تاملی بر قسم‌های آقای حقوقدان

آقای روحانی! آیا روا می‌دارید رئیس جمهور بعدی، درباره شما این طور حرف بزند؟ آیا ناراحت و مکدر نمی‌شوید؟ آیا برمی‌تابید که خدماتتان به راحتی در نظر گرفته نشود؟ آیا این موضع‌گیری از جانب رئیس جمهور بعدی را انصاف می‌دانید؟

کد خبر: ۳۳۰۷۹۸

يکشنبه - ۱۵ تير ۱۳۹۳ / July 06, 2014

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»- محمدجواد عمرانی؛ رئیس جمهور چند روز پیش در دیدار با صنعت‌گران و تجلیل از آنان مطالبی را گفت که هر کدام از آنها جای نقد، گله و حتی اعتراض دارد. به این سه جمله توجه کنید: «والله بالله تالله سال‌های 84 تا 92 گذشت و دیگر تکرار نمی‌شود» - «کاسه تحریم‌ها شکست و هیچ بندزنی نمی‌تواند آن را به هم بچسباند» - «به دوستان و ارزشمداران آرام و روان عرض می‌کنم: خیلی غصه نخورید ما می‌دانیم چه می‌کنیم». اگرچه نویسنده هر سه جمله مذکور را قابل نقد می داند، اما در این مجال فقط چند نکته در باب جمله اول می بایست به رئیس جمهور متذکر شد.

1- جناب آقای روحانی در این جمله سه بار قسم خورده‌اند؛ والله بالله و تالله. همان طور که می‌دانید خدای تبارک و تعالی در قرآن به پدیده‌های زیادی قسم خورده مانند والضحی، والشمس، و القمر، و القلم و غیره. در تمامی این موارد ذات باری تعالی فقط یک بار از لفظ قسم استفاده کرده است و در قرآن نداریم که خداوند سه بار پشت سر هم در یک جمله برای یک پدیده یا نعمتی قسم خورده باشد و مطلب بعد، آنکه پروردگار برای فهماندن مفهومی مهم و خطیر نظیر نفس انسان و سعادت و فلاح آن، چنین قسمی یاد می‌کند، اما جناب عالی برای چه موضوع مهمی آن هم سه بار قسم یاد کرده‌اید؟ نکند - نعوذبالله - این موضوع مهم‌تر و حساس تر ا‌ز آنچه خداوند در قرآن یاد کرده است می‌باشد؟ که مطمئناً چنین نیست.

2- آقای روحانی! شما گفته اید چنین سال هایی بر نمی گردد.  آیا شما مطمئنید؟ آیا از روی کار نیامدن مجدد یک دولت با گفتمان «مقاومت» در عرصه بین المللی و «خدمت» در عرصه داخلی یقین دارید؟ آیا می دانید که اگر این قسم شما دروغ از آب درآید مجازات بر آن مترتب است؟ و آیا می‌دانید و نخوانده‌اید «فاحفظوا ایمانکم اذا حلفتم»؟ از شما که خود یک روحانی بوده و درس خوانده حوزه و علوم دینی هستید، بعید است.

3- آقای رئیس جمهور! رئیس دولت، منتخب مردم است و اگر قرار است کسی از او ناراضی باشد این، مردمی هستند که به او رای داده اند. با این وصف، مگر مردمی که به رئیس جمهور وقت - البته به خاطر سخت کوشی، ارزشمداری و انقلابی بودن او - رای دادند از رای خود پشیمانند که اینطور خطاب به آنان حرف می زنید؟ از کجا مطمئنید؟ مگر از نیات مردم خبر دارید؟

4 - آقای روحانی! هیچ انسانی خالی از عیب نیست، البته و صد البته احمدی‌نژاد هم. معتقدیم رئیس جمهور آن سال‌هایی که شما ذکر کردید در کنار نقاط ضعف، خدمات بزرگی را انجام داد. البته اساساً فرض کنیم که وی هیچ کار و اقدام خوبی در تمام این سال‌ها انجام نداد، اما مگر چه کرده است که شما درباره او چنین گفته‌اید؟ این چه استدلالی است؟ چه منطقی است؟ آیا این کینه نیست؟ آیا از کنار هم گذاشتن این جمله شما با آن جمله شما در مراسم جشن یک سالگی دولت یازدهم که گفتید «سال گذشته ناامیدی سراسر کشور را فرا گرفته بود» و اظهار سخنگویتان در برنامه شناسنامه و چند اظهار دیگر که در این موجز امکان پرداخت به آن نیست، این بدست نمی آید که شما نسبت به دولت قبل کینه دارید؟

5- آقای رئیس جمهور! شما انشالله در طول دوره ریاست جمهوریتان، اقدامات مثبت و شایسته و اساسی برای نظام و مردم انقلابی کشورمان انجام خواهید داد. آیا روا می دارید رئیس جمهور بعدی، درباره شما اینطور حرف بزند؟ آیا ناراحت و مکدر نمی‌شوید؟ آیا بر می تابید که خدماتتان به راحتی در نظر گرفته نشود؟ آیا این موضع گیری از جانب رئیس جمهور بعدی را انصاف می دانید؟ حتماً نمی دانید. پس اگر برای او نمی پسندید برای خود هم نپسندید که معصوم فرمود: هر آنچه برای خود می پسندی برای دیگران هم بپسند.

6- آقای روحانی! رهبر معظم انقلاب همیشه بر اتحاد مسئولان و علنی نکردن اختلافات آنان تاکید دارند. شما هم همواره بر زدودن غبار کینه‌ها در اظهارات‌تان تاکید کرده‌اید. آیا این جمله شما نقض حرف تان و کم توجهی به تأکید رهبری نیست؟ آیا فکر نمی‌کنید دشمن از این موقعیت سوءاستفاده می کند و دود این اختلاف افکنی و شکاف آفرینی بین مسئولان نظام در درجه اول به چشم خودتان می‌رود؟ آیا این به نفع کشور است؟ حداقل به حرفی که خود زده‌اید عمل کنید.

7- آقای رئیس جمهور! بله، سال‌های 84 تا 92 دیگر برنمی‌گردد. مسکن مهر برنمی‌گردد. محرومیت‌زدایی از دوردست‌ترین نقاط کشور برنمی‌گردد. شجاعت شروع طرحی بزرگی به نام یارانه نقدی که به گفته بسیاری، کسی جرأت شروع آن را نداشت برنمی‌گردد. افزایش حقوق مستمری‌بگیران تأمین اجتماعی برنمی‌گردد. سروسامان دادن به وضع قیمت بنزین دیگر برنمی‌گردد. دولت «سردست گرفتن شعارهای انقلاب» دیگر برنمی‌گردد. دولت «اقدام» دیگر برنمی‌گردد. شور و اشتیاق مردم در سفرهای استانی دیگر برنمی‌گردد. کار شبانه‌روزی و بی وقفه دیگر برنمی‌گردد. سفر به هر استان آن هم سه بار در طول دو دوره ریاست جمهوری دیگر برنمی‌گردد و شاید خوابش را ‌بینیم. اگرچه حال دوست نداریم 11 روز خانه نشینی، رها کردن وضعیت اقتصادی در سال های پایانی و در تنگنا قرار گرفتن مردم و بعضی نقاط سیاه پرونده آن روزها و سال های واپسین رئیس جمهور سابق هم هیچ وقت برگردد، اما امیدواریم به رسمیت شناختن نقدکنندگان و احترام به آنها، بی‌سواد ندانستن‌شان، عمل به وعده‌های انتخاباتی، حفظ شأن همه مردم، خصوصاً لبو فروشان و راننده تاکسی‌ها و غیره به دولت شما برگردد.