يادكردي درباره عيد مبعث و عرض ارادتي به ساحت قدسي پيامبر اكرم (ص)

روز فرخنده خدا و انسان

آه اي رسول مهرباني كه در آخرين لحظات عمر، به فكر امتت هستي و غم آنان را مي خوري؛ در وصف تو، زبان كلمه قاصر و بيان انسان عاجز است؛ تو را چون تويي بايد و شايد كه بسرايد و بنامد و بخواند.

کد خبر: ۳۴۰۵۳

يکشنبه - ۲۸ تير ۱۳۸۸ / July 19, 2009

محمدرضا محقق:

مبعث را مي توان بزرگترين عيد مسلمانان جهان ناميد؛ روز نايل آمدن انسان كامل به جلوه ظاهري و باطني حيات طيبه، روز موعود عروج انسان و نزول قرآن، روز متجلي شدن تمام ارزش هاي والاي انساني و معنوي در قامت و هيئت «اسلام».

مبعث آوردگاهي است از براي ترسيم و تسليم هويت حقيقي انسان در برابر عظمت «ايمان».

شخصيت والاي پيامبر اكرم(ص) به عنوان اشرف انسان ها كه اشرف مخلوقاتند و تلالو جان تابناك آن حضرت در قامت پيامبر و رسول و امام انسان ها كه با نجواي كلام حق، نقشي آسماني و جاوداني را در زمين و براي انسان و انسانيت به ارمغان آورد.

حقيقت بعثت پيامبر اكرم (ص) چون خورشيدي تابنده و هميشگي، بي هيچ وفقه و خللي ميدان زندگي دنيوي و اخروي انسان را تبديل به صحنه اي براي بهره مندي از رشحات قدسي و ارجمندي نفحات الهي آن جان تابناك گرداند.

رسول اسلام(ص) كه در خلق و خلق و روحيه و جسم و جان، بهار تعادل و آسمان آبي حيات عاشقانه و سالكانه بود، رهبري تمام عيار و مداري معشوق وار براي امت بود.

و اين انديشه و نظر در ساحت قدسي كلام حق در كلمه طيبه «و ما ارسلناك الا رحمه للعالمين» ظهور و بروزي تام و تمام يافت.

حقيقت «رحمه للعالمين» بودن پيامبر اكرم(ص) را مي توان بزرگترين جلوه اين جهاني حضرت دانست.

«رحمه للعالمين» عنوان تام و تمام روح و جان آن تلالو آسماني است كه در قامت انسان تجلي يافت.

پيامبر (ص) نسبت به  هدايت مومنين و پاكي جان آنان، از خودشان حريص تر بود و اين نكته اي بود كه خداوند در قرآن، رسولش را از آن بر حذر داشت.

تجلي اين «رحمه للعالمين» بودن نه تنها در حيات دنيوي، بلكه در حيات اخروي مسلمانان هم بشدت و حدت قابل توجه و مطالعه است و معاشقه.

سلام و درود خدا بر بزرگ مرد خدا كه تو بودي! يا محمد!