«خبرگزاری دانشجو» گزارش می دهد

خشونت جسمی ازدلایل عمده بیماری و مرگ ومیر زنان است/ برخی زنان کتک خوردن به دست شوهر را انصاف می‌دانند

خشونت که یکی از دلایل بیماری و مرگ و میر زنان است، استقلال زنان را از بین می برد و از قدرت آنان به عنوان فرد وعنصرموثردرخانواده و جامعه می کاهد.

کد خبر: ۳۵۴۴۲۲

چهارشنبه - ۱۹ شهريور ۱۳۹۳ / September 10, 2014

به گزارش خبرنگار اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»؛ خشونت به معنای هر رفتار خشن وابسته به جنسیت که موجب آسیب و یا احتمال آسیب جسمی، جنسی، روانی و ضرر یا رنج همراه باشد چنین رفتاری می‌تواند با تهدید اختیار و یا سلب مطلق اختیار و آزادی درجمع ویا در خفا رخ دهد.

زنان بزرگترین قربانیان خشونت

خشونت استقلال زنان را از بین می برد از قدرت آنان به عنوان فرد وعنصر موثر در خانواده و جامعه می‌کاهد و از دلایل عمده بیماری و مرگ و میر زنان است.

خشونت علیه زنان به صورت‌ها و شکل‌های مختلف بروز و از نسلی به نسل دیگر انتقال می‌یابد، پسرانی که در دوران کودکی شاهد خشونت علیه مادرانشان بوده‌اند در دوران بزرگسالی برای حل اختلافات خود بیش از سایر پسران به خشونت روی می‌آورند.

دخترانی که شاهد خشونت علیه مادرانشان بودند نسبت به سایر دختران با احتمال بیشتری قربانی خشونت شوهران خود می‌شوند خشونت علیه زنان مادام العمر و درتمام عمر (پیش ازتولد،کودکی،نوجوانی،جوانی،بزرگسالی )ابزاری برای تداوم و تقویت فرمانبری زنان از مردان ادامه می‌یابد .

نمونه های خشونت علیه زنان :

1-خشونت خانگی :

خشونت خانگی ویا خشونت علیه زنان در خانواده ها شایع ترین شکل خشونت علیه زنان است و احتمال ضرب و جرح زنان به دست همسرانشان پیش از احتمال وقوع چنین حوادثی از سوی سایرین در مورد آنان است.

طبیعت خشونت علیه زنان در خانواده ها به گونه ایست که به سرعت تبدیل به غذایی برای خانواده‌ها می شود.

عدم امکان پیش بینی تهاجم‌های خانگی و نامانوس بودن آنها با روحیه و اخلاق زنان بر عذاب و شکنجه حاصل از چنین خشونت هایی می‌افزاید.

در خانواده‌های خشن امکان سوءاستفاده از کودکان بارها در هنگام دفاع از مادرشان باخشونت مهاجم روبرو می‌شوند، ترجیح پسران بر دختران نیز یکی از انواع شایع خشونت خانگی است.

2-خشونت جسمی:

اکثرزنان قربانی خشونت جسمی قرارگرفته‌اند، خشونت جسمی ازدلایل عمده بیماری و مرگ ومیرزنان است و طبق اعترافات زنان قربانی بدترین منظر ضرب و جرح فقط خشونت جسمی نیست بلکه عذاب روانی و زندگی توام با وحشت ناشی از آن است .

زنان قربانی معمولا خشونت جسمی را افشاء نمی کنند زیرابرخی از آنان خودرا به علت کوتاهی درانجام وظایفشان سزاوار ضرب و جرح می‌دانند ، بعضی به دلیل شرمندگی از موقعیتشان از افشای آن امتناع می‌کنند و برخی دیگر به خاطر فرزندانشان سکوت اختیار می‌کنند .

3-خشونت روانی:

برای عده‌ای از زنان سوءاستفاده احساسی ناشی از توهین و حکومت مستبدانه شوهرانشان دردناک‌تر از خشونت جسمی است زیرا چنین رفتارهایی اطمینان و خود باوری آنان را کاهش می دهد.