نکته دیگری که باید در این زمینه به آن توجه کرد مطلوبیت سفر است که هم کیفیت نظیر راحتی ، تمیزی و زیبایی و هم کمیت را در بر می گیرد، در اصل می بایست ظرفیت حمل و نقل به انداره ای باشد که در هر 200 متر یک دسترسی به وسیله حمل و نقل وجود داشته باشد و همچنین در حال حاضر نظارت و ارزیابی 3 هزار اتوبوس گازسوز است که از ایمن بودن مخازن آنها اطمینان حاصل کنیم.

«خبرگزاری دانشجو» - مهم ترین برنامه شورای شهر که با مشکل مواجه شده چه بوده است؟

دنیامالی: شاید بحث مدیریت واحد را اکثر اعضای شورا نیز بپذیرند که در این دوره هنوز محقق نشده است و تقییری در این زمینه نداشته ایم و در واقع از شورای سوم در این زمینه عقب تر هستیم.

«خبرگزاری دانشجو» - بزرگترین انتقادی که به شورای چهارم وارد است چیست؟

دنیامالی: در آغاز شورای چهارم گفته می شد که شورا سیاسی است و شاید هنوز این انتقاد وارد است و نمی توان آن را انکار کرد اما شورا یک نهاد اجتماعی است و نباید نگاه سیاسی در آن لحاظ شود و هر کس در عین حالی که سلیقه سیاسی خود را دارد نباید آن را در مسائل کاری لحاظ نکند بلکه بار تخصصی و فنی مباحث می باست در نظر گرفته شوند.

«خبرگزاری دانشجو» - ریشه تهاجم های سیاسی در خصوص حوادث غیر مترقبه بر علیه شهرداری تهران و استعفای قالیباف چیست؟

دنیامالی: بحث های مربوط به شهردار نه امروز تمام می شود، نه قطع  می شود و نه اینکه موضوع جدیدی نیست ، من خودم چندین سال در شهرداری کار کردم و همیشه این مسائل وجود داشته و ریشه اش در مسائلی است که هیچ وقت خشک نمی شود و فارغ از این مسئله که قالیباف باشد و یا شخص دیگری است.

اگر قالیباف بداند هر هفته یکبار استعفایش مطرح می شود و وقت عده ای به شادی پر می شود قطعا بدش نخواهد آمد که مشغولیتی  باشد برای بهره مندی افراد و همانند این می ماند که زمانی که روز است بگویی شب است .

«خبرگزاری دانشجو» - بین رسانه‌ای کردن موضوع بابک زنجانی و سرمایه‌گذاری آن در شهرداری تهران چرا رابطه‌ای وجود دارد؟

دنیامالی: نمی‌توان این مسئله را با هم دخیل دانست و در واقع اگر این ریزش‌ها اتفاق نمی‌افتاد کسی متوجه این موضوع نمی‌شد و به عقیده من این موضوع به شهرداری برنمی‌گردد و آنچنان که در مصاحبه‌های اخیر مسئولان مرتبط نیز گفته شده این شخص اگر بدهی‌های خود را تسویه کند آزاد خواهد شد.

باید به این موضوع به صورت یک بحث کلان کشوری نگریست و در اصل رقمی که وی با شهرداری کار می‌کرده در حد یک پروژه بوده و تا جایی که من اطلاع دارم در خصوص این پروژه در حال حاضر هیچ بدهی‌ای به شهرداری ندارد به هر حال استفاده از سرمایه‌گذاری‌های مردمی در پروژه‌های شهری یک نیاز است که باید در قالب یک چارچوب از آن استفاده کرد و این موضوعات همواره وجود داشته یک روز شهرام جزایری و شاید امروز بابک زنجانی اما آنچه باید به آن دقت شود این است که موضع سرمایه‌گذاری داخلی تضعیف نشود و این سرمایه‌ها از چرخه اقتصادی و پروژه‌های شهر خارج نشود و حتی باید مشوق‌هایی در نظر گرفته شود تا مردم سرمایه‌های خود را برای تولید و اشتغال هزینه کنند .

«خبرگزاری دانشجو» - کسری بودجه‌های شهرداری مربوط به چه مسائلی است؟

دنیامالی: در واقع کسری بودجه یک تابعی از اقتصاد کلان کشور است و اگر ما در اقتصاد ملی رونق داشته باشیم شهرداری قطعا با کسری بودجه مواجه نخواهد بود و بالعکس اگر این رونق کاسته شود در همه مسائل و قطعا در بودجه با کسری روبرو خواهیم بود و من امیدوارم بخش اقتصادی دولت این توان را داشته باشد که موضوعات اقتصادی را رونق ببخشد.

«خبرگزاری دانشجو» - چه میزان در شورای شهر از نظرات و مقالات دانشجویان در سراسر کشور استفاده می‌شود؟

دنیامالی: در شورا در حال حاضر برنامه‌ای در حال تدوین است و تلاش می‌کنیم حداقل در حوزه عمران و حمل و نقل با مجموعه سازمان‌ها و شرکت‌ها یک فضای تعاملی ایجاد شود که از لینک‌های خوبی با مجموعه‌های دانشجویی برخوردار باشند.

من دانشگاه را با دانشجو متفاوت می‌دانم چرا که زمانی که بحث‌های دانشجویی به میان می‌آید در واقع حرکات خودجوش از داخل آن برمی‌خیزد اما دانشگاه یک فضای سیستمی و فرمایشی‌تر است و لذا هر چه ما مجموعه‌های دانشجویی را در بخش‌های مختلف آن به اجرا نزدیک کنیم و به پایان‌نامه‌ها خاصیت اجرایی ببخشیم هم به نفع دانشگاه است و هم به نفع پروژه‌های عمرانی و حمل و نقل که می‌بایست برای آن اساسنامه‌ای نیز تدوین شود تا حتی این موضوع به صورت قانونی درآید و این آمادگی نیز در حال حاضر وجود دارد.