به رسالت خود ادامه خواهیم داد؛

نامه استاد دانشگاه غزه از دل آواره‌ها

رامی المغاری، روزنامه‌نگار و استاد دانشگاه اسلامی غزه در یادداشتی جالب توجه، به بررسی شرایط دانشگاه‌‌های فلسطین در بحبوحه حملات صهیونیست‌ها می‌پردازد.

کد خبر: ۳۳۸۹۶۷

دوشنبه - ۲۰ مرداد ۱۳۹۳ / August 11, 2014

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، رامی المغاری، روزنامه‌نگار و استاد دانشگاه اسلامی غزه در یادداشتی جالب توجه، به بررسی شرایط دانشگاه های فلسطین در بحبوحه حملات صهیونیست‌ها می‌پردازد.

هفته پیش اسرائیل ادعا کرد، "مرکز توسعه سلاح" در دانشگاه اسلامی غزه را هدف قرار داده است. من در رشته روزنامه نگاری این دانشگاه تدریس می کنم. دفتر کارم، نزدیک دپارتمان مدیریت دانشگاه واقع است یعنی همانجایی که اسرائیل مورد حمله قرار داد.

در این دپارتمان، اساتید رشته‌های مختلف از قبیل پزشکی، ادبیات، مهندسی و اقتصاد مستقر هستند. و هیچ اثری از "مرکز توسعه سلاح" به چشم نمی آید. برخلاف ادعای صهیونیست ها، در هیچ یک از دانشگاه های غزه دپارتمانی که به پژوهش و آموزش نظامی بپردازد، وجود ندارد. این در حالی است که دانشگاه‌های اسرائیل نقش موثری در اشغال نظامی این رژیم و توسعه سلاح های مرگبار ارتش صهیونیستی ایفا می کنند.

انجمن مطالعات امریکا، حمله به دانشگاه اسلامی غزه و دانشگاه بیرزیت در کرانه باختری را محکوم کرد. بدین ترتیب، تحریم دانشگاهی اسرائیل و موج رسانه ای علیه این رژیم صورت گرفت. دانشگاه اسلامی غزه یکی از بهترین دانشگاه نوار غزه است که حدود 20 هزار دانشجو در آن مشغول به تحصیل هستند.

جالب اینکه برخی رسانه های غربی چنین تبلیغ می کنند که این دانشگاه وابسته به حماس است، غافل از اینکه دانشگاه غزه در سال 1978 تاسیس شد، در حالی که عمر حماس به کمتر از یک دهه برمی گردد. برخی از دانشجویان این دانشگاه از حماس طرفداری می کنند، برخی از فتح، برخی جهاد اسلام و برخی به دیگر گروه های فلسطینی علاقمند هستند.

آیا دانشجویان تحت اشغال اسرائیل نمی توانند فعالیت سیاسی داشته باشند؟ رسانه های غربی قصد دارند با انحراف افکار عمومی، حماس را حاکم بر دانشگاه های غزه معرفی کنند. بنابراین مدت شش سال است که دانشجویان را با نحوه استفاده صحیح از رسانه های غربی آشنا می کنم.

پیش از تدریس در دانشگاه اسلامی غزه، تا حدودی نگران تحمیل عقاید خشک و ارتجاعی در این دانشگاه بودم، بدین منظور با ریاست دانشگاه طرح موضوع کردم. از ارتباط رسانه ای خود با برخی منابع امریکایی از جمله رادیو آزاد گفتم، اما برخورد وی را بسیار مناسب و بدور از هرگونه جبهه گیری ارزیابی کردم.

بدین ترتیب، برگزاری سخنرانی های مختلف در پردیس دانشگاه را آغاز کردم و با استقبال زیادی نیز مواجه شد. مطالب ارائه شده نه در حمایت از حماس بود و نه از گرایش فکری منتسب به مقاومت پشتیبانی می کرد. نکته جالب اینکه در آن زمان، از برخی سیاست های حماس در غزه و دولت خودگردان در کرانه باختری، انتقادات آشکاری مطرح می کردم.

اما حتی یکبار نیز مورد اعتراض مسئولین دانشگاه قرار نگرفتم. حتی یکبار نیز از جانب مقامات حماس مورد سئوال واقع نشدم. برعکس، تشویق و حمایت مدیریت دانشگاه را شاهد بودم. به عنوان مثال امکان برگزاری تله کنفرانس را نیز در اختیار قرار دادند.

در سال 2008 اسرائیل دانشگاه اسلامی غزه را به بهانه مبارزه با تروریسم بمباران کرد. اما دیگر دروغ های صهیونیست ها را کسی باور نمی کند. همه می دانند آنان نه "مرکز توسعه سلاح" بلکه زندگی ما را هدف قرار می دهند. قصد آنان، نابودی امکان یادگیری و آگاهی فلسطینیان در محیطی امن است.

اسرائیل موفق نخواهد شد. به آگاه سازی مردم ادامه خواهیم داد، مهم نیست چند بمب بر سر ما فرد آید.