موفقیت محققان کشور در تولید حسگری برای جلوگیری از سکته قلبی و مغزی

پژوهشگران دانشگاه حکیم سبزواری با همکاری دانشگاه مازندران حسگر زیستی را عرضه کردند که قادر به اندازه گیری پراکسید هیدروژن به عنوان عاملی برای سکته قلبی و مغزی است.

کد خبر: ۳۳۶۱۵۴

دوشنبه - ۰۶ مرداد ۱۳۹۳ / July 28, 2014

به گزارش گروه علمی «خبرگزاری دانشجو»، نارسایی‌های قلبی، میزان پراکسیدهیدروژن را در بافت‌های بدن افزایش می‌دهد که به لایه داخلی شریان‌ها آسیب ‌رسانده و سبب لخته شدن خون و سکته‌های قلبی و مغزی می‌شود. بنابراین اندازه‌گیری پراکسید هیدروژن در بافت‌های بدن و مایعات زیستی نظیر پلاسما، اهمیت بالایی خواهد داشت.

با توجه به این مساله که امروزه مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی-عروقی در کشور رو به افزایش است، وجود یک روش آسان، سریع و کارآمد در تشخیص میزان غلظت این ماده برای پیشگیری از این عارضه ضروری به نظر می‌رسد.

علاوه ‌بر نیاز به تشخیص میزان غلظت پراکسیدهیدروژن جهت پیشگیری از بیماری‌های قلبی ـ عروقی، تعیین آن در آب باران برای تهیه یک آب قابل شرب، احساس می‌شود. زیرا در برخی از کشور‌های جهان، نظیر استرالیا، به علت کمبود منابع زیر زمینی آب، استفاده از آب باران به منظور تأمین بخشی از آب شرب مورد نیاز مردم مرسوم شده است.

در پروژه تحقیقاتی حسگری الکتروشیمیایی از جنس نانوذرات مغناطیسی اکسید آهن و پلی فوران از سوی پژوهشگران دانشگاه حکیم سبزواری با همکاری دانشگاه مازندران عرضه شد که قابل کاربرد در اندازه‌گیری غلظت پراکسید هیدروژن در بافت‌های بدن و مایعات زیستی است. با تلاش این محققان، معایبی نظیر رسانایی پایین، پایداری حرارتی کم پلی فوران از بین رفته است.

به دلیل استفاده از نانوذرات اکسید آهن دارای گروه‌های سطحی هیدروکسیل، این نانوذرات نه تنها سبب ایجاد خاصیت مغناطیسی و افزایش رسانایی الکتریکی نانوکامپوزیت می‌شوند، بلکه سازگاری خوبی با حلقه‌های فورانی به منظور افزایش میزان نسبت سطح به حجم برای کاربردهای زیستی ایجاد می‌کنند.

همچنین علاوه ‌بر ارزان قیمت بودن مواد به‌کار رفته در ساخت نانوکامپوزیت، زیست سازگاری مواد اولیه مورد استفاده، امکان کاربرد مستقیم این زیست حسگر را در بافت‌های زیستی فراهم می‌آورد. لازم به ذکر است که بررسی خواص آنتی اکسیدانی این نانوکامپوزیت الکترومغناطیس و کاربرد آن در زیست حسگرها برای اولین بار در دنیا توسط این تیم تحقیقاتی انجام گرفته است.

این محققان درصدد در حال حاضر مشغول ساخت و بهره‌برداری نسل جدیدی از زیست حسگرهای الکترو شیمیایی هستند که می‌تواند خواص کاربردی این نوع از نانوکامپوزیت‌ها را بیشتر کند. از طرفی با همکاری سایر گروه‌های علمی، نظیر گروه برق دانشگاه حکیم سبزواری، سعی در طراحی و ساخت مدل تجاری این نوع از زیست حسگرهای الکتروشیمیایی دارند.