فرازهایی از فرمایشات رهبرمعظم انقلاب

عدم تمکین به قانون و رای مردم، گناه آتش‌‏افروزان فتنه ۸۸ بود

در این فتنه‌‏هاى بعد از انتخابات، اساس قضیه است، این است که رأى مردم و حضور مردم از نظر یک عده‌‏اى نفى شد، مورد خدشه قرار گرفت، نظام تکذیب شد، مورد تهمت قرار گرفت.

کد خبر: ۳۲۶۵۹۲

شنبه - ۳۱ خرداد ۱۳۹۳ / June 21, 2014

به گزارش گروه فضای مجازی« خبرگزاری دانشجو»،  فرازهایی از فرمایشات رهبرمعظم انقلاب درباره فتنه 88 را در زیر مطالعه خواهید کرد.

مقام معظم رهبرى: آن‌جائى که دشمنى و توطئه دشمن حس مى‌‏شود، همه باید به صورت لحظه‌‏اى حساسیت نشان دهند.

فتنه 88؛ حرکت هدایت‏‌شده از طرف بیگانگان‏

انتخاباتى انجام مى‏‌گیرد، یک حرکت قانونى اتفاق مى‏‌افتد، یک نتیجه‌‏اى هم با خود به‌‏دنبال مى‌‏آورد؛ این نتیجه را به زور خشونت بخواهند عوض کنند. یک عده‌‏اى را بکِشند توى صحنه؛ احیاناً اگر اقتضاء شد، خشونت هم بکنند، آتش‏‌سوزى هم راه بیندازند، بانک هم آتش بزنند، اتوبوس هم آتش بزنند، براى این‏که نتایج قانونى را برگردانند. خوب، این حرکتى است که هم خلاف شرع است، هم خلاف قانون است. پیداست این حرکت، حرکت هدایت‌‏شده‏‌اى از طرف بیگانگان است. یک چنین اتفاقى را مى‏‌خواستند در کشور پیش بیاورند.(1/1/1389)

اهداف دشمن از ایجاد فتنه سال 88

الف. شکاف بین آحاد مردم‏

مهمترین هدف از حوادث دوران فتنه بعد از انتخابات 88 این بود که بین آحاد ملت شکاف بیندازند؛ سعی‌شان این بود، مى‏‌خواستند بین آحاد مردم شکاف بیندازند و نتوانستند.( 19/11/1388)

ب. قراردادن مردم، مقابل نظام‏

دشمن تلاش مى‏‌کند زحمت مردم را باطل کند - همچنان که در سال 88 کردند - این‏‌هم یکى از کارهاى دشمنان بود؛ کسانى را وادار کردند که برخلاف قانون، توقعاتى بکنند و بر اساس آن توقعات، سعى کنند مردم را در مقابل نظام قرار دهند.(16/2/1392)

سران فتنه؛ بازیچه دست دشمن‏

این کسانى که شما بهشان مى‏‌گوئید سران فتنه، کسانى بودند که دشمن این‏ها را هل داد وسط صحنه. البته گناه کردند. نبایستى انسان بازیچه دشمن شود؛ باید فوراً قضیه را بفهمد. اگر اول غفلتى کرده است، وسط کار وقتى فهمید، بلافاصله بایستى راه را عوض کند. خوب، نکردند. عامل اصلى، دیگرانى بودند که طراحى کرده بودند، به خیال خودشان محاسبه کرده بودند. به گمان آن‏ها بساط جمهورى اسلامى بنا بود جمع شود؛ نه فقط حقیقت دین، حتّى شعارهاى دینى هم باقى نمانَد؛ برنامه این بود.( 19/10/1389)

گناه بزرگ فتنه‏‌گران‏

الف. نفى رأى و حضور مردم‏

در این فتنه‌‏هاى بعد از انتخابات، آن چیزى که اساس قضیه است، این است که رأى مردم و حضور مردم از نظر یک عده‌‏اى نفى شد، مورد خدشه قرار گرفت، نظام تکذیب شد، مورد تهمت قرار گرفت. گناه بزرگى که انجام دادند، این بود. این‏ها بایست تسلیم مى‏‌شدند.(6/12/1388)

ب. تمکین‏‌نکردن به قانون‏

ادعا کردند که قانون‏گرا هستند، بعد خب مردم به آن‏ها رأى ندادند، اکثریت مردم به کس دیگرى رأى دادند؛ این‏ها بنا کردند دعوا راه انداختن که چرا! کشور را، ملت را مدتى مضطرب کردند، دشمن را خوشحال کردند؛ البته آخرش هم در مقابل مردم دیگر تاب نیاوردند و عقب نشستند.

گناه آتش‌‏افروزان فتنه 88 همین بود که به قانون تمکین نکردند، به رأى مردم تمکین نکردند. ممکن است کسى بعد از انتخابات اعتراض داشته باشد؛ خیلى خوب، این اعتراض ایرادى ندارد، اما راهِ قانونى دارد که چگونه باید این اعتراض را بیان و دنبال کرد. اگر قانون را قبول داریم، باید از آن راه برویم. این هم نکته اصلى است.(20/7/1390)

ج. امیدوارکردن دشمن‏

گناه بزرگى که برخى از دست‏‌اندرکاران فتنه‌‏ها در کشور انجام مى‏‌دهند، امیدوارکردن دشمن است؛ دشمن را امیدوار مى‌‏کنند که مى‌‏تواند منفذى در بین مردم، در بین عوامل گوناگون، در بین مسؤولان نظام باز کند.(8/10/1389)

مسأله اصلى و عمده در فتنه 88

من خواهش مى‌‏کنم اگر چنانچه مسائل سال 88 را مطرح مى‌‏کنید، مسأله اصلى و عمده را در این قضایا مورد نظر و در مدّ نگاهتان قرار دهید؛ آن مسأله اصلى این است که یک جماعتى در مقابل جریان قانونى کشور، به شکل غیرقانونى و به شکل غیرنجیبانه ایستادگى کردند و به کشور لطمه و ضربه وارد کردند؛ این‌‏را چرا فراموش مى‌‏کنید؟

اما در این قضایا، مسأله اصلى گم نشود. خب، در انتخابات سال 88، آن کسانى که فکر مى‌‏کردند در انتخابات تقلب شده، چرا براى مواجهه با تقلب، اردوکشى خیابانى کردند؟ چرا این‌‏را جواب نمى‏‌دهند؟ صدبار ما سؤال کردیم؛ نه در مجامع عمومى، نخیر، به شکلى که قابل جواب‏‌دادن بوده، اما جواب ندارند. خب، چرا عذرخواهى نمى‏‌کنند؟ در جلسات خصوصى مى‌‏گویند ما اعتراف مى‌کنیم که تقلب اتفاق نیفتاده بود. خب، اگر تقلب اتفاق نیفتاده بود، چرا کشور را دچار این ضایعات کردید؟ چرا براى کشور هزینه درست کردید؟ اگر خداى متعال به این ملت کمک نمى‏‌کرد، گروه‏هاى مردم به جان هم مى‌‏افتادند، مى‏‌دانید چه اتفاقى مى‌‏افتاد؟ مى‏‌بینید امروز در کشورهاى منطقه، آنجاهائى که گروه‏هاى مردم مقابل هم قرار مى‏‌گیرند، چه اتفاقى دارد مى‌‏افتد؟ کشور را لب یک چنین پرتگاهى بردند؛ خداوند نگذاشت، ملت هم بصیرت به خرج دادند. در قضایاى سال 88، این مسأله اصلى است.( 6/5/1392)

نقش هشیارى و تدبیر مسؤولان در رفع مشکلات‏

به حول و قوه الهى و با هشیارى مردم و تدبیر مسؤولان، مشکلات برطرف خواهد شد. هم مردم وظیفه دارند، هم ما مسؤولان وظیفه داریم؛ همه باید به وظایفمان عمل کنیم. وقتى به وظیفه عمل کردیم، کارها پیش خواهد رفت. هشیارى مردم نقش دارد. ببینید در تهران یک عده‌‏اى به نام بازارى آمدند در خیابانها اغتشاش کنند، فوراً بازارى‏‌هاى محترم با موقع‌‏شناسى اعلامیه دادند، اعلان کردند که این‏ها دروغ مى‌‏گویند، این‏ها از ما نیستند. این کارِ درستى است. اگر هشیارى قشرهاى مختلف مردم و موقع‏‌شناسى آن‏ها به وقت به سراغشان بیاید، این با ارزش است. این‏کار، کار با ارزشى بود که انجام دادند. حرف من در فتنه 88 هم همین بود. در فتنه 88، چند روز بعد از انتخابات به آن عظمت، یک عده‌‏اى آمدند اظهار مخالفت کردند، یک عده هم از این فرصت استفاده کردند؛ سلاح گرفتند، کار را به آشوب و تشنج کشاندند، پایگاه بسیج را گلوله‏‌باران کردند. حرف ما این بود: آن کسانى که به نام آن‏ها این‏کارها انجام مى‌‏گرفت، باید همان‌‏وقت اعلامیه مى‌‏دادند، اعلام بیزارى مى‌‏کردند، مى‏‌گفتند این‏ها از ما نیستند، اما نکردند. اگر این‏کار را مى‏‌کردند، فتنه زودتر ریشه‌‏کن مى‌‏شد، مسائل بعدى هم پیش نمى‏‌آمد. این هشیارى، موقع‏‌سنجى، لحظه را به حساب آوردن، خصوصیت برجسته و مهمى است که باید ملت ما در همه موارد متوجه باشند؛ آنجائى که دشمنى و توطئه دشمن حس مى‏‌شود، به صورت لحظه‏‌اى باید همه حساسیت نشان بدهند، این از ناحیه مردم.( 19/7/1391)

منبع: تسنیم