بسیج دانشجویی ۳ دانشگاه گرگان:

دولتی که به روی غرب لبخند می‌زند، چرا با منتقدان برخورد "سرهنگ مآبانه" می‌کند؟

بسیج دانشجویی سه دانشگاه گرگان طی نامه‌ای خطاب به روحانی نوشتند: چرا دولت در برخورد با غرب دیپلماسی لبخند را بر می‌گزیند؛ ولی با منتقدان داخلی برخوردی سرهنگ مآبانه دارد؟!

کد خبر: ۳۲۵۰۳۷

دوشنبه - ۲۶ خرداد ۱۳۹۳ / June 16, 2014

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از گرگان، بسیج دانشجویی دانشکده فنی دخترانه مائده گرگان، علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان و همچنین دانشگاه غیرانتفاعی گلستان در پی احضار سعید زیباکلام، استاد دانشگاه تهران و تحلیلگر سیاسی کشورمان به دادگاه، نامه ای خطاب به ریاست جمهوری نوشتند.

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

رئیس جمهور محترم؛

جناب آقای دکتر روحانی؛

با سلام و تحیات الهی بر محمد و آل محمد (ص) و با درود به روح پرفتوح معمار کبیر انقلاب اسلامی ایران حضرت امام خمینی (ره) و با عرض ادب و احترام؛

به فضل الهی در حالی در سی و ششمین سالگرد عمر با برکت انقلاب اسلامیمان نفس می کشیم که آوازه انقلاب ارزشمندمان بواسطه رهنمودهای امام عزیزمان، رهبری مدبرانه مقام معظم رهبری، دلیرمردی های شهدا، تلاش های شبانه روزی جوانان دانشمند و پیشرفت های علمی و فناوری به خصوص در انرژی هسته ای در گوش جهان پیچیده است.

دستاورد انقلاب ما حکومتی اسلامی بود که امروز تمام جهان را به خود خیره ساخته، کشورهایی که داعیه دار دموکراسی و مردم سالاری بودند اکنون انگشت به دهان مردمی ترین حکومت دینی جهان مانده اند؛ مردمی که با بصیرت و آگاهی و با تفاوت های فکری و حزبی نقش بزرگی در آرامش این مملکت داشته اند که اگر نبود این نگاه تیزبینانه و این مسئولیت محقانه و حمایت دلسوزانه و آگاهانه، امروز ایران اسلامی مقتدارنه در معادلات جهانی نقش آفرینی نمی کرد.

در طی عمر بیش از سه دهه از انقلاب اسلامی ایران، دولت های گوناگونی در پیشبرد اهداف عالیه انقلاب منطبق با آرمان ها و اصول اساسی نظام اسلامی روی کار آمدند، دولت هایی که هر یک تفکر و مشی خود را در برنامه ریزی و مدیریت جامعه داشتند؛ اما این تفاوت نگرش ها تحت رهبری های رهبر انقلاب نه تنها انشقاق ایجاد نکرد؛ بلکه روز به روز به انسجام میلیونی ملت افزود.

دولت عنایت دارند که طبیعی است که دیدگاه های متفاوت در جوامع بشری باب نقد و گفتگو را باز کند؛ این بار نیز با روی کار آمدن دولت حضرتعالی و با عنایت به شعار انتخاباتی رئیس جمهور در پذیرش نقد و اتخاذ مشی اعتدال و همچنین سخنان شما زمانی که ریاست جمهوری را پذیرفته اید در باب آزادی رسانه ها و پویایی فضای نقد فارغ از حزبی نگری به خصوص در میان خانواده دانشگاهی، فرزندان انقلابی کشور دلسوزانه آن هم در رابطه با مهم ترین مسئله کشور در سطح بین الملل که پیشانی پیشرفت و نماد عزت و اقتدار ایران اسلامی یعنی مسئله هسته ای بود را به نقد نشستند.

منطقی است با وجود مذاکرات ژنو و عقد توافقنامه شش ماهه با 5+1 تبعات و دستاوردهایی را شاهد باشیم که بازخورد آن هم در سطح ملی و هم بین المللی برای همه دیر یا زود آشکار شد، طبیعی است در این شرایط جامعه پویا و متفکر دانشجویی در قالب هر تشکل و با هر عقیده ای هر کدام به فراخور اندیشه، سخنرانانی صاحب سخن را به محفل بخوانند و باب شور و گفتگو را برای تبیین هر چه دقیق تر موضوع باز کنند.

حضرتعالی که شما را شخصی انقلابی و یار امام بزرگوارمان از ابتدای انقلاب تا کنون می دانیم شخصی که بی مهابا در زمان حکومت طاغوتی پهلوی نام امام عزیز را پشت تریبونهای مساجد فریاد می زد بهتر از هر کسی واقفید که نقد به معنای نفی نیست و همچنین حتما در روایات و احادیث ائمه اطهار خوانده اید آنکه نقد می کند و حتی فراتر از آن، عیبی را بازگو می کند، دوستدار توست و البته خارج از این نیز نیست که این دلسوزان و دغدغه مندان هستند که در دولت دقت نظر به کار بسته و آن را نقد می کنند.

حال این پرسش مطرح است که سعید زیباکلام، عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه تهران و تحلیلگر سیاسی کشورمان که در هر سخنرانی مطالبی را بر اساس متن مستند توافقنامه ژنو مطرح می کردند چرا به دادگاه احضار شدند؟!

آیا عبارت «این چه دیپلماسی است که رئیس جمهور نا گزیر است به خاطر آن مدام دروغ بگوید» در سخنرانی ایشان در دانشگاه علوم اقتصادی تهران دلیل موجهی برای احضار ایشان به دادگاه است آن هم در شرایطی که برخی دیگر نقش بی نظیر امام خمینی (ره) را در معماری انقلاب ارزشمند اسلامی نادیده گرفته و آن را به شخص دیگری نسبت می دهند؛ ولی محاکمه نمی شوند؟! چطور ممکن است مورد اول از سخنران اول که شناسنامه حقیقی وی، خیل دانشجویان عظیمی هستند که در سخنرانی های متعدد از ایشان دعوت به عمل آورده و پای صحبت های ایشان نشسته اند، توهین تلقی شود و مورد قبیح دوم از سوی سخنران دوم نادیده گرفته شود؟! اگر باب نقد باز است آن هم تا به جایی که امام عزیز را می توان به نقد نشست چطور رئیس جمهور محترم از این قاعده مستثنی می شوند؟!

از طرفی این سوال پیش می آید که چرا دولت در برخورد با غرب که حربه های پیشین وی را به عینه دیده و لمس کرده، دیپلماسی لبخند را بر می گزیند؛ ولی در برخورد با دلسوزان نظام از داخل کشور که بر اساس مستندات دولت را نقد می کنند برخورد پلیسی و سرهنگ مآبانه کرده و آنان را دادگاهی می کند؟!

سعید زیباکلام بارها در سخنرانی هایشان از مسئولین دیپلماسی درخواست نمودند که در رابطه با توافقنامه ژنو مناظره داشته باشند این نشان می دهد بر برداشت های خود از توافقنامه راسخ بودند در این شرایط بهتر بود برخورد و عکس العمل دولت محترم نیز تعدیل می شد و با مناظره رفع شبهه می کردند تا در مقام قیاس، صداقت ها احراز شود.

ما دانشجویان گلستان ضمن اعلام اعتراض خود نسبت به احضار سعید زیباکلام به دادگاه از دولت به صراحت می خواهیم که شکایت خود را پس گرفته و طبق آیه ی شریفه ی «رحما بینهم و اشدا علی الکفار» برخورد گازانبری با منتقدان و دلسوزان نظام را کنار گذاشته و مستدل و منطقی به نقدها پاسخ دهد./220ج/