14 تير/ روز قلم

رحماندوست: جاودانگي انديشه ها با قلم ميسر مي شود

رحماندوست، نويسنده برجسته كشور و مشاور رئيس جمهور در امور ايثاگران گفت: جاودانگي انديشه ها و انتقال آن به جامعه تنها با قلم ميسر خواهد شد.

کد خبر: ۳۲۲۸۱

شنبه - ۱۳ تير ۱۳۸۸ / July 04, 2009

دكتر مجتبي رحماندوست در گفت وگو با خبرنگار فرهنگي «شبكه خبر دانشجو»، با اشاره به منزلت و جايگاه والاي قلم، اظهار داشت: خيلي ها حس و عاطفه دارند، اما امكان انتقال اين حس را ندارند و اگر كسي بتواند احساس خود را آنگونه كه تجربه كرده، منتقل كند، به صورت هنرمندانه از ابزار هنري كه همان قلم است، بهره برده است.

وي افزود: گاهي ابزار قلم نيست، بلكه ساير ابزار ديگر مورد استفاده قرار مي گيرد، اما در نهايت رساترين ابزار قلم است؛ زيرا ساير ابزار هم براي ماندگاري بايد متكي به يك نوشته باشد، بنابراين اگر ابزار هنري را متنوع در نظر بگيريم، مادر آنها قلم است كه خداوند در قرآن به اين موضوع اشاره داشته است.

اين نويسنده برجسته كشور و مشاور رئيس جمهور در امور ايثار گران خاطر نشان كرد: در طول تاريخ انديشمندان بسياري بودند كه از انديشه ها و افكار بزرگي برخودار بودند، اما افكارشان به دليل عدم استفاده از قلم ماندگار نشده است، بنابراين قلم مهم ترين ابزاري است كه مي تواند انديشه بزرگان را جاودانه كند و امكان انتقال اين انديشه ها را به جامعه فراهم كند.

رحماندوست با بيان اين كه نويسندگي به عنوان يك شغل محسوب مي شود، گفت: طبيعتا نويسندگي به عنوان يك شغل مدنظر است و دولت نيز چند سالي است كه به اين مهم پي برده و در صدد رفع نقايص و مشكلات اهالي قلم است؛ اما آنچه طبيعي است، اين است كه نويسندگي مي تواند به عنوان شغل طبيعي هر انساني باشد و از خدمات مختلف برخوردار شود و از سوي ديگر ادبيات متعهد منهاي توجه به نويسنده معنايي ندارد.

وي خاطر نشان كرد: ادبيات متعهد زاييده يك انسان خلاق است و اگر نويسنده اي به كار خود متعهد نباشد، بدون شك اثر خلق شده نيز بر روي نويسنده و مخاطب تاثير گذار نخواهد بود.

مشاور رئيس جمهور در امور ايثارگران اظهار داشت: براي داشتن ادبيات متعهد بايد اهالي قلم به فكر پرورش وجودي شان و خودسازي باشند؛ زيرا نويسنده اي انسان ساز خواهد بود كه در درجه اول خود نيز به مراتب عالي انسانيت رسيده باشد.

رحماندوست با اشاره به همگامي برخي نويسندگان با جريانات اخير، اظهار داشت: در جريانات اخير نويسندگاني كه دل به رهبري داده و به قانون پيوستند، انضباط روحي و اجتماعي را براي خود تعريف كردند و آنان كه برخلاف آن عمل كردند به  تعهدات خود پايبند نبودند./انتهاي پيام/