سیم‌کارت‌هایی که سوختند/ بازارسیاه خبرنگاران برای فروش سیم‌کارت/ تصاویر اولین تلفن‌های همراه در ایران

یک روز متوجه شدیم که ۱۵ نفر از خبرنگاران با یک دستگاه ون برای دریافت سیم‌کارت مراجعه کرده‌اند. در نهایت متوجه شدیم که ۱۵ خبرنگار سیم‌کارت خود را به یک خانم پیش‌فروش کرده بودند!

کد خبر: ۳۳۸۶۸۶

يکشنبه - ۱۹ مرداد ۱۳۹۳ / August 10, 2014

به گزارش گروه فضای مجازی« خبرگزاری دانشجو»، «مارتین کوپر» معاون اسبق شرکت موتورلا در سوم آوریل ۱۹۷۳ میلادی با برقراری نخستین تماس تلفنی با دستگاه DynaTAC، تحول عظیمی در دنیای ارتباطات ایجاد کرد؛ تلفن همراه DynaTAC قابلیت برقراری ۳۰ دقیقه مکالمه تلفنی را پس از ۱۰ ساعت شارژ داشت.

در این بین ۲۰ سال طول کشید تا اولین تماس با تلفن همراه در ایران برقرار شود؛ ۱۹ مردادماه سال ۱۳۷۳ اولین تماس برقرار شد.

ثبت‌نام تلفن همراه در تیرماه سال ۱۳۷۲ آغاز شد اما به دلیل عدم استقبال در آن زمان از سوی مردم، روند ثبت‌نام چندین ماه به طول انجامید به نحوی که در نهایت شرکت مخابرات ایران و شرکت پست توافق کردند به کسانی که در‌ این زمینه بازاریابی کنند و قادر باشند یک یا چند مشتری به پست بکشانند، مبلغی به عنوان پاداش پرداخت شود!

با تبلیغات گسترده در نهایت تا اواسط سال ۷۴ جمعاً ۹ هزار و ۹۴۷ نفر ثبت‌نام کردند که بلافاصله بعد از پایان ثبت‌نام در شهریورماه همان سال واگذاری‌ها آغاز شد.

پس از آغاز واگذاری‌ها هجوم متقاضیان به مخابرات برای خرید سیم‌کارت به حدی رسید که قیمت این کالا به بالای ۳۰ میلیون ریال رسید.

‌

این شبکه در آن زمان تنها محدوده تهران بزرگ را از شرق به سرخه حصار، از غرب به ابتدای عوارضی جاده کرج، از جنوب به بهشت زهرا(س) و از شمال به ارتفاعات شمال تهران محدود می‌کرد و تنها از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب قابل دسترس بود.

برخی می‌گویند اولین سیم‌كارت را رسول سرائیان مدیرعامل صنایع الکترونیک شیراز خریداری كرد و برخی دیگر ادعا می‌کنند که وزیر پست و تلگراف و تلفن وقت یعنی محمد غرضی خریداری كرده است.

خاطرات جالبی از سیم‌کارت

پس از اینکه موبایل کم‌کم در میان مردم جا افتاد، خرید و فروش این ابزار ارتباطی رونق گرفت و تعداد بیشتری از سیم‌کارت در میان مردم توزیع شد اما همچنان مشکل کار با آن وجود داشت.

آن زمان احتمال سوختن سیم‌کارت وجود داشت اما این لفظ در میان مخابراتی‌ها عادی بود اما در میان مردم کمی گنگ بود.

یکی از مسئولان مخابراتی که آن زمان در حوزه موبایل فعالیت داشت، می‌گوید: «یک روز شخصی به دفتر ما مراجعه کرد و یک قوطی کبریت را روی میز ما گذاشت. گفتیم این چیست؟ گفت که سیم‌کارت من سوخته و برای تعویض آورده‌ام! ما درون قوطی را نگاه کردیم و دیدیم که فرد مورد نظر سیم‌کارت را با آتش سوزانده است! دلیلش هم برداشت اشتباه از مفهوم سوختن سیم‌کارت بود!»

وی با ذکر خاطره دیگر می‌گوید: «در مقطعی که ثبت‌نام صورت می‌گرفت، یک فرد حدود ۶۰ فامیل خود را از شهرستان به تهران آورده بود و قصد داشت برای آنها سیم‌کارت بگیرد؛ تعداد آنها آنقدر بالا بود که دفتر پستی را به طور تمام اشغال کرده بودند.»

این مقام مسئول مخابراتی می‌گوید: «زمانی هم که ما به خبرنگاران سیم‌کارت خارج از نوبت واگذار می‌کردیم، به دلیل تفاوت قیمت بالا اکثرخبرنگاران سیم‌کارت را می‌فروختند. یک روز متوجه شدیم که ۱۵ نفر از خبرنگاران با یک دستگاه ون برای دریافت سیم‌کارت مراجعه کرده‌اند. در نهایت متوجه شدیم که ۱۵ خبرنگار سیم‌کارت خود را به یک خانم پیش‌فروش کرده بودند.»

نوستالژی گوشی!

گوشی‌هایی که آن زمان مردم در دست می‌گرفتند تنها امکانات تماس و پیامک داشت و بسیار متفاوت با مدل‌های امروزی بوده‌اند.

امروز به بهانه بیستمین سال ورود سیم‌کارت و گوشی به ایران، خاطرات سال‌های نه چندان دور آشنایی با موبایل و گوشی و اولین مدل‌های گوشی که به ایران وارد شد را نیز از نظر می‌گذرانیم:

نوکیا ۲۱۱۰

اریکسون GF ۳۳۷

اریکسون GH۳۸۸

آلکاتل HC ۱۰۰۰

زیمنس S۴

زیمنس S۶

نوکیا ۸۱۱۰

منبع: رویکرد