شعر اختصاصی از سیاوش امیری

ای گـُرگِ گـُرُسنـه بوی خون تا کِی؟

بر کودکِ خواب و بی خبر یورش؟/بی عُـذر و بهـانه شرم یا پوزش؟

کد خبر: ۳۳۹۱۰۲

دوشنبه - ۲۰ مرداد ۱۳۹۳ / August 11, 2014

به گزارش خبرنگار حوزه هنر و ادب «خبرگزاری دانشجو»؛ سیاوش امیری، ادیب معاصر کشور، در مورد جنایات رژیم اشغالگر قدس شرعری سروده است که در زیر از نظر بگذرانید.

هان ای سگ هـار و گـُرگ دَرَنّـده
ای هستی ات از نِجـاست آکنده

نَحـس و نَجـِس و پلـیـد کـرداری

ای مظـهـر نفــرت و ستـمـکاری

بـا وَق وَق و زوزه های بـیـهـوده

هرگـز نشوی ز وحشت آسوده

خون خواری و هاری تو بی درمان

در شأن تـو نیست واژه ی انسان

تَـردامن و نَحس و بدگِل و رنگی

کار تو چه؟ جـز جنایت جنگی!!

بر کودکِ خواب و بی خبر یورش؟

بی عُـذر و بهـانه شرم یا پوزش؟

ای گـُرگِ گـُرُسنـه بوی خون تا کِی؟

ای وحشی خیره سر جنون تا کِی؟

زنجیــری قــوم ِ اَنگـِلـوساکـسون

تولیدی دستِ فـِـرقــه ی ماسون

باشنده ی سرزمـیـن ِاشغــالی

ای مـوش کثیـف، بَـبـر پوشالی

ای تولـه ی مـحـفـل راکِفلـِرها

ای تُحفـه ی خاندانِ کِسلـِرها

ژانـدارم ِمنافـع ِ جهــانـخــواران

ای زاده ی جَعـل ِ آن تبهـکاران

ای نِکـبَـتِ جـــاودانـه! اُف بر تو

کودک کُش این زمانه اُف بر تو