يادداشتي به بهانه جشن‌هاي نيمه شعبان‎

مراقب رسوخ بدعت ها باشيم‎

کد خبر: ۳۶۱۰۹

پنجشنبه - ۱۵ مرداد ۱۳۸۸ / August 06, 2009

‎ماه شعبان كه از راه مي‌رسد، پس از سپري شدن آغازين روز‌هاي آن كه مصادف با ولادت امام حسين (ع)، ‏‏حضرت اباالفضل (ع) و امام سجاد (ع) مي‌باشد، گويي شهر و ديار، كوي و برزن به جنبش و تكاپو براي ‏گرامي‌داشت ‏مولود نيمه شعبان مي‌افتد و از اين رهگذر صحنه‌هاي زيباي عشق به مهدي موعود (عج) در جنبشي ‏كاملاً مردمي‌ و ‏عاشقانه خلق مي‌شود كه بدون شك در ايام ديگر سال مثل آن تكرار نشدني است.

برگزاري جشن‌هاي با شكوه نيمه شعبان اگر چه زيبا و پر از حسنه است اما متأسفانه رسوخ خرافات و انجام ‏برخي ‏حركات نسنجيده، زيبايي آن را تحت‌الشعاع قرار مي‌دهد كه يكي از اين مسايل در ايجاد طاق‌هاي ‏نصرت در ‏كوچه‌ها و معابر عمومي ‌شهر، خود را نشان مي‌دهد و اين گونه مي‌شود كه به عنوان مثال ساختن ‏مجسمه‌هاي اژد‌ها ‏يا آهو و نيز حوضچه و اين قبيل ساخته‌هاي عوامانه، ضمن آن كه حال و هواي مذهبي و ‏معنوي جشن‌ها را ‏كمرنگ و نامحسوس مي‌كند، به دليل رسوخ خرافات و بدعت‌هايي در آن، ذهن جوان ‏مسلمان ايراني را از درك ‏حقيقت و معرفت مهدوي دور مي‌كند، حقيقت و معرفتي كه بي‌گمان غايت اصلي همه ‏اين شور و شعف‌‌ها و ‏برگزاري جشن‌ها مي‌باشد و غفلت از آن ضايعه اسف باري است كه دل نازنين امام ‏عصر (عج) را به درد ‏مي‌آورد.

مسأله تأسف بار ديگر پخش موسيقي‌هاي لس‌آنجلسي در چادر‌هايي است كه به مناسبت نيمه شعبان در كوچه ‏و ‏محلات داير مي‌شود كه گذشته از حرمت شرعي آن، خود عامل وهن اهل بيت (ع) و شخص امام زمان (عج) ‏است، ‏البته ناگفته نماند كه در ساليان اخير، حجم اين قبيل ناهنجاري‌هاي ديني در شهر‌ها رو به كاهش ‏گذاشته است، با اين ‏حال نمي‌توان به طور كلي از وجود آن غافل شد و بي‌تفاوت از كنارش گذشت.

نكته حايز اهميت ديگر در اين ميان، ضرورت تبيين زواياي گوناگون مهدويت براي جوانان و به ويژه ‏پاسخ‌گويي ‏به ده‌ها و صد‌ها شبهه‌‌اي است كه در ارتباط با امام زمان (عج) طرح مي‌شود، اين وظيفه البته در ‏وهله نخست از ‏عالمان ديني مورد انتظار است و اين كه بتوانند متناسب با درك و فهم مخاطبان خويش و نيز ‏بهره‌گيري از بيان ‏شيوا و جذاب در انجام اين مأموريت خطير موفق باشند و براي اين كار چه زماني بهتر از ‏ايام نيمه شعبان و چه ‏مكاني مناسب‌تر از چنين محافلي كه جوانان در آن گردهم مي‌آيند.

آنچه مشخص است اين كه متأسفانه عوامل تخريب فرهنگ مهدويت متأسفانه در سال‌هاي اخير افزايش يافته و ‏تاسف بالاتر اين است كه ‌اين كار به نام دين و توسط كساني‎ ‎صورت مي‌گيرد كه بايد مروج فرهنگ مهدويت باشند، ‏شايد اشاره به‌ اين عوامل به اختصار لازم باشد تا خطرها مطرح گردند و افرادي كه‎ ‎براي مقابله با اين خطرها ‏احساس وظيفه مي‌كنند به فكر چاره بيافتند‎.

1 ‎ـ ترويج خرافات و پيرايه بستن به وجود مقدس حضرت حجت (عج).

2‎ـ توقي‎ ‎يا تعيين زمان براي ظهور حضرت كه مورد نهي صريح است، ولي متأسفانه در سال‌هاي اخير به شدت ‏رواج يافته است.

‎3 ـ ادعاي ارتباط با حضرت حجت (ع) كه شمار مدعيان در سال‌هاي اخير رو به فزوني رفته و همچنان ‏ادامه دارد.

‎4 ـ بيان اين قبيل ادعاها، چه مربوط به گذشته و چه مربوط به حال توسط بعضي منبري‌ها و مداحان و سرگرم ‏كردن مردم بي خبر به‎ ‎مطالبي كه با مباني ديني در تضاد است.

‎5‎ ـ پخش اين مطالب از رسانه ملي كه وجهه‌اي حكومتي دارد و در باور مردم تاثيرگذار است.

6 ‎ـ اضافه شدن بر تعداد اماكني كه ادعاي تعلق آنها به حضرت امام زمان (ع) از طريق افراد سودجو ‏مطرح مي‌شود و افراد‎ ‎بي خبر نيز آنرا باور مي‌كنند و اين اماكن به محل رفت و آمدهاي عمومي‌ تبديل مي‌شوند ‏و عناصر فريب‌كار هر روز پيرايه‌هايي نيز بر‎ ‎پيرايه‌هاي موجود اضافه مي‌كنند.

7 ‎ـ رواج ملاهي و مناهي و منكرات در مجالس جشن نيمه شعبان و به فراموشي سپرده شدن سنت‌هاي قديمي ‌كه ‏بر اعتقادات ديني‎ ‎استوار بودند و پايه‌هاي اعتقادي مردم را تحكيم مي‌كردند.

8- سو استفاده‌هايي كه دشمنان مهدويت از رواج خرافات در ميان مردم مي‌كنند و اصل اعتقاد به مهدي موعود ‏را زير سوال‎ ‎مي‌برند‎.

‎در برخورد با اين خطرها‎ ‎وظيفه همه پيروان اهل بيت (ع) بسيار سنگين‎ ‎است، در اين ميان‎ ‎علماي حوزه‌هاي علميه ‏كه وظيفه ذاتي‎ ‎آنان حراست از مرزهاي اعتقادي است بايد احساس مسئوليت بيشتري داشته باشند، حوزه‌هاي ‏علميه‎ ‎هر چند در سال‌هاي اخير‎ ‎پيشرفت‌هاي خوبي در زمينه‌هاي مختلف كارهاي تحقيقي داشته‌اند ولي در برابر ‏گسترش خرافات و انحرافاتي كه به نام دين در جامعه‎ ‎رواج يافته متأسفانه كار قابل ملاحظه‌اي انجام نداده‌اند.

‏سكوت و بي عملي حوزه‌هاي علميه در برابر اين انحرافات‎ ‎در تاريخ اسلام و‎ ‎شيعه و به ويژه انقلاب اسلامي‌ و نظام ‏جمهوري اسلامي‎ ‎منعكس خواهد شد و به هيچ وجه قابل دفاع نخواهد بود، جاي شهيد مطهري‏‎ ‎خالي كه با قلم و بيان ‏خود در برابر اين همه انحرافات بايستد و امام زمان (ع) را با علم خود در اين دوران غربت ياري‎ ‎كند‎.

فرهنگ مهدوي مظلوم است، اين مظلوميت را حوزه‌هاي علميه با قيام علمي‌ و تبليغي خود مي‌توانند برطرف ‏كنند‎.

و ختم كلام هم اين كه اگر ما ادعاي شيعه بودن داريم و خود را از محبان حضرت حجت‌ (عج) به حساب مي‌آوريم ‏‏كه انشاء‌الله همين گونه است، بايد ضمن حضور در شادي‌هاي اهل بيت (ع) با رفتار و كردار خود وظيفه ‏شيعه ‏بودن خويش را به درستي انجام دهيم و بكوشيم كه در برگزاري جشن‌هاي ماه شعبان، موجب ‏عزت‌مندي بيشتر دين ‏و آيين‌‌مان گرديم، نه ‌اين كه خداي ناكرده با افتادن در دام خرافات، موجب وهن بزرگان ‏دين‌مان باشيم.

/انتهاي پيام/‏‎ ‎