توسط محققان دانشگاه صنعتي اصفهان

مدل سيستم کنترل دماي جاذب انرژي خورشيدي طراحي شد

محققان دانشکده مکانيک دانشگاه صنعتي اصفهان با عقد قرارداد پژوهشي با وزارت صنايع و معادن، تحقيق و بررسي و طراحي و ساخت نمونه آزمايشگاهي مکانيزم کنترل دماي جاذب هاي انرژي خورشيدي با استفاده از آلياژ حافظه دار نايتينول را آغاز كرده‌اند.

کد خبر: ۳۵۲۱۳

چهارشنبه - ۰۷ مرداد ۱۳۸۸ / July 29, 2009

به گزارش گروه علمي «شبکه خبر دانشجو»، محمود کدخدايي، مجري اين پروژه در رابطه با اين قرارداد اضهار داشت: سيستم هاي خورشيدي وسايلي هستند که مي توانند با جذب انرژي خورشيدي توليد گرما كنند، اين عملکرد توسط سيستم جمع کننده يا (solar collector) انجام مي گيرد که با جذب انرژي دريافتي از خورشيد و تبديل آن به انرژي گرمايي، دماي حاصل را به سيالي که معمولاً آب، روغن يا الکل است به صورت گردشي مي رساند.

استاديار دانشکده مکانيک دانشگاه صنعتي اصفهان با اشاره به مشکلات هدر رفت انرژي در سيستم هاي گذشته گفت: يکي از مشکلاتي که در سيستم هاي رايج در کشور ما ديده شده، بالا رفتن بيش از حد دماي اين نوع جمع کننده ها در شرايط بحراني است.

وي افزود: به وجود آمدن اين شرايط بحراني که به دليل خراب شدن پمپ، قطعي برق، کارهاي تعميراتي و ... است، سبب پيدايش شرايط مافوق گرمايي مي شود که توجه استفاده کننده به مشکلات و عواقب ناشي از اين شرايط، آسيب ديدگي جدي به کل سيستم جمع کننده انرژي خورشيدي و کاهش عمر کاري آن را در پي خواهد داشت.

کدخدايي هدف از پروژه حاضر را طراحي و ساخت سيستمي دانست که با بکارگيري آلياژ حافظه دار نايتينول بتواند دماي صفحات جذب کننده خورشيدي را کنترل كند تا از حدود مجاز تجاوز نکرده و باعث بالا رفتن راندمان جمع کننده خورشيدي و عمر کاري آن گردد.

مجري اين پروژه در رابطه با اهداف کار افزود: در حال حاضر در کشور ما عموماً سيستم هاي رايج تنها از طريق يک شير اطمينان با محدود کردن افزايش فشار، دما به طور غير مستقيم کنترل مي شود و مکانيزمي براي فرمان گرفتن از ميزان دما و يا به قصد کنترل دما وجود ندارد.

عضو هيئت علمي دانشگاه صنعتي اصفهان گفت: اين طرح براي نخستين بار در کشور با الگوبرداري از نمونه ايده هاي مشابه خارجي در حال اجر است و البته مزاياي اين طرح با اعمال اصلاحاتي به منظور قابل اجرا بودن آن در ايران و توسعه فناوري استفاده از مواد هوشمند در مقايسه با روش هاي معمول قابل توجه بوده و بهره برداري از آن از نظر فني و اقتصادي توجيه پذير است.

لازم به ذكر است، اجراي اين طرح پژوهشي با اشتغال 3 نفر نيروي متخصص همراه بوده است و هزينه پياده سازي آن 230 ميليون ريال و در مدت 10 ماه تخمين زده شده است./انتهاي پيام/