سجاد اكبري/

نگاه ميکروسکپي به احمدي نژاد

به وجود آمدن اين ديد نشانه رشد و بلوغ جمهوري اسلامي مي باشد، يعني يک قدم به سمت ايده آل ها حرکت نموده ايم و براي اصلاحات جزئي عملکرد درون گفتماني تلاش مي شود. در اين مرحله کار دولت دو چندان شده است و براي اصلاح اين جزئيات در اندازه ميکروسکوپي بايد دقت و تلاش بسياري انجام دهد.

کد خبر: ۳۵۸۴۶

سه‌شنبه - ۱۳ مرداد ۱۳۸۸ / August 04, 2009

سرويس انديشه - دکتر محمود احمدي نژاد دولت دهم را رقم زد و اين روزها يگانه هاي خود را يکي يکي در معرض نمايش قرار مي دهد. گويا حوادث براي رئيس جمهور منحصر به فرد يکتاست. شايد اولين رئيس جمهوري باشد که صاحب اين همه رکورد باشد.

مثلا اينکه اولين رئيس جمهوري است که به اين شدت تخريت شده است، اولين رئيس جمهوري که به تنهايي توانست دشمنان را به اين شدت عصباني کند، اولين رئيس جمهوري که تمام مشکلات کشور را لمس کرده است و به همه جاي آن سفر نموده، اولين رئيس جمهوري که همه طرفداران انتخاباتي اش نتوانستند يک نفر از نزديکانش را از وي دور کنند و...

اما يکي از اين اولين ها که براي دکتر احمدي نژاد رقم خورد، نگاه ميکروسکوپي به دولت بود. در علم مهندسي نگاه ميکروسکوپي به نگاهي اطلاق مي شود که به بررسي ذرات ريز ماده مانند اتم و مولکول توجه مي شود و رفتار آنها مورد بررسي قرار مي گيرد، تغييرات و حرکات ماده در اندازه هاي بسيار ريز اندازه گيري مي شود. همانطور که از اسم آن نيز پيداست اين بررسي ها توسط ميکروسکوپ انجام مي شود.

اين روزها نيز رفتار دکتر احمدي نژاد توسط طرافداران، متقدان و مخالفان، به صورت ميکروسکوپي رصد مي شود. اين اولين باري است که ريز به ريز رفتار يک دولت به اين صورت بررسي و نقد مي شود و تا بحال دولت اينقدر شفاف در مقابل مردم نمايان نبوده است.

جناب آقاي دکتر احمدي نژاد اين افتخار را دارد که توانسته است، جمهوري اسلامي را وارد مرحله جديد نمايد. اين در حالي است که در دولت ها گذشته، مسئله اصلي بر سر رويکردها بود؛ انتقاد ها بر سر مسائل اساسي همچون ماهيت نظام، خط امام، عدالت، استقلال و ... بود. به ياد داريم که در دولت گذشته رئيس جمهور اصالت را بر آزادي داده بود نه به دين و بين آزادي و دين، آزادي را انتخاب مي نمود. در دوره سازندگي توسعه بر عدالت ارجحيت داشت و قشر آسيب پذير بايد زير چرخ توسعه له مي شدند.

اما امروز فضاي انتقادي نسبت به دولت درون گفتمان است و سرسخت ترين طرفداران دولت، سرسخت منتقدان (نه تخريب گران) وي مي باشند. اين بيانگر اصلاح طلبي واقعي و بالاتر از آن اصولگرايي واقعي مي باشد.

به تبع، کار براي منتقدان و نخبگان نيز سخت شده است. عرصه جديد جمهوري اسلامي نيازمند ادبيات انتقادي جديدي مي باشد. تا کنون ادبيات انتقاد مبتني بر يک ساختار ژورناليستي غربي بوده است که آفت هاي بسيار زيادي در جامعه به وجود آورده است من جمله القاي سياه نمايي، دروغ پراکني، ايجاد شايعات و... . ايجاد اين نوع ادبيات بر اساس مولفه هايي مي باشد که بررسي آنها در اين نوشتار نمي گنجد.

يکي از آفت هايي که در نگاه ميکروسکوپي به دولت وجود دارد، ايده آل گرايي افراطي مي باشد. يکي از تاکتيک ها عمليات راني، که براي اعتبار زدايي به کار مي رود، اشاره به نقطه ايده آل است. در اين تاکتيک با دست گذاشتن بر روي نقطه ايده آل، آن چيزي که جلوه مي کند تنها نواقص و معايت است که موجب سياه نمايي مي شود. پس در اين نگاه اگر به برايند کلي توجه نشود ممکن است آسيب هاي جدي به جامعه و دولت وارد شود و عدم توجه به حرکت کلي موجب مي شود که تاکتيک رواني نقطه ايده آل به طور مخرب ظاهر شود.

در اين روزها نيز حوادثي نظير عزل و نصب هاي رئيس جمهور –که البته خالي از اشکال هم نيست- موجب شده است که تعبير هايي نظير ضد ولايت فقيه، ولايت ناپذير و... نثار دولت شود. که اين برچسب ها عين بي انصافي در حق دولت و چسم بست بر روي دولت ولايي و مکتبي است. غالب اين نظرها بر اساس اخبار غير موثق و تأييد نشده مي باشد که البته پس از آشکار شدن حقيقت کذب بودن آنها معلوم مي شود. يکي از مولفه هايي که در ادبيات انتقادي بايد به آن توجه شود صحت خبر است که در آموزه هاي ديني به آن تأکيد فراوان شده است.

عدم وجود نگاه ماکروسکپي(نگاه جامع) موجب شده است که امتيازهاي بي نظير و منحصر به فرد دکتر احمدي نژاد را ناديده بگيريم و از ايشان چهره نامناسبي ارائه دهيم. نبايد فراموش کرد که مقام معظم رهبري در وصف اين دولت فرمودند که اين (دولت) همان چيزي است که ما مي خواستيم.

پس نبايد از ياد برد که رئيس دولت دهم، شجاع، سخت کوش و هوشمند است.

/انتهاي پيام/