خاطره‌گویی اساتید دانشگاه فردوسی از دوران دفاع مقدس

اساتید دانشگاه فردوسی مشهد در مراسم خاطره‌گویی دفاع مقدس، به بیان خاطرات خود از دوران هشت سال جنگ تحمیلی پرداختند.

کد خبر: ۳۵۹۳۹۷

يکشنبه - ۰۶ مهر ۱۳۹۳ / September 28, 2014

به گزارش خبرنگار "خبرگزاری دانشجو" ازمشهد، محمد کافی امروز در همایش "خاطره گویی دفاع مقدس" در دانشکده علوم تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به هشت سال دفاع مقدس گفت: من در سن 16 سالگی به عنوان بسیجی به جبهه اعزام شدم و در مدت 15 روز به عنوان بیسیم چی آموزش دیدم و بعد از دوره آموزشی به ارتفاعات بلندی نزدیک پل ذهاب واقع در غرب کشور بود اعزام شدم.

وی افزود: من به همراه شش نفر از بچه‌ها به مدت 20 روز در این ارتفاعات مستقر بودیم، به ما گفته بودند هر روز قاطری را به پایین ارتفاع بیاورید تا آذوقه را به محل استقرارتان ببرید. ما اطلاعی نداشتیم که این آذوقه برای چیست. برای همین بعد از 10 روز از استقرارمان دچار اضافه وزن شدیم چون ما هیچ کاری نداشتیم که در آنجا انجام دهیم؛ تا اینکه بعد از 20 روز دیدم که محسن رضایی وشهید صیاد شیرازی و شهید بروجردی ونیروهای دیگر به آن ارتفاعات آمدند و درآن زمان بود که متوجه شدیم قرار است در این منطقه عملیات شود و آن مواد غذایی که با قاطر می‌آوردیم را باید ذخیره می‌کردیم.

رئیس دانشگاه فردوسی مشهد افزود: هنگام عملیات من بی‌سیم‌چی شهید بروجردی شدم .در دوره آموزشی به ما گفته بودند که با بی سیم باید کددار حرف بزنید و مواظب باشید که چیزی را افشا نکنید، شهید بروجردی در هنگام عملیات چند بار از من خواست که  با بی‌سیم چند پیام را انتقال بدهم، من سعی می‌کردم که همان طور که آموزش دیده‌ام کددار پیام‌ها را انتقال دهم؛ اما بسیار کند کار را انجام می‌دادم، تا اینکه شهید بروجردی که این وضعیت را دید، بی‌سیم را از من گرفت و گفت تو این کاره نیستی و خودش هم بی‌سیم‌چی بود و هم فرمانده.

در ادامه معینی‌زاده، استاد دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به اینکه در دوران دفاع مقدس ما در هنگام عملیات شاهد معجزاتی بودیم، گفت: در عملیات خیبر 1000قایق از نیروهای ایران در حور هویزه حرکت می‌کردند که دارای صدای بلندی بودند.

وی افزود: نیروی زیادی در این قایق‌ها سوار بودند که یک دفعه متوجه هواپیمای عراقی روی سرمان شدیم، هواپیما در ارتفاع کم روی سر بچه‌ها حرکت می‌کرد، همه استرس داشتند، که نکند این هواپیما متوجه ما بشود زیرا اگر این هواپیما متوجه نیروهای ما می‌شد و شروع به بمباران می‌کرد تعداد زیادی از بچه‌ها شهید می‌شدند.

این استاد دانشگاه گفت: با کمال ناباوری بعد از یک مدت کوتاهی دیدیم که هواپیما رفت، بدون اینکه متوجه حضور نیروهای ایرانی در حور شود و این یک معجزه بود که ما با چشم خود دیدیم.