امام در کلام چهره‌های شناخته شده - 1

توصیف خبرنگار آمریکایی از ملاقات خود با امام خمینی (ره) / دیدگاه میشل فوکو درباره امام (ره)

روبین وود زورث، خبرنگار آمریکایی در تشریح جریان ملاقات خود با امام (ره) در جماران می‌نویسد: زمانی که امام خمینی از در وارد می‌شد احساس می‌کردم ....

کد خبر: ۳۱۹۶۱۳

دوشنبه - ۰۵ خرداد ۱۳۹۳ / May 26, 2014

به گزارش خبرنگار فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، امام خمینی (ره) یکی از شخصیت‌های برجسته جهان معاصر بود که نه تنها موافقان بلکه مخالفان نیز در بزرگی این شخصیت و تأثیرگذاری ایشان نه تنها در سطح ایران بلکه در سطح جهان شکی ندارند. در آستانه رحلت معمار انقلاب نگاهی داریم به دیدگاه‌هایی که شخصیت‌های مختلف درباره ایشان مطرح کرده‌اند.

روبین وود زورث، خبرنگار آمریکایی در تشریح جریان ملاقات خود با امام (ره) در جماران می‌نویسد: «زمانی که امام خمینی از در وارد می‌شد احساس می‌کردم که از لا به لای آن گردبادی از نیروی معنوی وزیدن گرفت. گویا در ورای آن عبای قهوه‌ای، عمامه مشکی و ریش سفید روح زندگی جریان داشت؛ به طوری که همه بینندگان را محو تماشای خود کرد. در آن هنگام حس کردم که با حضور او همه ما کوچک شده‌ایم و گویا در سالن کسی جز او باقی نمانده است.

زمانی که بر روی صندلی خود نشست احساس کردم که نیرویی از وجودش ساطع می‌شود؛ نیرویی بسان یک گردباد که اگر با دقت نگاه می‌کردی در می‌یافتی که نوعی آرامش مطلق درون آن نهفته است چرا که (امام) خمینی (ره) بسیار جدی و استوار و مسلط بود. کمترین چیزی که می‌توانم بگویم این است که گویا او یکی از انبیای گذشته است و یا این که او موسای اسلام است و آمده تا فرعون کافر را از سرزمین خود براند.

روزنامه هرالدتریبون هم که روزنامه جهانی استکبار آمریکاست درباره امام لب به اعتراف گشوده نوشت: «آیه‌الله خمینی (ره) انقلابی خستگی ناپذیری بود که تا آخرین لحظه حیات به آرزوی خود برای پی‌ریزی یک جامعه اسلامی و حکومت اسلامی در ایران وفادار ماند. آیه الله خمینی در آن چه برای سرزمین باستانی‌اش می‌خواست لحظه‌ای درنگ نکرد. وی خود را مأمور می‌دانست که می‌باید ایران را از آن چه فساد و انحطاط غرب می‌دید پاک کند و خلوص اسلامی را به ملت باز گرداند».

اسقف خلیل ابى نادر یکى از رهبران مسیحى لبنان در خصوص اثرگذارى گفتمان و برقرارى ارتباط با جامعه مسیحى مى‏گوید: «[امام] خمینى در من تأثیر بسیارى بر جاى نهاده است. اگر چه من به عنوان یک روحانى مسیحى نمى‏توانم دینم را ترک کنم، امّا با این حال اندیشه و افکار من از رسالت دینى وى بسیار تأثیر گرفته است. این تأثیر به صورت زیر جلوه‏گر مى‏باشد: 1ـ او به این حقیقت دست یافت که عقب‏ماندگى مسلمانان در عصر انحطاط خصوصا در ایران اصولاً از دورى آنها از درک صحیح قرآن ناشى مى‏شود. این بود که او صدا و موعظه‏اش را به مردم رساند و آنها را از خواب بیدار نمود، خصوصا که اعمال او همواره از قرآن سرچشمه مى‏گرفت.

2ـ او خواهان وحدت مسلمانان بود و مسلمانان ایران را با اراده و اهداف و آرمانهایشان وحدت داد. مردم مستضعف سلاح او در مبارزات بودند و پیروزى نیز همیشه نصیب او مى‏گشت. اگر وى از کلیساى مسیحى مى‏بود، مردم مؤمن وى را قدیس بزرگى مى‏دانستند و او را شفیع خویش قرار مى‏دادند. [امام] خمینى در خارج از ایران پیام‏دهنده همزیستى میان مسیحیان و مسلمانان مى‏شد. من به عنوان یک روحانى مسیحى، جمهورى اسلامى ایران را درک مى‏کنم. اگر شانس آن را داشتم که با [امام] خمینى بزرگ گفتگویى داشته باشم با روح مسیح (ع) و محمد (ص) همان خط و راه را در پیش مى‏گرفتیم»

میشل فوکو اندیشمند پسامدرن فرانسوى نیز درباره امام می‌گوید: «امام خمینی (ره) منادى معنویت و روحى جدید براى جهان بى‏روح در عصر حاضر گردید».