نگاهی به برنامه «ساعت 25»؛

کوک شدن ساز موسیقی روی «ساعت 25»

برنامه «ساعت 25» برنامه‌ای تلویزیونی است که برای اولین بار به موسیقی ایران به ویژه سبک جذاب این موسیقی برای جوانان یعنی موسیقی پاپ می‌پردازد.

کد خبر: ۳۱۹۶۲۶

سه‌شنبه - ۰۶ خرداد ۱۳۹۳ / May 27, 2014

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ 15 ماه از آغاز برنامه «ساعت 25» می‌ گذرد؛ برنامه ای که هر شب از شبکه تهران پخش می شود و اختصاص به موسیقی ایرانی دارد. در این یادداشت عملکرد این برنامه که حدود 200 قسمت از آن می گذرد مورد ارزیابی قرار گرفته است.

25 اسفند 91 رسانه ملی و شبکه تهران دست به کاری ماندگار زد و برنامه ساعت 25 را روی آنتن فرستاد. برنامه ای که در ابتدا با پخش کلیپ های ترکیبی فیلم های سینمایی ماندگار و ترانه های پاپ و سنتی تاثیرگذار پیوند ناگسستنی این دو هنر را یاد آوری کرد و موسیقی را در کنار سینما به مردم عرضه کرد. ساعت بیست و پنج که در ابتدا برنامه ای آرامش بخش و مخصوص ساعت بامدادی بود رفته رفته با انتخاب و نظرسنجی بهترین تیتراژ سریال ها و برنامه های تلویزیون به برنامه ای تخصصی و در عین حال قابل فهم برای مخاطب عام تبدیل شد.

هرچند این برنامه در ابتدا با کمبودهای بسیاری مواجه بود اما رفته رفته با تولید بخش های متنوع همچون تیک تاک (برگزیده موسیقی پاپ) ساعت شنی (برگزیده موسیقی سنتی) موسیقی فیلم، موسیقی کودک، موسیقی کلاسیک و زیر و بم (گفتگو با عوامل موسیقی ایران) به یک برنامه پرمخاطب و محوری در رسانه ملی تبدیل شد. بعد از برنامه 90 درحوزه ورزش و برنامه هفت که به تعبیر اهالی رسانه 90 سینمایی بود، حالا دیگر با تولید و پخش ساعت بیست و پنج بارقه های امید در دل اهالی موسیقی وطن دمیده شد.

یکی از بخش های جذاب و جدید این برنامه در سری جدید که نشان از عدالت سازمان صداوسیما در بها دادن و فضا دادن به جوانان با استعداد ایرانی بود بخش «هوای تازه» است که به معرفی چهره های نو در عرصه موسیقی می پردازد و در سال «اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی» به استفاده بیشتر از سرمایه های انسانی هنر این مرز و بوم تاکید دارد.

بخش هوای تازه فاصله بین ستاره های موسیقی و جوانان با استعداد و خوش قریحه را از نگاه مخاطب مورد سنجش و ارزیابی و حمایت قرار می دهد؛ اتفاقی که این برنامه را حتی با عمر کم خود متمایز از نود ورزشی یا سینمایی (هفت) می نماید. حضور چهره های مطرحِ ابزار تولید یک اثر موسیقیایی مثل توجه بیشتر به ترانه و حضور بزرگان ترانه سرایی و شعر همچون استاد محمد علی بهمنی به شیوه ای که بار آموزشی و فرهنگی درنسل جدید موسیقی ایجاد می کند یکی دیگر از نقاط برجسته این برنامه می باشد.

اما فارغ از همه اتفاقات مثبتی که در 200 برنامه ساعت بیست و پنج اتفاق افتاده، ذکر نکاتی در جهت رشد چنین برنامه ای قابل تذکر است چرا که بالندگی و رشد بدون نقد صحیح امکان‌پذیر نیست. گسترش و وسعت اتاق فکر و استفاده از سردبیران بیشتر و حضور کارشناسان و اساتید دانشگاه در برنامه یکی از نکاتی است که برنامه سازان شبکه تهران در گروه اجتماعی این شبکه باید بیش از پیش مورد توجه قرار دهند و با افزایش ارتقای دانش موسیقیایی محمود رضا قدیریان مجری برنامه در اعتلای این برنامه موسیقی محور تلاش نمایند.

اهالی موسیقی بارها و بارها به جای خالی چنین برنامه تخصصی در رسانه ملی اذعان داشته اند و حال که مخاطب عام و خاص موسیقی در کنار هم تا پاسی از بامداد به این هنر و صنعت بین المللی دل می دهند وظایف مدیران و مسولین این شبکه در راستای رضایت مخاطب میلیونی موسیقی در ایران عزیز هر روز بیش از گذشته سنگین می شود. آیا رسانه ملی، در رشد فرهنگ و هنر این سرای ماندگار و روشن ماندن فضای موسیقی کشور همچنان روزهای پر امیدی خواهد ساخت؟!