این وزیر اعصاب ندارد!

آیا باید کاری انجام می‌دادم که انجام ندادم و در کل تو چرا از کاهش صادرات خوشحالی؟... 2 میلیارد و 700 میلیون دلار پول بیت‌المال رفته تازه بعضی آقایان زبانشان یک متر و نیم دراز بوده و طلبکار هم هستند. ما نجابت می‌کنیم و حرف نمی‌زنیم ولی زبانشان دراز است.

کد خبر: ۳۳۹۵۳۷

پنجشنبه - ۲۳ مرداد ۱۳۹۳ / August 14, 2014

به گزارش گروه فضای مجازی« خبرگزاری دانشجو»، «آیا باید کاری انجام می‌دادم که انجام ندادم و در کل تو چرا از کاهش صادرات خوشحالی؟... 2 میلیارد و 700 میلیون دلار پول بیت‌المال رفته تازه بعضی آقایان زبانشان یک متر و نیم دراز بوده و طلبکار هم هستند. ما نجابت می‌کنیم و حرف نمی‌زنیم ولی زبانشان دراز است. یعنی چه که این پول را برد؟... چرا پول‌ها قابل ردیابی نباشد؟ مگر می‌شود تنهایی چنین کاری را انجام دهد؟ آیا می‌شود این همه اموال بیت‌المال را به تنهایی بخورد و برود؟ اصلا شدنی نیست... این آقای مشرق که معلوم است سرش به کجا وصل است... این سوالات برای همان مشرق و تسنیم هست...»

جملات بالا بخشی از اظهارات بیژن نامدار زنگنه، وزیر نفت در برنامه زنده تلویزیونی پایش - که بامداد سه‌شنبه پخش شد – بود. حضور زنگنه در یک برنامه زنده می‌توانست از آن جهت جذاب باشد که به تازگی رای دادگاه بین‌المللی کرسنت صادر شده و وزیر فعلی و اسبق نفت می‌توانست در این مورد روشنگری کند اما زنگنه در مورد تنها چیزی که صحبت نکرد همین مساله بود. غیر از این موضوع، نکته عیان در این برنامه تلویزیونی عصبانیت آقای وزیر بود. زنگنه که معلوم نبود برای چه چیزی این قدر عصبانی است رسانه‌های منتقد را که اتفاقا سوالات بسیار مهم و مرتبط با حوزه کاری وی پرسیده بودند با جملاتی مانند فلانی معلوم است سرش به کجا وصل است، تحقیر کرد. البته زنگنه با همین ادبیات تند و لحن عصبانی خود از پاسخ دادن به برخی سوالات طفره رفت و توضیح نداد موضوع تشکیل شورای 5 نفره برای صادرات غیررسمی نفت چه بوده، لغو یک‌طرفه قراردادهای نفتی با سرمایه‌گذاران چینی در عسلویه چه هزینه‌ای خواهد داشت و آیا تبعات این اقدام را می‌پذیرد یا نه؟

ادبیات زنگنه که رئیس‌جمهور او را با عنوان شیخ‌الوزرای دولت یازدهم خطاب کرده آن‌قدر زننده بود که مجریان برنامه پایش سعی می‌کردند با سوالات دلخواه زنگنه، وی را آرام کنند. زنگنه در این برنامه هرچه دلش ‌خواست، گفت. اما نمی‌توان ادبیات تند و تیز و عصبانیت شیخ‌الوزرا را نادیده گرفت؛ زنگنه در مقابل دوربین‌های صدا و سیما از دایره ادب خارج می‌شد و معلوم نیست در مکان‌هایی که دوربین نیست وی در زمان عصبانیت با اطرافیان خود چگونه برخورد می‌کند. عصبانیت وزیر نفت در زمان مطرح شدن سوالات خبرنگاران و برخی کارشناسان بیشتر شد و وی به جای شفاف‌سازی و ارائه پاسخ صریح  سعی کرد این سوالات را به حاشیه بکشاند. جالب اینکه ادبیات بد و عصبانیت آقای وزیر تنها چند ساعت بعد از اظهارات تند و عصبانی رئیس‌جمهور در مورد منتقدان خود رقم خورد. گویا اعضای هیات دولت به غیر نقد از سوال نیز آزرده‌خاطر می‌شوند و خبرنگاران هم نمی‌توانند به راحتی سوالات خود را مطرح کنند. ژست طلبکارانه زنگنه در برنامه زنده آن قدر توی چشم می‌زد که همه را یاد پرونده کرسنت می‌انداخت و درصد بسیاری از مخاطبان برنامه نیز درباره این پرونده سوال کرده بودند اما دست‌اندرکاران پایش از پرسیدن سوالات مربوط به کرسنت معذور بودند. در اینجا سوالی که به وجود می‌آید این است که اصلا چرا زنگنه باید در این زمان به برنامه پایش بیاید؟

به نظر می‌رسد دست‌اندرکاران در مورد زمان دعوت زنگنه به برنامه پایش کج‌سلیقگی کردند. زنگنه که در زمان انعقاد قرارداد کرسنت وزیر نفت بوده یکی از افرادی است که نقش مستقیم در این قرارداد داشته و به تازگی رای دادگاه لاهه در این مورد نیز صادر شده و گفته می‌شود رای این دادگاه نیز به نفع ایران نیست. در چنین شرایطی صدا و سیما تریبونی به آقای وزیر می‌دهد و وی هم طلبکارانه سخن می‌گوید. دعوت از وزیری که یکی از افراد درگیر در پرونده بسیار مهمی مانند کرسنت است، در حالی که نمی‌توان از وی درباره این پرونده سوال کرد یک بدسلیقگی تمام عیار بود. برنامه پایش، یک برنامه اقتصادی است که جایش سال‌ها در تلویزیون خالی بوده و دست‌اندرکاران آن موفق شدند مخاطبان بسیاری را جذب کنند. بحث‌های علمی در مورد رویدادهای اقتصادی و پرداختن به مسائلی که ارتباط مستقیم با اقتصاد خانواده دارد از دلایل موفقیت این برنامه تلویزیونی بوده است.

در این برنامه کارشناسان اقتصادی و حتی بسیاری از مسؤولان اقتصادی با ارائه نظرات کارشناسی و علمی در مورد مسائل روز بحث می‌کنند و در نهایت راهکارهای مناسبی برای ساماندهی اقتصاد کشور و خانواده پیشنهاد می‌شود اما زنگنه در برنامه سه‌شنبه بامداد این قاعده را بر هم زد و تا می‌توانست از دایره ادب خارج شد و سنگینی و وزانت برنامه پایش را تحت تاثیر قرار داد. قطعا تکرار دعوت از مسؤولان عصبانی که ادبیات تند و زننده‌ای دارند و به جای پاسخگو بودن در مورد عملکرد خود، به کم‌کاری‌ها و تخلفات مسؤولان گذشته تکیه می‌کنند می‌تواند به برنامه پربیننده پایش لطمه وارد کند. امیدواریم که دیگر در این برنامه شاهد حضور افراد عصبانی که خارج از دایره علمی و اقتصادی سخن می‌گویند و قصد دارند برنامه سنگین و رنگین اقتصادی پایش را به برنامه حاشیه‌ای90 تبدیل کنند‌نباشیم.

منبع: وطن امروز