اشاراتي در باب متون روايي مبين زمان و زمانه آخر-محمدرضا محقق

اينك آخرالزمان !(1)

اصحاب از آن زمان جويا شدند و رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم به «زمانه»‌ اي ارجاعشان فرمود كه «دين»، آتشي است بر كف دست؛ و آيين، زنداني حلقه زده بر دل و ديده مومن.

کد خبر: ۳۵۰۹۷

سه‌شنبه - ۰۶ مرداد ۱۳۸۸ / July 28, 2009

رسول اكرم صلي الله عليه و آله در جمع اصحاب خود از مردماني ياد فرمود كه برترين‌هاي امت اويند مردماني كه در دوراني مي‌زيند كه نگهداشتن دين و رهپويي آيين به سان قرار دادن زغال گداخته در كف دست و ترجيح اين بي‌قراري در قرار دل دريايي آنها است و رها كردن دين و گرفتار آمدن در گرداب لاابالي گري.

رسول صل الله عليه و آله، پس آنگاه سلام و درود خود را پيشاپيش، روانه سينه سوخته و پر درد آن مردمان فرمود و براي مسلمانان آخرالزمان دعا كرد.

در كتاب شريف «ياتي علي الناس زمان» و ساير كتاب هاي معتبر شيعي، از اين اشارت ها و عنايت هاي آخر الزماني سرشاري تكان دهنده اي ديده مي شود.

گفته سرشار و هم تكان دهنده، اشاره به حالت «مومن» كه در متن روايات از آن تعبير به خوف و رجا شده است، كه مومن در همه حال و تمام احوال خويش، در تردد ميان «خوف و رجاست» خوف از جبروت العي و رجا به رحمت واسعش و تجلي اين صنعت در ذات مقدس پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله و سلم و دوات مقدسه ائمه اطهار و معصومين سلام الله عليهم اجمعين در تعبير و سيره بصيرت «تبشير» و «انذار» ديده مي شود.

اما آنچه درباره ذات رسول اكرم صل الله عليه و اله و سلم آمده است، در تعبير قرآني مالوف و مانوس و سراسر نور و اميد «و ما ارسلناك الا رحمه للعالمين» بيان شده است، اما جلوه اين رحمت در زمان و زمانه آخر گونه اي ديگر و تجليات آن «پيچيده تر»، «گسترده تر» و «حياتي تر» است.

همان سان كه مختصات ايمان «مردمان» به دليل غيبت نبي (ص)، در ساحتي ديگر شكل و فحوايي ديگر، ظهور و بروز يافته است.

در همين جا به مناسبت، ياد كردي از يكي از فرمايشات ديگر رسول (ص) درباره مومان آخر الزمان،‌ لطيف است كه به آنان سلام مرحمت فرمود و برادران خويش ناميدشان و به اين نكته توجه داد كه آنان «بي ديدن من» شتافتند بر من و اين امر در اصحاب را.

ساحت ايمان به «غيب» آنچنان در دعاي ماثور معصوم (ع) بيان گرديده است، ‌صورت و سيرت يافته است: «فقد بنيا و ... قله عورنا ... كثره عدرنا»

مردمان «آخر الزمان»، در ميدان و محراب پيچيده و غريبي مي زيند و در نبردند؛ آنچنان كه در حديثي ديگر فرمود: زمانه اي مي آيد كه مردمان، صبح مومند و شبانگاه كافر و ... قس عليهذا، الخ./انتهاي پيام/