یادداشت/

آقای روحانی! نظر شما خلاف صریح نظر امیرالمؤمنین است

واکاوی این نگاه چیزی جز نگرانی نمی‌تواند داشته باشد. چه آن‌که نظر و سیاست رئیس دولت با کلام و منویات مصرح حضرت امیر علیه‌السلام مغایر است...

کد خبر: ۳۱۹۲۹۸

دوشنبه - ۰۵ خرداد ۱۳۹۳ / May 26, 2014

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو» - سیده سارا توانگر؛ در روزهای اخیر شاهد اظهارنظری از رئیس جمهور بودیم که به نظر می رسد باید به ابعاد این اظهارنظر تأمل بیشتری داشت.

دکتر روحانی در همایش بیمه سلامت همگانی که در سالن شهید بهشتی نهاد ریاست جمهوری برگزار شد، در اظهارنظر قابل تأملی گفت: «اینقدر در زندگی مردم مداخله نکنید، ولو به خاطر دلسوزی؛ بگذاریم مردم خودشان راه بهشت را انتخاب کنند، نمی‌توان با زور و شلاق مردم را به بهشت برد! پیامبر (ص) شلاق در دست نداشت، پیامبر (ص) بشیر و نذیر بود و ما نیز باید بشیر و نذیر باشیم. همه باید کاری کنیم که آرامش در جامعه حاکم باشد.»

البته دکتر روحانی دقیقاً اشاره نکرد که منظور اصلی این جمله چه کسانی هستند، اما بد نیست این جمله را از منظر سیره حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام مورد مداقه قرار دهیم.

حضرت امیر علیه السلام در کلام خود با اشاره به موضوع نسبت حکومت و مردم نکات مهمی را بیان می دارند. عبارت امیرالمؤمنین در خطبه‌ نهج‌البلاغه این است «فَاِن اَطَعتُمونى فَاِنّى حامِلُکُم اِن شاءَ اللهُ عَلى‌ سَبیلِ الجَنَّة وَ اِن کانَ ذا مَشَقَّةٍ شَدیدَةٍ وَ مَذاقَةٍ مَریرة» اگر آنچه من می گویم، گوش کنید و عمل کنید، من شما را به بهشت خواهم رساند ان‌شاءالله؛ اگرچه این کار، بسیار دشوار است، بسیار سخت و تلخ است.

در واقع حضرت امیر با اشاره مستقیم و مصرح به موضوع سیر حرکتی حکومت و نسبت آن با مردم اشاره می دارند که یکی از اهداف اصلی حکومت اسلامی، نزدیک کردن و بلکه رساندن مردم به بهشت است. یک خط کشی صریح و روشن میان سکولاریسم و اسلام حقیقی؛ به معنای آن که نه تنها حکومت نه تنها نباید خود را در این باره فاقد مسئولیت تعریف کند، بلکه باید یکی از اصلی ترین رسالت های خود را اهتمام به تقریب مردم به سعادت دنیوی و اخروی بداند.

اینک دوباره کلام رئیس محترم جمهور را از نظر بگذرانید: «اینقدر در زندگی مردم مداخله نکنید، ولو به خاطر دلسوزی؛ بگذاریم مردم خودشان راه بهشت را انتخاب کنند، نمی‌توان با زور و شلاق مردم را به بهشت برد! پیامبر (ص) شلاق در دست نداشت، پیامبر (ص) بشیر و نذیر بود و ما نیز باید بشیر و نذیر باشیم.همه باید کاری کنیم که آرامش در جامعه حاکم باشد.»

اما سئوال اینجاست که مگر حرکت حکومت اسلامی به سمت سعادت اخروی و دنیوی با ایجاد آرامش در جامعه در تناقض است؟! به راستی تطابق سخن رئیس جمهور و استدلال های محیر العقول ایشان با کلام نورانی حضرت امیر علیه السلام چه نتیجه ای دارد؟ آیا نتیجه ی این مقایسه تناقض و بلکه تزاحم مبنایی و اصولی این دو سیاست نیست؟!

حقیقت آن است که واکاوی این نگاه چیزی جز نگرانی نمی تواند داشته باشد. چه آن که نظر و سیاست رئیس دولت با کلام و منویات مصرح حضرت امیر علیه السلام مغایر است...!

متاسفانه اما این نخستین بار نیست که شاهد سخنان عجیب و شگفت آور از سوی رئیس جمهور در حوزه فرهنگ هستیم. دفعات قبلی نیز رئیس جمهور با اظهار نکات عجیبی پیرامون مبارزه با منکر و مصادیق منکر نظیر ماهواره، هنر و هنرمندان ارزشی و غیر ارزشی و نظایر آن ها، نگرانی های جدی را درباره رویکرد های و خط مشی های فرهنگی سیاسی دولت پدید آورده بودند.

حال آن که هر عقل سلیمی می داند مبارزه با مصادیق منکر امری منطقی، بدیهی و بلکه وظیفه هر دولت به حساب می آید. که اگر این چنین نگاه کنیم، اموری مانند مبارزه با قاچاق، مواد مخدر، مفاسد از این دست نیز نباید صورت گیرد!

و با این تفاسیر هیچ جای تعجبی ندارد که شاهد برخی اتفاقات تلخ فرهنگی در حوزه تحت امر دولت باشیم. چه آن که در برخی موارد باید بستر و مبنای نظرات فرهنگی دولت و شخص رئیس جمهور را مورد تشکیک قرار داد. ..!