سايت سیاوشون/

فضيلت ماه شعبان

شعبان را شعبان المعظم  نيز مي خوانند چرا که اين ماه متعلق به پيامبر خدا محمد(ص) مي باشد.و آن حضرت اين ماه را روزه مى‌گرفت و به ماه رمضان وصل مى‌كرد و مى‌فرمود شعبان، ماه من است هر كه يك روز از ماه مرا روزه بگيرد بهشت براي او واجب مي‌شود.

کد خبر: ۳۵۴۷۰

شنبه - ۱۰ مرداد ۱۳۸۸ / August 01, 2009

پاتوق شيشه اي - در آيين اسلام زمانها و مکانهاي مقدسي وجود دارد که توصيه به عبادت و نيکي در اين زمانها و مکانها شده است.از جمله زمانهايي که براي آن فضليت و برتري ويژه اي فراتر از مکان قائل شده اند سه ماه قمري رجب،شعبان و رمضان است.

شعبان از ريش? شعب يا شعبه است کنايه از آنکه در اين ماه خير و نيکي بسيار منشعب (تقسيم)مي گردد و روزي بندگان تقسيم مي شود و تمامي امور مقدره ? عالم عليحده عليحده مي شود لهذا به اين اسم ناميده شده است (از غياث اللغات). در لغت نام? دهخدا در مورد واژ? شعبان آمده است ماه هشتم از ماههاي قمري پس از رجب و پيش از رمضان ، و هلال آن را به گل بينند و روز سوم آن عيد مولود حسين بن علي (ع) و روز پانزدهم آن عيد تولد امام دوازدهم و پانزدهم آن ايام البيض (روزهاي روشن)است که اعمال مستحبه اي دارد.

اهميت ماه شعبان چنان بود که رسول خدا (ص) هر گاه هلال ماه شعبان را مى‌ديد به مُناديى امر مى‌فرمود كه در مدينه بانگ مي زد: اى اهل مدينه من از جانب رسول خدا براي شما پيامي دارم. ايشان مى‌فرمايد آگاه باشيد همانا شعبان ماه من است پس خدا رحمت كند كسى را كه يارى كند مرا در اين ماه من و روزه بگيرد.

همچنين از حضرت علي(ع) نقل شده هر كه براى جلب محبّت پيغمبر خدا و تقرّب به سوى خدا در ماه شعبان روزه بگيرد؛ خداوند او را دوست مي‌دارد و در روز قيامت كرامت خود را نصيب او مي‌گرداند و بهشت را براى او واجب مي‌کند.

البته ناگفته پيداست که بشارت بهشت براي انجام يک کار نيکو مانند روزه گرفتن در چنين ماهي  امتيازي است از براي مؤمنين و نه لزوماً شرط  آخر و کافي براي رستگاري و رسيدن به بهشت.

در ديگر روايتهاي صادر شده از امامان باز بر اهميت اين ماه به همان مضمون پيشين تأکيد شده چنانکه  از حضرت صادق(ع) روايت شده است كه چون ماه شعبان فرا مي‌رسيد امام سجاد(ع) اصحاب خود را جمع مى‌نمود و مى‌فرمود اى اصحاب من مى‌دانيد اين چه ماهى است؟ اين ماه شعبان است و حضرت رسول (ص) مى‌فرمود شعبان ماه من است پس در اين ماه براى جلب محبت پيغمبر خود و براى نزديکي به پروردگار خود روزه بداريد.

اما چرا ماه شعبان اينچنين خاص و ويژه است. اين پايه از اهميت دادن به يک دور? زماني از براي انجام عبادت و اعمال نيکي چون روزه را مي توان از ميان حديث ديگري دريافت .مضمون اين حديث به شرح زير است:

"امام صادق (ع) از علي(ع) روايت کرده که ايشان مى‌فرمود: از زمانى كه بانگ منادى رسول خدا (ص) در ماه شعبان را شنيدم ، از من روزه شعبان ترک نشد و تا مدتى كه حيات دارم از من ترک نخواهد شد، ان شاء الله تعالى. سپس مى‌فرمود كه روزه دو ماه شعبان و رمضان توبه و مغفرت از خدا است. "

مهمترين نکته شايد همان توبه و پوزش از گناهان در اين زمانهاي سفارش شده است.امري که چنانچه جمع مسلمانان بدان همت گمارند بي شک تاثيرات اجتماعي خود را نيز  نشان مي دهد.چرا که جداي از اينکه اين اعمال بگونه اي مستحبي و شخصي است اما نتيجه اي جمعي براي جامعه خواهد داشت.

جامعه اي که متوجه زمانها و مکانهاي مقدس آئينش باشد و در رعايت احترام آن بکوشد،جامعه اي کمتر آلوده به گناه است و از ديگر سوي به آرامش معنوي نزديک تر است.

/انتهاي پيام/