وبلاگ سه الف

بيماري را مهار کنيم

حجم وسيع احساسات و هيجان موجود در فضاي اجتماعي هنوز فروکش نکرده و باعث شده کسي از شرايط موجود آنچنان که بايد راضي نباشد. مهمترين عامل شيوع روزافزون ويروس واگيردار "هيجان انديشي" سبک انتخابات ايران است.

کد خبر: ۳۵۴۷۱

شنبه - ۱۰ مرداد ۱۳۸۸ / August 01, 2009

پاتوق شيشه اي - معتقدم ساختار انتخابات ايران بيمار است. نه از آن باب که توهم زدگان ابطال طلب ندا مي دهند بلکه به جهت نظام رقابتي پيش از انتخابات! به گوشه هايي از نارسايي هاي انتخابات اشاره مي کنم! در انتخابات ايران رقابت بر سر افراد است. اين افراد اند که پيروز مي شوند يا شکست مي خورند.

لذا فشار غير قابل تصوري بر فکر و روح کانديداها وارد مي شود که گاه آنان را از حالت تعادل شخصيتي خارج مي کند. ميرحسين موسوي که بيست سال در گوشه آرامش نقاشي مي کشيد به چنان طغيان کنترل نشده اي رسيد که به تعبير رسانه هاي بيگانه پيشرو اپوزوسيون خوانده شد يا احمدي نژادي که آمده بود سپر بلاي رهبر باشد علي رغم امر رهبري معظم نتوانست از اميال شخصي اش بگذرد؟ فردسالاري انتخابات ايران سلامت فرد را به خطر مي اندازد. . . .

در انتخابات ايران افراد با تمسک به شعارها به قدرت مي رساند و نه با سالها تلاش و ارائه برنامه هاي مدون و نظام مند! ائتلاف ها و ضديت ها بر سر افراد شکل مي گيرد.

مجمع روحانيون مبارز سنتي چپ گرا با کارگزاران سازندگي ليبرال موتلف مي شوند! حزب موتلفه اسلامي از احمدي نژادي حمايت مي کند که در طول چهار سال بيشترين ضديت را با احزاب داشت. موسوي سه ماه مانده به انتخابات ناگهان ظاهر مي شود و از قضاي روزگار 13 مليون راي هم مي آورد.

اين عدم ثبات و سامان يافتگي در رقابت ها کشور را دچار بحراني پيش بيني نشده مي برد. تجمع مردم در عين حال سيستم روشن و قوي براي رقابت هاي انتخاباتي وجود ندارد و همين باعث افزايش هيجان طلبي و لشکرکشي خياباني پيش و پس از انتخابات مي شود. زماني که هيچ حزب و گروهي قابليت هدايت و سازماندهي انتخابات و به تبع آن مردم را ندارد بسيار محتمل خواهد بود با هر شور و هيجاني براي کشور مشکل امنيتي پيش بيايد.

از ديگر موارد ابهام در چگونگي و ميزان هزينه ها در انتخابات است! همين ابهام زمينه براي نفوذ و سرمايه گذاري برخي نااهلان را فراهم مي کند. و اين مورد زماني بزرگ تر مي شود که انتخابات را فردسالار بدانيم يعني حتي پشتوانه گروه ها و احزاب وجود نداشته باشد.

معتقدم از امروز بايد براي چهار سال آينده انديشيد! اگر مي خواهيم کشور را چهار سال بعد به جرياني نا مشخص و نوظهور تحويل ندهيم مي بايست نظام و ساختار انتخاباتي کشور را تغيير دهيم. تا زماني که فردسالاري و هيجان انديشي بر انتخابات حاکم باشد احتمال هرگونه بحران و نابساماني وجود دارد