از سیاست فوتبالی تا فوتبال سیاسی؛

رمز و رازهای مچ‌بندهای سبز

انتخابات دهم رياست جمهوري با همه تلخي و شيريني‌هاي خود به پايان رسيد، ولي در همه عرصه‌ها از جمله ورزش اثرات آن باقي مانده است.

کد خبر: ۳۱۷۱۶

يکشنبه - ۰۷ تير ۱۳۸۸ / June 28, 2009

گروه ورزشی -  دو روز به انتخابات دهم رياست جمهوري در ايران باقي مانده بود كه تيم ملي ايران در حساس ترين بازي خود به مصاف كره جنوبي مي‌رفت،‌ بازي كه آغاز شد، نكته‌اي كه تمام حواس‌ها را معطوف خود كرده بود اين بود كه تعدادي از بازيكنان مچ بند سبزي را به دستان خود بسته بودند.

همه از خود پرسيده بودند كه انگيره آنها سياسي بوده؟ اگر سياسي بوده چرا در اين بازي؟ چرا در بازيي كه پيروز نشدن در آن حكم خداحافظي از جام جهاني را دارد.

نيمه اول به پايان نرسيده بود كه اكثر رسانه‌هاي دنيا و تعدادي از رسانه‌هاي داخلي، اين حركت ملي پوشان را پوشش خبري وسيعي دادند و همه از خلق يك حماسه صحبت مي‌كردند تا آنجا كه نوشتند: اگر به جام جهاني نرويم شما با اين كار خود را جهاني كرده‌ايد!

نيمه دوم كه آغاز شد، ديگر خبري از مچ بندها نبود، معلوم نبود كه در بين دو نيمه چه اتفاقي افتاده است كه اثري از مچ بندهاي سبز نبود، در هر صورت ما از صعود به جام جهاني بازمانده‌ايم و تيم ملي به وطن بازگشت.

اولين سوالي كه از بازيكنان و كارد مربيان پرسيده شده بود، اين بود كه فلسفه مچ‌بندهاي سبز چي بود؟ تاج، پور حيدري و بازيكناني كه مچ‌بند سبز بسته بودند متفق القول ادعا مي‌كردند كه انگيزه آنها از بستن مچ‌بندهاي سبز مذهبي بوده است و نه سياسي.

اما سوالي كه در اينجا وجود دارد، اگر انگيزه مذهبي بود، چرا همه مچ بند نبسته بودند و جرا فقط يك نيمه در دست‌هايشان بود؟

تاج به رسانه‌ها گفته بود: ديديم ممكن است استفاده سياسي از اين كار كنند، در بين دو نيمه به بچه‌ها گفتيم كه مچ بندهاي سبز را باز كنيد!

سوال اينجاست، در ابتداري بازي به اين نتيجه نرسيده بوديد كه ممكن است استفاده سياسي نمايند؟

در اين چند وقت هم كه بازار شايعه در ايران به اوج خود رسيده بود و همه صحبت از محروميت بازيكناني مي‌كردند كه مچ بندهاي سبز انداخته بودند، تا آنجا كه فيفا از ايران در مورد محروميت بازيكنان استعلام كرد. ايران در جوابش ضمن تكذيب اين خبر گفت: ما هيچ بازيكني را محروم نكره‌ايم، ولي اگر متوجه شويم كه انگيزه آنها سياسي، بوده بايد چه كار كنيم؟

باز سوالي كه در ذهن خوانندگان پيش مي‌آيد اين است كه يعني انگيزه بازيكنان سياسي بوده كه فدراسيون اين حرف را زده؟ يعني انگيزه مذهبي وجود نداشته؟

يعني باورهاي مذهبي ما را به مسخره گرفته‌اند؟ يعني 70 ميليون ايراني را سركار گذاشته‌اند؟ يعني فوتبال ما اينقدر سياسي شده كه در حساس‌ترين بازي تيم ايران در يك دهه اخير، تعدادي از بازيكنان حاضر به انجام اين كار مي‌شوند؟

اميدواريم مسئولان فدراسيون فوتبال هرچه زودتر پاسخگوي اين ابهامات باشند تا بتوانيم هر چه زودتر به اين نتيجه برسيم كه حق با چه كسي است؟

طالب سبزم، نه آن سبز ريا           سبز هم بازيچه شد، مهدي بيا

/انتهاي پيام/