یادداشت/

چرا «کافه سؤال» برنامه موفقی است؟

تکلیف، روشن است؛ برنامه ای که به معنای واقعی کلمه صاحب اتاق فکر باشد و سنگ بنای خود را بر اتاق فکر استوار سازد، محکوم به موفقیت است...

کد خبر: ۳۲۱۵۷۱

سه‌شنبه - ۱۳ خرداد ۱۳۹۳ / June 03, 2014

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو» - علی مرادخانی؛ در روزهایی که صدا و سیما از جهات مختلف آماج حملات گسترده جوانمردانه و ناجوانمردانه قرار گرفته و در برهه زمانی که دوره فترت گفتگو در رسانه ملی به حساب می آید، برنامه ای کوتاه و جمع و جور در فضای گفتگو روی آنتن شبکه دو سیما رفت؛ برنامه ای که با فضاسازی رسانه ای گسترده به جهت موضوعات جنجالی آن خیلی زود جای خود را میان مخاطبین و اهالی رسانه باز کرد و توجه ها را به ساعت 21 شبکه دو معطوف نمود.

طبیعی هم بود. هر برنامه ای که «شبکه های اجتماعی» یا «جراحی های زیبایی» را با حضور چهره های شناخته شده و مطرح کشور دستمایه خود قرار دهد، طبیعتاً خیلی زود راه دیده شدن و شناخته شدن را می پیماید. اما مهم، ادامه روند رشد و حفظ و بلکه ارتقای سطح کیفی برنامه است؛ تا جایی که حتی اگر موضوعات، قدری محتوایی تر هم شود روند دلپذیر برنامه مخاطب را با خود همراه سازد.

«کافه سؤال» اما با اجرای مجری پر انرژی و جوان خود، روند رو به رشدش را در فصل های بعدی نیز حفظ کرد و کم و بیش توانست روند صعودی خود را به لحاظ کیفیت کار حفظ کند و جایگاهش را تثبیت نماید.

تا امروز که حدود هشت ماه از آغاز پخش برنامه می گذرد، بی گمان می توان آن را موفق ترین برنامه مستمر گفتگومحور اجتماعی در سیمای ملی امروز لقب داد؛ آن هم در دورانی که اساس مسئله گفتگو، حلقه مفقوده بسیاری از مناسبات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی جامعه به حساب می آید.

تکلیف، روشن است؛ برنامه ای که به معنای واقعی کلمه صاحب اتاق فکر باشد و سنگ بنای خود را بر اتاق فکرش استوار سازد، محکوم به موفقیت است؛ زیرا دغدغه های روز جامعه را به نیکی حس می کند، زیرا لحظه به لحظه گذشته اش را برای رفع نقاط ضعف و تلاش برای بهبود روند، رصد می کند، زیرا که راه و رسم گفتگو را خوب می فهمد و اسیر افراط و تفریط های مرسوم آن نمی شود و در عین چالشی و کارآمد بودن، اسیر وقاحت و بی احترامی به مخاطب و مهمان نمی شود.

فکر که باشد، حتی چینش کتب داخل کتابخانه دکور برنامه هم با برنامه ریزی صورت می پذیرد، تا عناوین کارآمد و منطبق با منافع ملی و دینی، جای خود را با ظرافت در دکور برنامه یافته باشد.

به باور نگارنده سطح و روش گفتگو، سبک اداره برنامه، نحوه چینش مهمانان، و صد البته موضوع حساس، کاربردی و بسیار پر اهمیتی چون ازدواج، این فصل از «کافه سؤال» را فارغ از اندک انتقاداتی که می توان بدان متوجه کرد، جزو تجربه های بسیار موفق گفتگو در رسانه امروز ما قرار داده است. تجربه موفقی از گفتگو در فضای غیر شعاری و عملی در قضای دینی و علمی؛ اتفاقی که مدت‌هاست شاهد آن نبوده ایم...

البته خدا کند کافه سوال مانند برخی اسلاف خود، به آسیب های مرسومی چون گرفتار آمدن در ورطه احتیاط مفرط، یا تغییر روند چالشی و مثمر ثمر فعلی و یا از دست دادن خط سیری که به مثابه نخ تسبیح برای فصل های مختلف آن به حساب آید، گرفتار نشود. و البته خدا کند اتفاقات یک شبه سازمانی صدا و سیما نیز گریبان آن را نگیرد...!

در حقیقت باید اذعان کرد کافه سوال برنامه ای است که موفق به ارائه نمونه قابل قبول و محترمی از گفتگو در حوزه مسائل روز اجتماعی شده است، برنامه ای که در عمر چند ماه خود راه مبارکی را در پیش گرفته و مخاطب را پای گفتگوی مختصر و مفید خود نشانده. کافه سئوال در آشفته بازار تلویزیونِ امروز، رخداد مبارکی به حساب می آید. برنامه ای که باید دوستش داشته باشیم، برای آینده اش امیدوار باشیم و البته برای خوب ماندنش دعا کنیم...