كارشناس مسائل بهداشت روان دانشگاه علوم پزشكي شيراز:

آشنايي والدين با نشانه‌هاي گرايش به موادمخدر ضروري است

كارشناس مسائل بهداشت روان دانشگاه علوم پزشكي شيراز گفت: آشنايي خانواده‌ها با نشانه‌هاي گرايش نوجوانان و جوانان به موادمخدر در اقدام آنها براي پيشگيري از بروز اعتياد مؤثر است.

کد خبر: ۳۱۹۵۲

سه‌شنبه - ۰۹ تير ۱۳۸۸ / June 30, 2009

به گزارش خبرنگار «شبکه خبر دانشجو» از شيراز، مجتبي نقشواريان ديروز با اعلام اين خبر اظهار داشت: بخشي از دلايلي كه در گرايش افراد به‌ مصرف موادمخدر و در نهايت ابتلا به اعتياد مؤثر است، مربوط به انسجام خانواده و بي‌توجهي والدين به فرزندان است.

وي ادامه داد: فاصله گرفتن فرد از محيط خانواده و رفتارهاي غيرعادي مي‌تواند زنگ خطري براي لزوم توجه بيشتر والدين به فرزندان باشد.

نقشواريان اظهار داشت: خانواده‌ها بايد علاوه‌ بر ايجاد امكانات مختلف مادي در پرورش فكر فرزندان نيز دقت كنند.

اين كارشناس مسائل بهداشت روان دانشگاه علوم پزشكي شيراز تصريح كرد: نوجوانان در محيط خانواده بايد به ‌گونه‌اي توانمند شوند كه خودشان در شرايط مختلف اجتماعي و در برخورد با همسالان بتوانند بهترين تصميم را بگيرند.

وي تأكيد كرد: ‌بسياري از فرصت‌هاي تربيتي كودكان و نوجوانان قابل برگشت نيست و يا اينكه براي جبران آن زمان زيادي لازم است، بنابراين پيش از تولد آنها بايد شرايط تربيتي‌شان فراهم شده باشد.

نقشواريان ادامه داد: در اين صورت است كه مي‌توان علاوه‌ بر اعتياد از بروز ديگر آسيب‌هاي اجتماعي نيز پيشگيري كرد.

كارشناس مسائل بهداشت روان دانشگاه علوم پزشكي شيراز پرخاشگري، عدم تبعيت از قوانين خانه مانند؛ درخواست پول توجيبي بيشتر، بيرون رفتن از منزل در ساعات غير معمول و دير آمدن، مشكلات رفتاري مانند درگيري با قانون، بي‌بندوباري، مشكلات خواب و تغييرات ناگهاني اشتها را از جمله نشانه‌هاي گرايش نوجوانان و جوانان به‌ مواد مخدر ذكر كرد و گفت: والدين در صورت ايجاد اينگونه تغييرات در فرزندشان بايد بررسي كنند كه آيا حدسشان در گرايش وي به مواد مخدر درست است يا نه و در صورت اطمينان از اين گرايش با برخورد حمايت‌كننده از او بخواهند در مسيرهاي درماني قرار گيرد.

وي مسيرهاي درماني را شامل دو بخش درمان‌هاي دارويي و غيردارويي معرفي كرد و افزود: ‌ما در بخش درمان‌هاي دارويي، موفقيت‌هايي داشته‌ايم، ولي در درمان‌هاي غيردارويي احتياج به فعاليت‌هاي بيشتري داريم.

نقشواريان خاطرنشان كرد: عدم توجه به درس،‌ كار و خانواده،‌ غيرقابل كنترل شدن هيجانات، منزوي شدن و فاصله گرفتن از خانواده، پيدا شدن وسايل مشكوك در كمد يا اتاق فرد و رفت و آمد با دوستان جديد يا دوستاني كه رفتارهاي پر مخاطره دارند، به‌ عنوان ديگر نشانه‌هاي گرايش به مواد مخدر است.

كارشناس مسائل بهداشت روان دانشگاه علوم پزشكي شيراز گفت: براي اينكه مصرف‌كننده مواد بتواند به زندگي عادي بازگردد، حداقل شش متخصص شامل روانپزشك، مددكار روانشناس، مشاور خانواده، كار درمانگر و بخشي كه حمايت‌هاي مالي را انجام دهد، بايد با معتاد و خانواده‌اش كار كنند.

وي گفت:‌ با توجه به مشكلاتي كه در صورت گرايش يك فرد به مواد مخدر براي خانواده‌ و جامعه ايجاد مي‌شود، بهتر است در اين زمينه فعاليت‌هاي پيشگيري را از سطح خانواده تا جامعه با ارائه آموزش‌هاي مناسب و ساير موارد لازم را انجام دهيم تا فرد و در نهايت جامعه دچار مشكلات ناشي از اعتياد نشوند./انتهاي پيام/