پای درس حاج آقا جاودان-58

آخرالزمان است و دین و دنیای ما در معرض خطر است/ اگر به رضای خدا برسی، به آن شادمانی اعلا رسیده‌ای که دیگر قطع نمی‌شود

آدمیزاد بر اساس عملی که می کند، آنجا یا به شادمانی می رسد یا به رنج؛ خدا که دیدنی نیست؛ آنجا یا رحمت خدا را ملاقات می کند، یا قهر خدا را.

کد خبر: ۳۲۵۶۹۰

سه‌شنبه - ۲۷ خرداد ۱۳۹۳ / June 17, 2014

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ حجت‌الاسلام محمدعلی جاودان از اساتید برجسته اخلاق هستند که در طی دوران زندگی و تحصیل حوزویشان از محضر اساتید برجسته‌ای از جمله آیت‌الله حاج آقا مجتبی تهرانی، آیت‌الله خوانساری، آیت‌الله حق‌شناس و علامه عسکری بهره‌مند شده اند.

الهی مرا به دیدار خودت مسرور کن

قیامت را روز لقا خدا نامیده اند؛ در آیه 32 سوره  مبارکه یس می فرماید: «وَإن کـُلّ لـَمّا جَمیعٌ لـَّدَیْنا مُحْضَرونَ » تک تک انسان هایی که امروز روی زمین هستند و فردا نیستند، همه در قیامت نزد ما حاضر می شوند؛ این نزد ما همان است که گفته می شود قیامت روز لقا خداست.

یک کمی از این حرف ها را در دعای امین الله داریم؛ «إلهی فـَسُرَّنی بـِلِقائِکَ» لقاء قطعی است؛ ممکن است شما از این لقاء شادمان شوید و ممکن است نه؛ «إلهی فـَسُرَّنی بـِلِقائِکَ » مرا به دیدار خودت مسرور کن؛ آدمیزاد بر اساس عملی که می کند، آنجا یا به شادمانی می رسد یا به رنج؛ خدا که دیدنی نیست؛ آنجا یا رحمت خدا را ملاقات می کند، یا قهر خدا را؛ اگر انسان کاری بکند، که شادمانی به بار می آورد، آنجا با رحمت خدا ملاقات خواهد کرد.

قیامت سه قسم است: عذاب خدا، مغفرت خدا، رضای خدا

«رُدّوا إلی اللهِ مَولاهُمُ الحَق» همه را برمی گردانند؛ انسان در قیامت در حال برگشتن است؛ یک راهی را آمده و حالا دارد برمی گردد؛ به نزد مولای حقیقی خودشان بازگردانده می شوند؛ قیامت سه قسم است؛ یا عذاب خداست، یا مغفرت است و یا رضای خداست.

اگر به رضای خدا برسد، به آن شادمانی اعلا می رسد؛ مهم این است که اگر شما آنجا به شادمانی رسیدی، قطع نمی شود؛ آن روز اول آن شادمانی است و ابد پایانش است؛ قرآن درمورد شهید هم می فرماید؛ مرحوم امام رضوان الله علیه هم می فرمودند که شهید به وجه خدا نظر می کند؛ این را از کجا می گفتند؟ در قرآن آمده.

داستانی از سید مرتضی کشمیری

فرموده فکر نکیند که اینها مرده اند؛ اینها زنده اند و نزد رب شان هستند؛ اینها نزد خدا می روند و سر یک سفره می نشینند؛ این در دنیا هم شدنی است؛ مرحوم آقای آقا سید مرتضی کشمیری هر روز نماز هزار قل هو الله می خواند؛ منزلش در یکی از حجرات صحن امیرالمومنین بود؛ یک آقایی روزی یک نان برایش می برد.

بیست و چهار ساعت یک نان؛ این آقایی که نان می برد، یک هفته مریض شده بود؛ بعد از یک هفته که نمی توانست برود خدمت ایشان رفت و گفت آقا ببخشید؛ من یک هفته مریض بودم و افتاده بودم؛ من همه اش غصه داشتم که شما چه می شوی؟ فرمود نه طوری نبود؛ نان خشک ها بود؛ یک کمی از گوشه های نان ها قسمت های خشکش مانده بود و در این یک هفته من آنها را خوردم.

آیت الله بهجت از روزی که زیارت عاشورا را شروع کرده بود دیگر تعطیل نکرد

آقای بهجت رضوان الله علیه از آن روزی که زیارت عاشورا با صد لعن و صد سلام را شروع کرده بود، دیگر تعطیل نکرده بود؛ آخر الزمان شده؛ دین ما و دنیای ما، به خصوص دین ما و اینهایی که ما غصه شان را می خوریم، در خطر است؛ شما حوادث را سهل نبینید؛ در معرض خطر است.

شب قبل از جنگ احد پیامبر حمزه را نشاند؛ امیرالمومنین هم حضور داشتند؛ فرمود عمو فردا شاید یک جایی باشی که از اینجا خیلی دور باشد؛ برای آنجا چه آماده کرده ای؟ حرف خیلی بزرگ است؛ فردا تو یک جایی هستی که خیلی دور است؛ برای آن چه آماده کرده ای؟