پیرو قانون حذف نام همسر اول از شناسنامه

حذف نام همسر از شناسنامه؛ خیانت و فریب در حق همسر جدید

اگرچه قوانین در ایران بر طبق صلاح دید قانون گذاران در کشورمان طرح و تصویب می شود اما گاهی قوانینی تصویب می شود که بر آنها نقدهایی وارد است و سوالاتی را در ذهن ایجاد می کند که تنها قانون گذاران آن می توانند به آنها پاسخ دهند.

کد خبر: ۳۵۹۳۷۹

دوشنبه - ۰۷ مهر ۱۳۹۳ / September 29, 2014

به گزارش گروه فضای مجازی« خبرگزاری دانشجو»، همیشه مادر بزرگ می گفت: ازدواج شتری است که در خانه ات را می زند. حالا شاید امروز نباشد ولی آن روز فرا می رسید و آن وقت است که باید به آن خوش آمد بگویی و در خانه ات را به رویش باز کنی.

به راستی که حرف مادر برزگ صحت داشت. ازدواج دختر و پسر نمی شناسد. هر دو که از سن 20 بگذرند خلاء نبود همراه را حس می کنند و ازدواج برایشان یکی از دغدغه های زندگی می شود.
ازدواج اگرچه بهترین بخش زندگی انسان است اما شاید کسی نتواند پایانی مشخص برای آن متصور شود. گاهی ازدواج ها به جدایی ختم می شوند و گاهی تا پایان زندگی یکی از زوجین پایدار می مانند و زمانی این ازدواج از هم می پاشد که یکی از آنها فوت کند و دست طبیعت آنها را از دیگری جدا کند.

اما نوع اول ازدواج هایی که به شکست منجر می شود نشأت گرفته از عوامل متعدد است. از انتخاب نامناسب گرفته تا دروغ گویی عواملی هستند که ازدواج را از هم می پاشانند. اشتباهاتی که ممکن است از همان ابتدای مسیر، راه پیشروی را مسدود کنند و یا بعد از گذشت سال ها تازه خودشان را نشان دهند و همه چیز را نابود کنند.

به هر حال شکست در ازدواج تبعات بی شماری را در روح و روان هر انسانی به همراه دارد ولی هر انسانی سعی می کند گذشته ها را فراموش کند و زندگی دوباره ای را برای خود بسازد و فرد دیگری را برای همسفری در مسیر زندگی انتخاب کند.

ازدواج هم مانند هر پدیده اجتماعی دیگر به زوجین، حقوق و وظایفی اعطا می‌کند و از آنجاییکه یگانه ساختار ایجاد خویشاوندی سببی ازدواج است؛ قانون برای احقاق این حقوق، قوانینی وضع می کند.

قانون اساسی کشور ما نیز علاوه بر قوانین کلی ازدواج، قوانین دیگری نیز برای افرادی که برای بار دوم به هر دلیلی چه طلاق و چه فوت یکی از زوجین تمایل به ازدواج مجدد دارد، وضع کرده است.

یکی از این قوانین که چند روز پیش نقل محافل شد و تیتر یک روزنامه ها و رسانه ها را به خود اختصاص داد، قانونی بود که از حذف نام همسر اول در شناسنامه افراد خبر می داد.

البته بر طبق این قانون چه زن و چه مرد برای حذف نام همسر از شناسنامه خود باید دارای چند شرط باشند. یکی این که در دوران عقد جدایی انجام شده باشد و دوشیزه بودن زوجه مطابق احکام قضایی و سند طلاق قابل استنباط باشد و دوم، اگر همسر فردی فوت کند، در صورت ثبت شدن ازدواج، فرد می‌تواند با مراجعه به ادارات ثبت احوال نسبت به حذف نام همسر فوت شده از شناسنامه‌اش اقدام و نام همسر فوت شده را از شناسنامه‌اش حذف کند.

مزایای این قانون

شاید تنها نکته مثبتی که در قانون حذف نام همسر از شناسنامه وجود دارد مخصوص آن دسته از دختران و پسرانی باشد که پس از عقد و در همان اوان آشنایی از یکدیگر جدا شده اند. این قانون به این افراد کمک می کند تا شانس دوباره ای برای برگزیدن همسر مناسب و ازدواج موفق داشته باشند چرا که جامعه و فرهنگ ما به پدیده طلاق نگاهی منصفانه ندارد و کسی که طلاق را تجربه کرده باشد با بی محری و بی اعتمادی جامعه مواجه می شود. اما باز هم لازم به ذکر است که بگوییم این اقدام زمانی جایز خواهد بود که فرد مطلقه، در ابتدا همسر آینده اش را از حقیقت ماجرا آگاه سازد. در غیر این صورت عدم آگاه سازی به منزله دروغ و پنهان کاری فرد خواهد بود.

چند نقد و چند سوال بر این قانون

اولین سوالی که در ذهن ایجاد می شود این است که چه لزومی برای حذف نام همسر سابق از شناسنامه وجود دارد؟ آیا کسی که هدفی جز پنهان کردن این قضیه نداشته باشد لزومی در پاک کردن نام همسر سابق خود از شناسنامه دارد؟

رشوه به پزشکی قانونی و انواع و اقسام عمل های جراحی برای فریب زوج بعدی

در هر کشوری و نه تنها کشور ما، افرادی هستند که پا روی اخلاق حرفه ای خود می گذارند و با دریافت پول دست به اقدامات خلاف قانون و عرف جامعه می زنند. جامعه پزشکی و پزشکی قانونی نیز از این اتفاق مستثنا نیستند. در این میان یکی از مواردی که پزشکی قانونی با آن روبرو می شود مراجعانی است که با پرداخت رشوه و پول تمایل بر پنهان کاری پزشکی ازدواج قبلی خود دارند. بنابراین با وجود چنین قانونی افراد می توانند با پرداخت رشوه و یا عمل جراحی بر ازدواج قبلی خود سرپوش بگذارند و با ارائه گواهی پزشکی قانونی نیز نام همسر سابق خود را از شناسنامه حذف کنند. لذا چنین قانونی راه پنهان کاری را برای چنین افرادی سهل کرده است.

دروغ گویی یکی از ریشه های طلاق

روند روز افزون طلاق در ایران به شدت نگران کننده است. بر طبق آمارهای رسمی در ایران، از هر سه ازدواج یکی به طلاق می انجامد. رییس دفتر ثبت احوال، دراین خصوص می‌گوید: "در سال ۱۳۹۲، تعداد ۷۵۷ هزار و ۱۹۷ ازدواج [کاهش ۴ ممیز ۴ درصدی] و نزدیک به ۱۵۸ هزار و ۷۵۳ طلاق [افزایش ۴ ممیز ۶ درصدی] در کشور به ثبت رسیده است. طلاق عوامل متعددی دارد اما از این عوامل شاید دروغ وران کننده ترین عامل برای زندگی مشترک باشد. چرا که یکی از اصلی‌تری پایه‌های زندگی مشترک اعتماد است، اعتماد متقابل یعنی زن و شوهر در رفتار و گفتار به یک دیگر اطمینان داشته و نسبت به هم تردیدی نداشته باشند. اگر اعتماد در میان زن و شوهر از بین برود تمام رفتارها و گفتار آن دو برای هم معنادار می‌شود و در این صورت آرامش از این زندگی رخت خواهد بست.

حجت‌الاسلام محمدحسین زارعی مشاور و کارشناس دفتر پاسخگویی به پرسش‌های دینی، در این باره می گوید: "دروغ را اصلی‌ترین عامل بی‌اعتمادی در زندگی می داند. وی در این باره می گوید: وقتی اعتماد از بین رفت همسر تمام حرف‌های انسان را با یک گوش شنیده و تمام رفتا‌رهای انسان را با یک چشم می‌بیند بنابر این صداقت چنین شخصی بی‌مشتری خواهد شد. گاه این بی‌اعتمادی تا اندازه‌ای پیش می‌رود که فرد با دلایل محکم هم نمی‌تواند اعتماد همسرش را به خود جلب کند چراکه دروغ‌های زیاد او را به عنوان یک دروغگوی تمام عیار معرفی کرده است."

با این تفاسیر ازدواجی که بر پایه دروغ بنا شود دیر یا زود فنا خواهد شد و دوامی نخواهد داشت، وجود چنین قوانینی نه تنها ازدواج را سهل الاوصول نمی کند بلکه فقط امکان فریب کاری و دروغ را آسان تر خواهد کرد.

منبع: شفاف