رئیس انجمن علمی اپتومتری ایران اعلام کرد:

معرفی روش‌های جدید درمان قوزقرنیه

رئیس انجمن علمی اپتومتری ایران با اشاره به اینکه ژنتیک در بروز بیماری قوزقرنیه موثر است به معرفی روش‌های جدید تشخیص و درمان این بیماری پرداخت.

کد خبر: ۳۳۷۸۲۱

چهارشنبه - ۱۵ مرداد ۱۳۹۳ / August 06, 2014

به گزارش «خبرگزاری دانشجو» به نقل از روابط عمومی انجمن علمی اپتومتری ایران، دکتر علی میرزاجانی با بیان اینکه امروزه پیشرفت‌های شایان توجهی در زمینه پاراکلینیک شاخه چشم پزشکی باعث بهبود روند تشخیص و کنترل بیماری‌های چشمی شده است، به بیماری چشمی قوز قرنیه که روشهای پاراکلینیکی تاثیر خوبی در کنترل پیشرفت و درمان بیماری دارد اشاره کرد.

وی تعریف قوز قرنیه گفت: کراتوکونوس یا قوز قرنیه بیماری پیشرونده‌ای است که معمولا در سنین نوجوانی از سن 16 تا 24 سالگی بروز می‌کند.

دبیر علمی هفدهمین کنگره سراسری انجمن علمی اپتومتری ایران ادامه داد: قرنیه به طور طبیعی شکلی کروی دارد ولی در کراتوکونوس قرنیه برآمده و مخروطی یا گنبدی شکل می‌شود. این مسئله بر روی انکسار نور هنگام ورود به چشم تأثیر گذاشته و کاهش وضوح بینایی را به دنبال دارد.

میرزاجانی علائم و نشانههای کراتوکونوس  را برشمرد و گفت: تشخیص کراتوکونوس معمولا به دلیل بروز و پیشرفت آهسته آن مشکل است. زیرا ممکن است با نزدیک بینی و آستیگماتیسم همراه باشد که موجب عدم وضوح و تاری دید شود. همچنین ممکن است شخص دچار هاله بینی و حساسیت به نور باشد. این بیماری چهار مرحله دارد و خوشبختانه اغلب پیشرفت آن کند است.

وی  با اشاره به اینکه ژنتیک در بروز این بیماری موثر است، روشهای درمان آن را بیان کرد: در مراحل اولیه، عینک یا لنز نرم (Soft Contact Lenses) ممکن است کمک کننده باشد. با پیشرفت بیماری درمان بعدی آن استفاده از لنزهای سخت دارای قابلیت نفوذ گاز(Rigid Gas Permeable Contact Lenses   است که قابلیت بیشتری برای اصلاح آستیگماتیسم نامنظم ناشی از قوز قرنیه دارد.

رئیس انجمن علمی اپتومتری ایران تاکید کرد: در صورتی که قرنیه قادر به تحمل لنز سخت نبوده و یا لنز توانایی اصلاح دید بیمار را نداشته باشد قدم آخر پیوند قرنیه است.  البته روشهای جدیدتری مانند قرار دادن رینگ‌های داخل قرنیه هم کمک کننده است.

میرزاجانی ابداع روش‌های پاراکلینیک در تشخیص و کنترل این بیماری را بسیار کمک کننده دانست و ابراز کرد: در گذشته تنها بر اساس معاینات کلینیکی به تشخیص آن می‌رسیدیم و نسبت به درمان اقدام می‌شد .اما روش‌های کلینیکی نسبت به روش‌های جدید پاراکلینیکی که امروزه در دسترس است بسیار دیر بیماری را شناسایی میکرد.

وی افزود: امروزه توسط سیستمهای تصویربرداری پاراکلینیک از جمله پنتاکم، سیستم گالیله، اربسکن و دیگر سیستم‌های اپتیکال درمان و کنترل این بیماری به مراتب نسبت به روش‌های گذشته سریعتر خواهد بود.