نژادپرستی ریشه در فرهنگ آمریکایی‌ها دارد

نژادپرستی و نگرش برتری قوم سفید نسبت به سایر اقوامی که در قاره آمریکا زندگی می کنند جزئی از فرهنگ اجتماعی و سیاسی شهروندان آمریکایی شده است.

کد خبر: ۳۵۱۹۲۳

شنبه - ۰۸ شهريور ۱۳۹۳ / August 30, 2014

به گزارش گروه فضای مجازی «خبرگزاری دانشجو»، سیاهان آمریکایی قرن هاست که بار سخت ترین مشاغل را در آمریکا به دوش می کشند و علی رغم این موضوع همچنان در جامعه آمریکا نگاهی تبعیض آمیز نسبت به آنها وجود دارد و دارد همچنان این جان سیاه پوستان است که ارزش چندانی در آمریکا ندارد.صبح نهم اگوست، در خیابان‌های فرگوسن شهری کوچک در حومه سنت لوئیس نوجوانی سیاه‌پوست در حالی‌که بر زانو نشسته و دست‌های خود را به نشانه تسلیم بالا برده است، رو به افسر پلیسی که اسلحه خود را به سوی وی هدف گرفته است فریاد می‌زند:‌ شلیک نکنید، شلیک نکنید. چند لحظه بعد اما پیکر بی‌جان مایکل براون در حالی نقش بر زمین شده است که همه شاهدان را بهت و حیرت فرا گرفته است. براون در حالی فرصت زندگی را از دست داد که تنها یک هفته از فارغ‌التحصیلی آن می‌گذشت و قرار بود در ماه آتی برای ادامه تحصیلات راهی کالج شود. پلیسی که با ضربه گلوله خود مایکل را به قتل رساند پیش از آن که شناسایی شود صحنه را ترک کرد.

این حادثه که مجله تایم از آن به عنوان «تراژدی فرگوسن» یاد کرد بهانه ای شد تا به گفتگو با دکتر محمد صادق کوشکی (عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و کارشناس مسائل بین الملل) بپردازیم و علل و ریشه های این حادثه را مورد موشکافی قرار دهیم.

در هفته های اخیر شاهد آن بودین که یک نوجوان سیاه پوست در ایالات متحده به دست نیروهای پلیس کشته شد و مسلما این نخستین بار نیست که یک سیاه پوست توسط پلیس آمریکا بدون هیچ مقدمه ای کشته می شود! به نظر شما علل و ریشه های چنین کشتار بی پرده ای چیست؟

نژادپرستی و نگرش برتری قوم سفید نسبت به سایر اقوامی که در قاره آمریکا زندگی می کنند جزئی از فرهنگ اجتماعی و سیاسی شهروندان آمریکایی شده است و جامعه آمریکا تلاش می کند تا به نوعی از این فاصله بکاهد و حال آنکه چقدر در این راه موفق شده است نیاز به بررسی و تامل فراوان دارد.

نژادپرستی در ایالات متحده آن چنان نهادینه شده است که هنوز هم با وجود گذشت سالها از تشکیل جمهوری در این کشور، به طور جدی در ساختار سیاسی، نظامی، انتظامی و به خصوص رفتار پلیس این کشور قابل مشاهده و ملموس است.

این تفکر آن چنان عمقی در آمریکا دارد که اوباما در زمان رقابت های انتخاباتی خود از رفتن به برخی ایالت ها و تبلیغات در آنجا صرف نظر کرده بود و یقین داشت که در آن مناطق به یک سیاه پوست رای نخواهند داد.

جای تعحب این جاست که در طی این سال ها که تبعیض این چنینی علیه سیاهان در آمرکا روا داشته شده است تلاش خاصی در جهت رفع این نقیصه مهم اجتماعی صورت نگرفته است و همچنان این سیاهان هستند که می بایست تاوان ناهنجاری ها و معضلات اجتماعی را بدهند.

۴۰۰ سال است که در میان ساکنان سفیدپوست آمریکا تفکر برتری نژادی حاکم است و شاید همه همه مردم در آن کشور چنین طرز فکری نداشته باشند اما غالب آنها اینگونه می اندیشند.

آیا این معضل اجتماعی تنها در فرهنگ عمومی مردم وجود دارد و یا اینکه ساختارهای سیاسی و قانونی نیز به آن اضافه می شود؟

متاسفانه ساختار حاکمیتی ایالات متحده بر اساس همین تفکر شکل گرفته است و حتی بخش های نظامی اعم از ارتش و مخصوصا پلیس در طول یک قرن اخیر با طرد سیاه پوستان آنها را به حاشیه رانده اند.

زمانی که شورش های سیاهان را در طول یک قرن اخیر بررسی می کنیم در می یابیم که اولا اساس اتهام به آنها بسیار سست و بی منطق بوده است و ثانیا هیج مجازات خاصی برای مجرمان اصلی در نظر نگرفته اند.

حادثه فرگوسن نخستین فاجعه سیاه کشی در آمریکا نیست و برای مثال در شورش های لس آنجلس که در دهه ۹۰ میلادی به وقوع پیوست نیز شاهد چنین اوضاعی بودیم.

سیستم قضایی آمریکا چطور؟ آیا دادگاه آمریکا نیز همین برخورد را دارد؟

بارها و بارها در راستای همان نژادپرستی سیاه پوستان آمریکا توسط پلیس بدون هیچ اتهامی به قتل رسیده اند و نظام قضایی آمریکا نیز فرد خاطی را تبرئه کرده است.

نقص بزرگ سیستم قضایی آمریکا هم در این است که به راحتی قاتلان را در این قبیل پرونده ها که به سیاه پوستان مربوط می شود، تبرئه می کند و در قبال آنها راه مماشات را پی می گیرد که البته در برخی ایالت ها این موضوع کاملا شکل قانونی به خود گرفته است.

آیا سیاه پوستان تشکل خاصی نیز برای دفاع از حقوق خود نیز دارند؟

سیاه پوستان دارای هیچ تشکل منسجم و خاصی برای استیفا و پیگیری حقوق خود نیستند و در وضعی کاملا متفاوت در آمریکا به سر می برند.

آمارها نشان می دهد که اکثریت سیاه پوستان در آمریکا جزء طبقات پایین دست هستند و هم اکنون به لحاظ درصد تعداد زندانیان سیاه پوست ۴ برابر سفید پوستان است و این افراد تنها در زمینه موسیقی و ورزش اجازه پیشرفت دارند و در سایر عرصه های مهم اجتماعی دیگر آن چنان خبری از آنها نیست.

منبع: فرهنگ نیوز