از سوی محققان کشور انجام شد

رهایش موفقیت آمیز داروی ضدسرطان با نانوساختارها/ شناسایی سلول‌های بدخیم

پژوهشگران دانشکده مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر موفق به ساخت نوعی نانوماده مغناطیسی شدند که موفق به رهایش موفقیت آمیز نوعی داروی ضدسرطان شدند.

کد خبر: ۳۵۶۶۰۷

دوشنبه - ۲۴ شهريور ۱۳۹۳ / September 15, 2014

به گزارش گروه علمی "خبرگزاری دانشجو" حمیده رضوانی الانق پژوهشگر طرح ساخت نانوترکیب مغناطیسی جدید با اشاره به جزئیات این طرح گفت: در این طرح نانوکامپوزیت‌ ساخته شده خواص و عملکرد هر سه جزء تشکیل دهنده آن یعنی نانوذرات مغناطیسی، دندریمرها و رنگ فلورسنت را دارا است.

وی افزود: بخش مغناطیسی این ماده را نانوذرات اکسید آهن با سمیت کم و زیست تخریب پذیری بالا تشکیل می‌دهد که پایداری و زمان باقی ماندن طولانی در خون از یک طرف و امکان هدایت و تجمع در محل مورد نظر با کمک میدان مغناطیسی خارجی از طرف دیگر، آنها را جزء نانومواد هوشمند قرار می‌دهد.

رضوانی با اشاره به مزایای نانو ذرات تولید شده خاطر نشان کرد: این نانو ماده با داشتن پوشش دندریمری و حفره و شاخه‌هایی که دارد امکان حمل دارو و مولکول‌های شیمیایی مورد نظر را به پژوهشگران می‌دهد و در نهایت مولکول‌های فلورسنت حساس به میزان PH محیط، جزء‌سوم این ماده را تشکیل می‌دهند.

وی تمایز بین بافت سالم و سرطانی را یکی از چالش‌های درمانی بیماری‌های سرطان ذکر کرد و گفت: نانوذرات ساخته شده دراین طرح با داشتن ماهیت دوگانه، با هر دو روش MRI و نورتابی (فلورسنس)، امکان تصویربرداری دقیق‌تری را در یک مرحله تزریق فراهم می‌کنند.

رضوانی افزود: چالش مهم دیگر در مدیریت سرطان، ناتوانی در مشاهده میکرومتاستاز یا انتشار اولیه سلول‌های بدخیم در داخل بدن است که می‌توان با کمک این نانوکامپوزیت‌ها و به روش تصویربرداری مولکولی اقدام به شناسایی آنها کرد.

وی گفت: علاوه بر کاربردهای پزشکی این نانوساختارها می‌توانند به عنوان کاتالیزوز برای کاربردهای صنعتی مانند حذف مواد سمی از آب‌های آلوده به کار روند.

مجری طرح با اشاره به نتایج به دست آمده، خاطر نشان کرد: ارزیابی رهایش داروی ضد سرطان دوكسوروبیسین از این نانوکامپوزیت‌ها موفقیت آمیز بوده که در چنین شرایطی می‌توان از نانوماده مورد نظر به عنوان عامل تشخیصی-درمانی نام برد که نمونه تجاری خارجی آن به بازار عرضه نشده است.

پژوهشگران این پروژه تحقیقاتی در مرحله بعد درصدد هستند تا این ماده را در نمونه‌های حیوانی از جهت زیست سازگاری و عملکرد مورد مطالعه قرار دهند.